Kipkapkwestie

Mijn madam ordonneerde me lief doch apert om in de Carrefour om de hoek een krop sla en tweehonderd gram vers gehakt te gaan halen. Ik stelde me geen vragen bij deze ietwat vreemde combinatie doch toog gezwind op pad.

Zou ik de automobiel nemen? En zo ja: dewelke? Mijn bestelwagen was ruimer dan de krappe Mini van Katrien. Dat autootje dien ik immer met opgetrokken benen en een ootmoedig nederwaarts gericht hoofd te besturen, hetgeen op mijn gezegende leeftijd geen sinecure is. Bovendien beschikt dit vehikel over een kofferbakje dat zo minuscuul is dat ik betwijfel of het wel een flink uit de kluiten gewassen krop sla zou kunnen herbergen. Maar de Mini wring ik wel sneller in een klein supermarktparkeerplaatsje dan mijn camionette.

Ik besloot om te stappen. Dat zou me goed doen. Toch volgens mijn huisarts.
Bovendien bevindt de lokale Carrefour zich op nog geen vijfhonderd meter afstand van onze woonst, een etappe die mijn vege lijf nog net zou weten te overbruggen alvorens ademtekort zich zou aandienen.
Ik floot een deuntje teneinde de geleverde inspanning wat te maskeren. Een man van middelbare leeftijd op een fiets knikte naar me. Dat gebaar beantwoordde ik niet omdat de fietser allerminst een belletje bij me deed rinkelen. Mijn moeder zaliger heeft me trouwens geleerd om altijd op mijn hoede te zijn voor volslagen onbekenden, en dan zeker voor het soort dat me, pakweg, zomaar uit het niets een groet toewerpt. Ze zou zich omdraaien in haar graf mocht ik dat fietsend heerschap een hoofdknik hebben geschonken. Al zou zulks haar bepaald zwaar vallen daar ze indertijd gecremeerd werd.

Aangekomen bij de Carrefour duwde ik de zware glazen toegangsdeur open. Dit is niet het soort modernistische pand dat zijn bezoekers opslokt via een vanzelf openzoevende schuifdeur. Vorig jaar pas werden alhier de kassa’s geautomatiseerd zodat de caissières niet langer alle bedragen manueel dienen aan te slaan. Sindsdien zitten die grieten een pak minder geconcentreerd achter hun toog zodat je al eens een praatje met ze kan slaan tijdens het afrekenen. Over het kutweer en de almaar stijgende levensduurte, bijvoorbeeld. Of over hoe gruwelijk de in heel het dorp gekende Stientje van frituur ‘De Vettige Doos’ aan haar einde is gekomen. Nog steeds staat haar frietbarak over te nemen, doch niemand die zich daaraan waagt eens ze weten hoe aldaar het noodlot toesloeg. Ik vertel er u misschien nog wel eens over.

Ik stapte de discount binnen en was meteen aangenaam verrast door de uitgekiende inrichting. Zo lagen alle gangpaden symmetrisch naast elkaar. Een knappe bol die dit had uitgedokterd. Ook alle hulde voor de vele opgehangen plakkaten voorzien van grote instruerende opschriften. Alzo wist ik meteen waar de beenhouwerij zich bevond.
“Tweehonderd gram vers gehakt alstublieft”, gaf ik de in een witte lendendoek gesnoerde bediende mee. Hij zag er vermoeid uit en zijn werkschort zat onder de vetvlekken.
“U hebt geluk, meneer. Nog tot vanavond loopt er een actie in onze beenhouwerij. Tweehonderd gram gehakt kopen en honderd gram gratis erbij.” Hij plukte een plastic bakje van een stapel.
“Maar ik moet helemaal geen driehonderd gram gehakt. Tweehonderd gram volstaat, dank u.” Enige ergernis bekroop mijn lijf.
“Eh, dit is een tijdelijke promo, meneer. U kan er alleen maar bij winnen. En honderd gram extra gehakt is toch mooi meegenomen, niet?” Zijn enigszins geforceerde glimlach liet maagzuur in mijn keel opborrelen.
“Weet u wat? Doe mij in dat geval maar honderdnegenennegentig gram gehakt.”
Zo. Daar had deze doordrammende vleesknecht niet van terug. Hij blikte me aan alsof ik hem zonet had gedecreteerd een halve koe voor me in te pakken omdat ik ze thuis wel zou opeten.

De niet geheel onknappe meid aan kassa vier wees me op het gewicht van mijn bakje gehakt. Het etiketje vermeldde tweehonderdtwee gram.
“Maar… Maar u hebt recht op honderd gram gratis, meneer! Heeft men u dit niet meegegeven in de beenhouwerij?” Ze keek me daarbij zo onthutst aan alsof ze zopas in haar slip had gescheten.

Ik denk dat ik de volgende keer maar eens naar de Colruyt ga, beste lezer.
Ook al moet ik daartoe áchthonderd meter stappen.

.

Kipkap (de ~ (m.))
Vlaams woord voor gehakt.

  1. Affodil

    Mijn dag, neen, mijn jaar kan niet meer stuk met dit blij weerzien, Menck! Welkom terug.

    En ja, ik kan me ook zo opdraaien in dat soort acties. Als het om niet-bederfbare dingen gaat als – zeg maar – een stuk zeep of zo, soit. Dat komt nog wel eens van pas. Maar ik ga toch niet opeens méér eten omdat zij van hun gehakt af willen? Ik krijg toch niet anderhalve keer zoveel honger omdat het gehakt in reklame staat?

    Like

  2. zem

    Gelukkig Menck, je bent er weer!
    Met een heerlijk verhaal, waarbij ik steeds in de lach schoot.
    En een lach is mooi meegenomen in dit kille, natte, winderige jaargetijde, waarvan we niet meer weten hoe we het noemen moeten.
    Hartelijke groeten van Zem.

    Like

  3. Vief

    Dat je niet ter plekke besloot om veganist te worden…
    Mijn darmen willen, sedert ik amper nog vlees eet, in geen geval nog gehakt op een niet lopende manier naar de achteruitgang brengen. Dus van mij mogen ze niet alleen die gratis 100g houden.
    Ging ik toch wel vandaag (kippen) balletjes eten in die winkel met verlichte pijlen waar jij ook niet graag komt. Ik wist het niet maar dat smaakt gewoon naar een onvervalste frikandel uit de frituur.
    Shit zeg!

    Like

  4. Kakel

    Menck, je doet het weer: bloggen! Houd er alsjeblieft niet meer mee op. Jouw schrijverij verlicht mijn geest (-:
    Ik wil meer, meer, meer…
    Lieve groet.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.