Quarantaine sans gêne

Katrien drukt met een kleine keramiekspatel plakjes papierklei op een stevig opgeblazen ballon. De dunne partjes overlappen elkaar en vormen al snel een kom die zich strak om de latex luchtbol sluit. Daarna werkt ze het minutieus vormgegeven geheel af met een rudimentair aangebracht reliëfje.

Eenmaal de klei voldoende droog is geworden, zal ze de ballon laten knappen. Wat overblijft, is een holle creatie die zich, eens gebakken en geglazuurd, dienstig zal maken als eigengereide theelichthouder.
Het is telkens weer pure passie die mijn madam bekruipt als ze met klei bezig is, ook al doodt ze er thans vooral een ledig stuk coronatijd mee.

Gelukkig laat de zon zich dezer dagen overwegend van haar beste kant zien. Dan duiken we beiden welgemutst de tuin in.
In vergelijking met de vorige jaren staan we ver voor op schema. Er werd alreeds gesnoeid, geschoren en gewied, gekuist, geschikt en geplant. En er wordt bovenal genoten. De bloesems spatten als feeëriek voorjaarsvuurwerk van de sierfruitbomen, op tal van plaatsen wordt de klamme bodem gekliefd door bevlogen opduikend lentegroen wijl talloze baltsende mannetjesmezen, -mussen en -merels bronstige wijfjes onder hun aandacht trachten te kwinkeleren.

De lucht is, kortom, zwanger van een onstuitbare, grenzeloze geestdrift. Wij laten ons met veel graagte op sleeptouw nemen door deze dolle draaikolk van hartstocht, ook al gaat dit fraaie seizoen dan latent gebukt onder een abstracte volksvijand.
Zo ben ik het aloude houten tuinmeubilair te lijf gegaan met de hogedrukreiniger. Een dergelijke ingreep is absoluut not done, werd me ooit ingefluisterd door een gedreven houtbewerker. Hij zwoer bij hoog en bij laag dat de kern van het hout hierdoor beschadigd raakt. Dat zal best, doch ik heb gedurig nauwgezet gespritst met een aanvaardbare pressie. Immer handig, zo’n regelbare drukspuit.
Ons welhaast een kwarteeuw door weer en wind geteisterd – en nooit voorheen gereinigd – tuinameublement werd alzo getrakteerd op een verjongingskuur van heb ik u daar.

Heden oogt het terras weer ganselijk seduisant, doch gasten, alsook potplanten, blijven noodgedwongen nog wat uit. Ons leven ten volle kleuren, zal pas kunnen nadat de Boze Chinese Blafhoest met de noorderzon is vertrokken.
Mijn plannen voor een glorieus herenigingsfeest zijn nochtans zo goed als in kannen en kruiken. Familie en vrienden terug in de armen mogen sluiten, staat momenteel helemaal bovenaan mijn bucketlist.
Het wordt geheid een Garden Party die zijn weerga niet zal kennen. De barbecue zal worden verhit tot het vlees krijst om genade, de dranken zullen koel, fel en menigvuldig zijn en er zal gedanst en gelachen worden tot de nacht de ochtend wakker kust.

Hoeveel nachtjes slapen is dat nog?
En vooral: hoeveel keer de handen wassen?

.

[ Foto’s: © Menck ]

  1. djaktief

    Fijn dat de tuin een hoop biedt in meer betekenissen. Prachtig om over te lezen. Ben zelf al 3 dagen in de weer met de hoge drukspuit om alles schoon te krijgen, waaronder onze houten steiger aan het water. Een jaarlijks ritueel al 15 jaar en het hout overleeft het goed. Prachtig wat je vrouw maakt en herkenbaar dat scheppend bezig zijn goed doet.

