SATUR9’s Photo Challenge (4)

.

.
Drieënhalf was ik, of hooguit vier, toen ik getroffen werd door de valse of pseudokroep.
Voor wie dit ziektebeeld niet kent: het is een virusinfectie ter hoogte van de stembanden. Door de ontsteking zwelt het slijmvlies van het strottenhoofd.


Het gevolg van zoveel fraais was dat ik sterk piepend begon te ademen, iets wat zich gestaag moeilijker en luidruchtiger voltrok. Ik weet, vijftig jaar na datum, nog steeds dat ik op de duur gigantisch in paniek sloeg en dacht dat mijn korte leventje op zijn allerlaatste beentjes aan het lopen was.
Mijn tante, die die dag toevallig op bezoek kwam, nam me meteen op haar schoot in de hoop me te kunnen kalmeren. Daarbij liet ze me, enigszins onder lichte aansporing, naar de dikke en snel voorbijdrijvende witte wolken kijken wijl ze me sussend toesprak. Haar hoop om me alzo tot bedaren te brengen, bleek van het ijdele soort: ik begon het steeds benauwder te krijgen, maakte dat diets door wild te beginnen gesticuleren, en piepte intussen zowat de ganse buurt bijeen. Ondertussen had mijn moeder al de huisarts gebeld. Die heeft me vervolgens middels een drieste dollemansrit in zijn eigen bolide naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis gesjeesd alwaar ik stante pede onderhanden werd genomen.

Eind goed, al goed, doch ik vrees dat dit adembeklemmende euvel me voor de rest mijner dagen zal bijblijven. En wat meer is: als ik heden dichte drommen witte wolken zie voorbijdrijven, associeer ik ze welhaast onmiddellijk met die onheilsdag uit mijn kindertijd. Ik ben er, kortom, niet immer mee in de wolken.

Dat neemt gelukkig niet weg dat ik oeverloos kan genieten van een schoon pluriform uitspansel. Op zulke momenten converseer ik weleens stemloos met mezelf:
“Maar, Menck, zijn dit nou cumuluswolken? En betreffen het dan stratocumulus- of eerder altocumuluspartijen? Tiens, mogelijks zijn het zelfs cumulonimbus-, altostratus-, nimobostratus- of cirruswolken. Gaat het hier toch niet eerder om cirrocumulus- of cirrostratustypes, aanschouw ik lenticularisgroepen of is het godbetert een heuse dreigende shelf cloud of een supercel? Wat denk je? En, beste vriend, vergeet evenmin de rol- en parelmoerwolken, om van de mammatus, de lichtende nachtwolken, de asperitas en zelfs de Whale's Mouth nog maar te zwijgen.”

Ach ja, iedere mens gaat stiekem weleens zulke banale conversaties met zichzelf aan, bevroed ik. En gelukkig heb ik vaak mijn camera bij de hand. Ik noem hem ook wel lacherig het verlengstuk van mijn arm. Onderstaand bemerkt u wat er vorig jaar zoal uit kwam gerold aangaande fascinerende wolkenformaties. Dat wordt eventjes scrollen, folks.

Doch de ene foto die zowat de ganse wereld rondging, is jammer genoeg niet van mijn hand maar van Bruggeling Laurens Vermeyen. Hij slaagde erin een zeldzame supercel vast te leggen die zich op een bepaald moment uitstrekte boven Sint-Michiels, Brugge. Voor de streekgenoten: de foto werd genomen vanuit de Heidelbergstraat in de richting van de autosnelweg.
De uitwassen van deze supercel hebben die dag in onze contreien heel wat schade aangericht. De storm die eraan ontsproot, was van een ongeziene capaciteit. Voor wie een goed geheugen heeft: het was deze tempeest die verantwoordelijk was voor de omvangrijke schade aan de privéwoning van regisseur Jan Verheyen in Ruddervoorde. Ook zijn toenmalige buren, mijn beste vrienden, deelden stevig in de klappen en deden dientengevolge uiteindelijk zelfs hun zwaar gehavende woning van de hand.

[ Foto’s: © Menck | laatste foto: Laurens Vermeyen ]

  1. Thomas Pannenkoek

    Op schoot bij tante Julia, die met de piano veronderstel ik.
    Tiens, werd die foto genomen in de Heidelbergstraat? Dan allicht ongeveer ter hoogte van de Stockveldehoeve waar een knappe dochter van boer Famil naast mij liep naar het altaar op onze gemeenschappelijke plechtige communie. Mooie tijden, dit, qua intensiteit te vergelijken met die prachtige wolkenformaties.

