Lach de winter eens uit

“Wat vind je van deze?”
“Nee. Afschuwelijke kleur. Lijkt wel koffie met melk.”
“Tiens, nu je het zegt. Daarnet zag hij er nog beigeachtig uit. ’t Zal onder invloed van dit rare kunstlicht zijn, zeker?”

“En nu?”
“Hm, kweenie. Te klein volgens mij. Knelt dat niet hier?”
Ik wees ‘hier’ aan.
“Een beetje wel.”
“Een beetje is een beetje te veel, denk je niet?”

“Beter?”
Ik schrok.
“Wow, dat is wel erg, eh, gewaagd. Niet?”
“Mag toch?”
“Van mij wel. Maar je ziet wel de helft van je…”
Ik wees.
Ze keek.
En schrok.

“Dit kleurtje vind ik super.”
“Absoluut de max. Wat vind je van het model?”
“Ik weet het zo niet.”
“Ik ook niet, eigenlijk.”

“Open zijkantjes. Tof, hè?”
“Draai je eens een beetje.”
Ze draaide zich traag naar links. Vervolgens naar rechts.
“Mja.”
“Is dat een tja of een jààh?”
“Er ergens tussenin.
“Ik word moe.”
“Wat je zegt.”

“Met roze bolletjes. Schattig.”
“Next.”

“Ik heb mijn twijfels over deze.”
“Welke stof is dat?”
“Een soort kunststof, denk ik. Voel eens.”
“Plastic, toch?”
Ik nam mijn aansteker.
“Hé, laat dat, wil je?”

“Dit is echt de laatste, hoor.”
“Knap!”
“Echt?”
“Echt.”
“En de kleur? Het motiefje?”
“Prima. Ik meen het.”
“…”
“Ja maar,  ik meen het écht.”
“Vind je dit…” Ze wees naar ‘dit’. “…niet te, eh, bloot?”
“Net goed, vind ik. Ze komen er zeker niet teveel uit, als je dat bedoelt.”
“Nee? Ook niet als ik spring?”
Ze sprong twee keer op en neer.
“Zit als gegoten, zie je wel?”
“Ja…”
Ze draaide zich drie keer om voor de spiegel, blikte naar haar poep en voelde aan haar borsten. Ze duwde ze eventjes omhoog. Toen keek ze naar onderen.
“Dat zal wel iedere keer héél fijn scheren worden.”
“Je ziet niks hoor.”
“Hm.”
“Neem je hem?”
“Ja.”
Ik slaakte een zucht.
Ze ritste het gordijntje dicht.

Mijn madam had afgelopen weekend ineens door dat de soldenperiode(*) op haar einde liep en wilde een nieuwe – hou u vast – bikini.
“We kunnen er niet vlug genoeg bij zijn”, zei ze.

Die ‘we’ bedoelde ze helaas letterlijk.

[ Foto: via ]

 


(*) Voor de Nederlanders: koopjesperiode.

  1. Eilish

    Ik ben zo een tegendraads geval dat zelf liever beslist of een badpak/bikini goed is. Zo van niet te hoog uitgesneden down under en niet te laag uitgesneden van boven en helaas op mijn leeftijd genoeg ondersteuning voor die zwaartekracht die elk jaar precies harder haar best doet 😦
    Veel te zelfstandig ik. Die van mij moet maar content zijn met het resultaat.

    Like

  2. Kakel

    Dat jij zo maar in het kleedhokje van je madam mag kijken. Mijn man mag alleen mee om te betalen en hij pikt het nog ook (-:
    Maar je bent haar een enorme steun geweest, dat moet gezegd.

    Like

    • Menck

      Dat klopt, Micheline. Doch waarom zou ik een recent aangeschafte aansteker weggooien? Je kunt er bijvoorbeeld ook kaarsen mee aansteken, het aanmaakhout in de haard mee in de fik steken of er een barbecue mee aan de praat krijgen.

      Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.