De nervositeit voorbij

Mocht u het zich al afvragen: ik heb de feestdagen manhaftig overleefd, dank u. In onze kringen staan ze, naar aloude traditie, voor vier keer tafelen: kerstavond, kerst, oudjaar en nieuw. En tussenin wordt er ook al eens bij een buur, een collega of een kennis binnengewipt voor een natje en/of een droogje en de bijhorende beste wensen en kleffe zoenen.
Om kort te gaan: ik heb het weer gehád voor een jaar. Teveel drank, teveel vette spijs, teveel kussen, teveel oude moppen en steevast te laat in bed.

Wonder boven wonder is er na al dat feestgedruis geen gram bijgekomen, zo meldde me mijn weegschaal toen ik ze eerder deze week blode besteeg. Het zullen de zenuwen zijn geweest, vermoed ik, want ik kan in ieder geval niet worden beticht er alle calorieën eventjes snel te hebben afgesport. Ik bespaar mijn kathedraal van een lichaam die vrijwillige marteling met graagte.

Dat ik gewag maak van nervositeit tijdens dagen die bol zouden moeten staan van de ontspanning, zal u wellicht bevreemdend toeschijnen. Doch als ik merk dat tante Hildegonde, na het lichten heurer derrière, ook dit jaar weer verantwoordelijk was voor het achterlaten van een okergele urinevlek op een onzer witte simililederen stoelen, dan heb ik veel goesting om dat immer lekkende mens in plasticfolie te wikkelen en terug te sturen naar afzender.
Toen ze zich vervolgens, volgevreten en gedraineerd, wou neerploffen in de bank, was ik haar gelukkig voor. Onder het voorwendsel dat zoveel zachts haar zitgemak ten zeerste zou bevorderen, drapeerde ik alras een vierdubbelgevouwen strandlaken onder ’s vrouws kont. Hulde aan de eerste die haar eindelijk eens een cadeaubon van Pampers offreert als kerstgeschenk. En nee, dat durf zelfs ík niet.

Nonkel Hugo, zesenzeventig gure winters oud, had, toen 2018 zijn laatste stuiptrekkingen beleefde, de weledele taak op zich genomen om, evenzeer naar aloude traditie, de Druivelaar uit het hoofd te leren en die met de regelmaat van een klok ook nog ’s te debiteren. Tot ieders vermaak, leek het wel, behalve dan het mijne. Ik weet niet of u de Druivelaar kent, maar de moppen op de ommezijde van elk kalenderblaadje zijn van een niveau om u tegen te zeggen. Thans ziet u wellicht de ironie van uw scherm druipen. Enfin, ik mag het toch hopen.
De brave man schept er bovendien een heimelijk genoegen in zich bij elke opdissing in mijn richting te draaien als ware ik de eregast in zijn publiek. Ik verzeker u: daarbij iedere keer weer een geforceerde lach uit mijn keel moeten sleuren, heeft mijn leven danig verkort. Ik was dan ook effenaf opgelucht dat ik eerder deze week alsnog mijn tweeënvijftigste verjaardag mocht meemaken.

Waar ik ook zo van baal? Van zoenen. Ik ben hoegenaamd geen zoenmens. Laat voor mijn part al die kussen maar achterwege en hou het bij een hand. Een stevige handdruk prefereer ik ver boven een mondafdruk, zelfs als de tegenpartij van het andere geslacht is. Toen tante Hildegonde zich aanbood, kreeg ik gelukkig ineens een bloedneus. Was mijn avond toch nog een beetje gered, zeg.

Voor de genodigden van volgend jaar heb ik, op de valreep van dit schrijven, nog één goede raad: laat uw huisdieren thuis. Of denkt u werkelijk dat iedereen gediend is van twee enkelhoge keffers die zich de godganse avond continue tegen je been aanschurken? Het jeukt nóg, zeg ik u.

Doch laat ik afsluiten met voorname, welgemanierde mensen die mij hun zoenen gelukkig slechts virtueel kunnen toesturen: mijn lezersschare. Ik wens u allen twaalf maanden van goede gezondheid, tweeënvijftig weken boordevol geluk en driehonderdvijfenzestig kommerloze dagen.

Cheers!