    Like

  2. Affodil

    Wolken: een nimmer teleurstellende of uitgeputte bron van inspiratie voor de fotograaf. Alleen al dààrvoor ben ik blij dat ik nu hier woon. Met vrij uitzicht op een onmetelijke lucht, zonder al te veel hinderlijke bebouwing.
    Ik kan zo helemaal tot rust komen door naar de voorbijtrekkende wolken te kijken. Maar ik heb dan ook niet zo’n traumatiserende herinnering. Als kind probeerde ik gezichten te zien in dat witte goedje.

    Aan die onderste foto zie je zó dat er niets goeds uit kan komen. Mooi, maar onheilspellend.

    Like

    • Menck

      De tempeest die toen woedde, vergeet ik nooit meer. Ik ben de dag erop puin gaan ruimen in en om de getroffen woning van vrienden. Ettelijke bomen van een halve meter diameter lagen geknakt in hun tuin als waren het lucifertjes. Het exemplaar dat zich door het dak had geboord, had ook binnen een ravage van jewelste veroorzaakt. Horribele ervaring.

      Like

      • Affodil

        Daar twijfel ik niet aan.
        Ik weet niet meer welk jaar het was, maar we zijn eens met de auto in een windhoos terecht gekomen tijdens de rit van mijn ouders naar huis. Kinderen op de achterbank: gelukkig kussentjes en dekens nog in de auto na vakantiereis. “Jongens, plat op de achterbank en trek die dekens over jullie hoofd”. Zelf maar hopen dat we geen boom op de auto gingen krijgen. Mits een mirakel of 10 zijn we redelijk ongeschonden thuis geraakt, maar achteraf zagen we foto’s van de weg die we gevolgd hadden. Toen werd het pas koud rond mijn hart!

        Geliked door 1 persoon

  3. Vief

    Mooie reeks foto’s. Het was geen straf om te moeten scrollen. Die derde laatste vind ik heel vreemd. Zo’n lucht heb ik nog niet gezien.
    En de foto die voor noodweer zorgde is een plaatje, maar ik herinner me ook nog de beelden van de ravage erna en die waren minder mooi.

    Like

  4. Matroos Beek

    Vreselijk die pseudo-kroep. Had mijn dochter ook eens toen ze ongeveer twee was. Moeder en vader én zelfs de dokter hebben een hele nacht samen met haar afgezien van de schrik. Gelukkig kreeg ze in de ochtend al meer lucht. De ganse nacht in een badkamer vol doom gezeten. Het hielp. Gelukkig.
    De foto’s zijn echt fantastisch. Vooral de laatste, ook al voorspelde hij weinig goeds.

    Like

  5. omabaard

    Wolken met een kleurtje aan vind ik altijd prachtig. Net of je stapt de droomhemel binnen. En beschreven hier door een woordkunstenaar!
    Aan valse kroep heb ik ook vreselijke herinneringen, niet zo zacht als wolken 😦. Gelukkig lijkt dit een beetje verdwenen nu?
    De vernielende storm staat in mijn geheugen gegrift.

    Like

  6. schrijfselsvanmij

    Zulke wolkengesprekken heb ik nu nooit met mezelf …. Prachtige luchten, en die laatste, zó angstaanjagend. Was niet dezelfde storm als in 2011 hè, die raasde toen in de buurt van Hasselt, er vielen toen zelfs doden op het Pukkelpopterrein

    Like

        • Menck

          Dit zijn inderdaad geen contrails maar merkwaardig uitdijende wolken. Ik vond de lucht die avond zo fascinerend dat ik er speciaal voor naar buiten ben gegaan om een foto te nemen. Dat doe ik overigens wel meer als de wolken zich van hun fraaiste kant laten zien. 😉

          Geliked door 1 persoon

  7. Kakel

    Het lijkt me vreselijk om het benauwd te hebben; helemaal als klein kind. Mijn dochter kreeg (ondanks vaccinatie) op haar zestiende kinkhoest. Die angst, niet te beschrijven.
    Dat verlengstuk van je arm verricht prima werk. Ondanks je trauma kijk je toch op naar wolken. Wat een mooie selectie!

    Like

  8. groengenot

    Jouw laatste foto (de voorlaatste dus) vind ik nochtans ook iets hebben hoor. Het lijkt alsof het wolkendek gebroken is en er een scherf uit gevallen is 😊
    Zo’n ademnood als kind, dat moet verschrikkelijk zijn, brrr…

    Like

    • Menck

      Goed gezien. Dat was toen ook het eerste dat me opviel: “Kijk dat kleine wolkje daar nou eens hangen.”
      Mijn kindertrauma zal me wel altijd bijblijven, vrees ik. Het gebeurt nog dat ik het al dromend herbeleef.

      Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.