Niets droogt sneller op dan een zee van tijd

.

Pas als we het statige witte staketsel naderen en schuimkoppen luid schurend diens pileuze stelten omhelzen, word ik rustig.


De blinkende jachten vol mondaine would-be matrozen en chique wijven met glimmende gladde lijven dobberen ver achter ons. Ik ben thans één met de krijtende meeuwen en voel me thuis.
Een ragfijne kanten rand siert de grillige vloedlijn waarop zeewier, schelpen en enkele geblutste blikjes een kleurrijke ketting vormen. De duinen wapperen grijsgroen helmgras en welven als borsten die de maagdelijke pannen verleiden. Ik neurie in de wind en laat me erdoor overstemmen.
In de verte nadert een stip die gestaag aanzwelt. Een late jogger. Een gebronsde godin, blijkt alras. In het passeren blik ik in twee zeegroene ogen. Ze drukken dartel een glimlach op me af. Vijf tellen later kijk ik achterom en zie haar eveneens het hoofd draaien wijl ze weifelend inhoudt. Een flard vluchtige vlinders en ze loopt door om dra weer te verworden tot een spikkel aan de kim.
“Schat, kom je?” Katrien wandelt ruim twintig meter voor me uit. Als we de kop van de pier bereiken, leun ik loom op de ruwe reling en wacht tot de zon de einder kust. Mijn zomer staat in volle bloei als hemel en water in flamboyant koper muteren.

“Wat hou ik van je,” fluister ik tegen de zee.
Madam Menck gloeit.
De zilte buurtschap onzer uitstap baadt in vuur en fonkelt.

[ Foto: © Menck ]


  1. zem

    Menck, ik voel en ruik de zee, ik weet weer waarom ik duinen, strand en zee zo liefheb.
    Jouw beeldende schrijfstijl weet dit gevoel uit mijn jeugd op te roepen.
    Dank je voor dit prachtige stukje.
    Hartelijke groet, Zem.

    Like

  2. bentenge

    Goed bezig menck, Katrien zal door het dolle heen egweest zijn met je lieve zeewoordjes. Bij maagedlijke pannen kan ik me neits voorstellen. Maar de foto is af door de boei in het water. Anders was het als het ware een zeeversie van de glimmende gladde lijven die te pas en te onpas opduiken.

    Like

    • Menck

      Dat was geen boei doch het boven water stekende mangat van een aangespoelde U-boot uit WOII. 🙃

      Alle gekheid op een stokje: merci voor je fijne commentaar. En yep, Katrien is immer door het dolle heen als ik haar lieve woordjes toefluister.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.