[ Foto: © Menck ]

Advertenties

  1. Affodil

    Alvast één voordeel van met pensioen zijn: je ontloopt de kleffe, in goedkope (schuim)wijn gemarineerde, kwijl(r)zegen van half Antwerpen bij het begin van het nieuwe jaar. En dàt nadat alle lekkende Hildegondes en zich herhalende Hugo’s uit onze familie besloten om de jaarwisseling voortaan te vieren met rijstpap met nepgouden lepelkes, …
    Kerstavond en Oudejaar waren rustig, bezadigd, sober en vredevol ten onzent. Op Kerstdag zélf maakten twee kleindochters en een kleinzoon Zeeuws-Vlaanderen onveilig en Nieuwjaarsdag zorgde vooral voor opwinding bij het ontwijken van enkele “buitensporige” autobestuurders op weg naar en van mijn moeder haar woonst. Het enige uitzinnige feestgeweld kwam van het vuurwerk dat onze buren in de nieuwjaarsnacht afstaken.

    Wederkerige groeten dus, en gezond en wel op naar een nieuwe lente en een nieuw begin.

    Like

    • Menck

      Er gold (en geldt) een algemeen vuurwerkverbod in het gat waar ik woon. Dat is wonderwel quasi perfect opgevolgd. Enkel een stuk of wat kleurrijke salvo’s aan de horizon waren zichtbaar doch niet hoorbaar.

      Like

  2. Thomas Pannenkoek

    Die verplichte kleffe zoenen met nieuwjaar, ik krijg er het vliegend schijt en andere inheemse ziektes van. Toen ik een dikke twee jaar geleden werd getransfereerd naar de huidige (grote) ploeg was ik de eerste die het jaar enkel met een forse handdruk inzette, dit jaar waren al heel wat collega’s gevolgd in het spoor van die rare kletskop met zijn grote neus. Leve de traditie-anarchie!

    Like

  3. bentenge

    Jaja, op naar het nieuwe jaar. Van tantes en nonkels hebben wij zelden last, het gaat er op kleinere schaal aan toe bij ons. maar toch zei ik ook deze keer na afloop tegen mijn eega: volgend jaar gaan we deze tijd van het jaar op reis naar de zon en waar er niet te veel volk is.

    Like

  4. Mrs. Brubeck

    Ik volg je wel, maar die handen??? die vind ik pas vies, je wil niet weten hoeveel mensen hun handen NIET wassen als ze naar de wc geweest zijn, in hun neus gepeuterd hebben, ergens aan gekrabd hebben… neef I go on? En let wel, dit is niet omdat ik zo graag zoen -ik doe dat wel graag, maar dan met mijn geliefde- maar naar hygiëne toe kan je beter iemand op de wang zoenen dan stevig zijn of haar hand te drukken.
    Je beschrijft je tafereeltje zo scherp dat ik precies in een aflevering van “het leven zoals het is” zat, heerlijk!

    Like

  5. Marry

    Wij beperken ons tot luchtzoenen. Daar komt geen huidcontact aan te pas. Al was het eten dat in mijn ogen niet, jouw verslag van De Feestdagen is wel zeer smakelijk.

    Like

  6. zeezicht

    Wel, dat zoenen is aan mij ook niet besteed! Gelukkig heb ik het excuus dat ik heel vatbaar ben voor allerlei kwalen. Wat betreft die scheur-moppen-kalender biedt mijn bank er mij elk jaar een aan, maar nu durf ik eindelijk zeggen dat ik die dingen vergeet te lezen. Zou dat ‘scheur’ betekenen: je bescheuren van het lachen? In elk geval dikke virtuele zoenen voor jou en je lady! xxx

    Like

    • Menck

      In veel zuidelijkere landen is een begroeting met 2 zoenen heel normaal. Ongeacht welk geslacht, een begroeting met 2 (!) zoenen op de wang is een teken van verwelkoming en vriendelijkheid. En we moeten het niet meteen ver zoeken: in Wallonië is het al normale gewoonte. Maar ja, wij doen het anders. Helemaal niet, of meteen maar 3 zoenen op de wang. Vooral die 3e zoen levert nog wel eens verrassende situaties op in het buitenland.

      Waarom zoenen we soms niet en geven we vaak alleen een afstandelijke zakelijke hand? En kijken we met een vreemde blik als 2 mannen elkaar zoenen op de wang en vinden we het meteen gay. Zijn we zo koel en afstandelijk? Bang dat mensen misschien wat verkeerds van ons denken? Is het dat stukje individualisme waarvan de maatschappij zo langzamerhand wel doordrenkt is?
      Eigenlijk best wel bijzonder dat wij zoenen op de wang tussen mensen van hetzelfde geslacht soms vreemd vinden, terwijl homohuwelijken hier bijna de normaalste zaak van de wereld zijn. In een land als India lopen mannen zelfs hand in hand en begroeten ze elkaar uitbundig, terwijl homofilie daar nog verboden is door de wet.

      Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.