Om bestwil

De dame naast me knoopte een gesprek aan, hoewel ik niet het minste teken had gegeven dat ik openstond voor een dialoog. Meer nog: ik was in een roman verdiept die de veelzeggende titel ‘Fuck off’ droeg en dateerde uit 1988 toen de auteur, Paul Speck, op het hoogtepunt zijner schrijverij verkeerde.
“Warm hier, vindt u niet?”
Ze was hooguit zestig, had een niet onaardig paar ogen maar was verder zo verrimpeld als de pest. Haar dofgele tanden verraadden dat ze rookte, evenals de geur van haar adem en het pakje sigaretten dat ik ontwaarde in haar openstaande handtas.
“Wilt u dat ik de deur een poosje openzet?”, opperde ik.
“Hoeft heus niet. Ik zit nu al zwaar met de bronsgieters.”
Ik blikte haar een stond in vertwijfeling aan. “Eh, u zegt?”
“De bronsgieters. Hoesten, piepen en fluiten dat het geen naam meer heeft. Ik slaap er geeneens meer van. Mijn man wordt horendol van mijn lawaai en mijn gewoel.”
“Ah, u bedoelt bronchitis?” Ik grinnikte kortstondig.
“Ja, dat zei de dokter vorige keer ook al. Erg vervelend, meneer.” Waarna ze, als een soort van adstruerende demonstratie, een rochel ten beste gaf waardoor de ganse wachtzaal prompt naar haar keek wijl de fluimen in het rond vlogen.
“Goh, u blijft er bijna in”, gaf ik haar geheel onnodig mee nadat ze fiks reutelend naar adem had gehapt. “Dat klinkt alleszins niet goed.” Mensen opbeuren is een vak apart, flitste het door mijn harses.
“Dat wordt een rondje heftige antibiotica”, hijgde ze, ondertussen een gifgroene zakdoek uit haar handtas opvissend. Hoe langer ik me met haar ophield, hoe zieker ik me voelde worden. Enige hypochondrie is me niet vreemd, het moet gezegd.
“En u, meneer?”
“Ik?”
“Ja, wat is de reden dat u in deze wachtzaal verzeild bent geraakt?” Ze snoof nog even na en propte vervolgens haar zakdoek in haar mouw.
“Een vergevorderde bacteriële infectie.” Ik sprak de woorden traag en enigszins zwaarwichtig uit. “Bijzonder pijnlijk. En érg besmettelijk bovendien.”
“Oh, het spijt me dat te vernemen. Enfin, ik wens u succes bij de dokter.” Waarna ze opstond, zonder te kijken een roddelblaadje van het boekentafeltje plukte en zich vervolgens drie stoelen verder neerzette.

Ik nam mijn roman weer ter hand en haakte in daar waar ik gebleven was. Een mens bezorgt zichzelf een boel ellende door zo graag aardig gevonden te willen worden, gaf de auteur me op pagina tweeënvijftig mee.
Ik kon alleen maar instemmend knikken.

Advertenties

  1. djaktief

    Mooi opgelost, maar ik moet zeggen dat ik ook wel eens bijzondere gesprekken heb gehad met medewachtenden toen ik er voor open stond.

    Ben jij nog steeds rookvrij trouwens?

    Groetjes,

    Dorothé

    Like

  2. kliefje

    Yep. Ik ken het. Ik kijk nl wel “GGZ” op mijn voorhoofd te hebben staan en trek altijd van die klaagzangen aan. Ik doen in de trein bijvoorbeeld oortjes in. Zonder muziek. Maar zodat men me wel met rust laat 😉

    Liked by 1 persoon

  3. TheHappyFive

    Ik moet plots denken aan een stuk van Gaston & Leo, in de wachtzaal van een dokter. 20 wachtenden voor hun. Dankzij hun gesprekje waren ze echter meteen aan de beurt. Jammer genoeg kan ik geen fragment er van terugvinden.
    Zelf zou ik opteren om een witte zakdoek met wat vlekjes ketchup voor mijn mond te houden 🙂

    Liked by 1 persoon

  4. Affodil

    Tot onze verhuis sleepte ik ook altijd een boek mee naar de huisartsenwachtzaal. Meestal moest je daar toch op z’n minst anderhalf uur zoek zien te krijgen. Afspraken waren er niet. Aanspraak des te meer, waardoor lezen quasie onmogelijk was.
    Nu we in het Zeeuwenland bij een nieuwe praktijk ingeschreven zijn, kan je enkel op afspraak, kom je een minuutje of twee vroeger (makkelijk te regelen wegens net om de hoek) en kan je na aanmelden aan de balie meestal zó naar binnen bij de arts. Lezen kan nu thuis, in alle rust en stilte.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s