    Like

  2. De Fruitberg

    Mooie foto’s van prachtige tuin. Ik kijk ook uit naar dit week-end, drie mooie dagen om in de tuin te werken.
    Je zou het meubel ook nog eens kunnen in-olieën om het wat langer te beschermen.
    Verder vraag ik me vooral af hoe we weten dat de zon haar beste kant laat zien. Misschien is de achterkant nog veel beter…

    Like

    • Menck

      Icarus heeft geweten welke de beste kant van de zon is, doch hij kon het helaas aan niemand meer kwijt.
      Oliën van het tuinmeubilair zou ik nog overwegen, doch als het hout daarmee donkerder wordt, dan liever niet.
      Geniet van het zonnige weekend!

      Like

  3. schrijfselsvanmij

    Ik zal eens een foto van onze tuinbank (volgens mij precies dezelfde) op mijn blog zetten (ondanks jouw tip over het plaatsen van foto in de reactie gaat mij dat niet lukken ben ik bang. Iets met digibeet zijn en ondanks veel vrije tijd geen tijd/zin hebben om me daarin te verdiepen …..)

    Like

  4. Affodil

    Gelukkig is er altijd nog de tuin om de gedachten (en het vege lijf) te verzetten. En vooral: er is altijd wat te doen in die frisse buitenkamer. Bij ons wordt er ook elke dag iets aangepakt. Niet teveel, er moet nog wat over blijven voor morgen. Een uurtje. En dan een paar uurtjes genieten. En morgen weer opnieuw …

    Like

    • Menck

      ’s Avonds zijn die theelichthouders inderdaad bijzonder sfeervol. Papierkeramiek is sterk en kun je heel dun houden, waardoor licht er makkelijk doorheen schijnt.

      Like

  5. zem

    Prachtig stukje proza, Menck.
    En twee contrasterende foto’s van Katrien: geduldig bezig met haar creatieve projecten (mooi, hoor!) en nota bene met een ladder vrolijk lachend het dak op. Superstoer!
    Het ziet er verder pico bello uit in je tuin, dat wordt het komend weekend genieten op de als nieuw bewerkte tuinmeubeltjes.
    Hartelijke groeten van Zem.

    Like

    • Menck

      Ik hoop van harte dat het weekend wordt zoals de weerkundige dienst heeft beloofd. Aan genieten zal het dan niet ontbreken!
      En yep, Katrien is zowat van alle markten thuis. 😉

      Like

    • Menck

      Dank je wel voor het compliment, Vief!
      Alleen moeten slapen moet nu inderdaad geen lachertje zijn. Nochtans wordt je hierdoor verzekerd van de beste slaap, aldus de deskundigen ter zake.
      Een mens is een contactdier, vernam ik onlangs. Huid tegen huid voelen, is een belangrijke behoefte van onze soort. En net nu wordt zulks afgeraden…

      Like

  6. de biodiverse tuinier

    Moh – zo proper! Zeker dat ge niet stiekem nieuwe gekocht hebt? 😁
    Wreed schoon theelichtjes van uw madam. Als ik dat aan ’t vrouwke laat zien gaat ze geheid uit de bol… Dan speelt haar theelichtjes verzamelmanie weer op.

    Like

    • Menck

      Nieuw? Nee hoor, de bank is ruim dertig jaar oud, de tafel + stoelen bijna vijfentwintig. Bovendien staan ze het ganse jaar door buiten. Zo maken ze ze heden niet meer, denk ik.
      Je vrouwtje heeft een theelichtjesverzamelmanie? Heerlijk!

      Like

  7. Kakel

    Katrien heeft twee rechterhanden. Pure kunst, helemaal met de brandende lichtjes. Als ze start met verkoop, dan heb ik belangstelling.
    Heel mooi, het tuinmeubilair. Alsof je vers uit een tuincentrum komt.
    De Boze Chinese Blafhoest (-: Vanaf vandaag mogen ze in China geen hond en kat meer eten…
    Genoten van je proza en je foto’s, Menck!

    Like

    • Menck

      Blij dat je genoten hebt, Kakel.
      Katriens handwerk zal effectief te koop worden aangeboden; ik ben bezig een website op poten te zetten. I’ll keep you informed!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.