Lak, zeg ik u!

Zwartgalligheid is deze week mijn metgezellin. Ze gaat hand in hand met een alomtegenwoordig gevoel van ondefinieerbare wrevel. Waardoor het komt, daar komt het door. Maar veel valt er niet aan te doen, tenzij de last te torsen, af en toe binnensmonds te morren en me zo nu en dan wat verbaal af te reageren op eenieder die binnen een straal van vijf meter in mijn buurt komt. Sorry postbode, sorry madam Menck en sorry winkeljuffrouw. Het spijt me, seut aan het gemeentehuisloket. Uw smoel stond me domweg niet aan. En hoe waagde u het te knipogen naar mij terwijl de slaapprut nog massaal uw ooghoeken bevuilde?

Ik heb, u leest het, lak aan zowat alles en iedereen.

Lak aan de burgerlijke trut in een ongetwijfeld nog lang niet afbetaalde BMW X5 die gisterenavond vlak voor mijn neus mijn parkeerplaats innam met haar asociaal vehikel.
Lak aan de blijkbaar bijziende marginaal die de met tal van reclamefolders opgevulde Streekkrant in mijn bus duwde ondanks de ‘Reclame NEE’- sticker.
Lak aan het idiote televisiestation dat de film na de eerste drie woorden aftiteling reeds onderbrak voor verfoeilijke publicitaire mededelingen.
Lak aan onze kater die deze morgen een haarbal braakte in mijn pantoffels.
Lak aan de winter die me dit jaar een pak meer tegenstaat dan de vorige edities.
Lak aan mijn bureaustoel die een door merg en been snijdend gepiep blijft produceren nadat ik hem overvloedig van olie voorzag.
Lak aan de meeuw-met-jihaa!-kreet die gisteren op mijn camionette scheet vlak nadat ik de carwash uitreed.
Lak aan de zogeheten beroepsfotograaf die erin slaagde de vier lelijkste pasfoto’s ooit van me te nemen.
Lak aan mijn maandlenzen die al na twee weken prikken als gek.
Lak aan de plakstront die vanmorgen, zelfs na een halve rol wc-papier te hebben gebruikt, nóg bruine strepen achterliet op het volgende vel.
Lak aan het pompstation met de betaalautomaat waarop ‘Buiten gebruik’ verscheen.
Lak aan het maagzuur dat mij na amper twee koppen koffie bekroop.
Lak aan de boterhammen die zich terstond in tweeën splitsen als ik ze smeer.
Lak aan de bevroren hondendrol die middels mijn schoenzool tot een stinkende troep werd herleid op het tapijt in de hall.
Lak aan de bloggers die reacties ter goedkeuring in de wachtrij plaatsen.
Lak aan de gozer die me een vuurtje vroeg op de parking van de Carrefour en me geen dankjewel gaf.
Lak aan de buur die dit weekend kwam pochen met de aankoop van zijn mobilhome en meteen de prijs ervan vermeldde.
Lak aan de terrasplank die zelfs na zes extra vijzen blijft loskomen.
Lak aan de muggen die in mijn bureel alomtegenwoordig zijn ondanks de vorst.
Lak aan de ruitensproeiers van mijn auto die om de haverklap bezwijken onder de kou.
Lak aan de blonde stoot die me de weg vroeg en daarna “Neuken?” liet horen.
Lak aan doordeweekse zondagsrijders, persistente jehovagetuigen, e-mailspammers, een zeurende boekhouder en mijn falend GPS-systeem.
Lak aan mezelf.
Vooral lak aan mezelf.

Het lijkt me verstandig om me de rest van de week maar in stilte te hullen. Bloggen noch reageren, met andere woorden.
En eigenlijk – laat ik vooral eerlijk blijven – is dat een beetje heel erg veel pure noodzaak ook. Vandaag en morgen ben ik ten volle met snoei- en zaagactiviteiten in de weer, zaterdag stort ik me op een feestje met vrienden te onzent en zondag zal de kater worden verwerkt.

Lak aan feestjes?
O nee!

  1. Thomas Pannenkoek

    Die blonde stoot zal ertussen gegooid zijn.
    Het ‘lak aan’-gevoel is eigen aan deze donkere, koude dagen. Gisteren vertelde mijn buurvrouw nog dat ze door het papier was geschoten terwijl ze haar billen veegde na een grote boodschap. Zelfs daar had ze lak aan, stel je voor…

    Geliked door 1 persoon

  2. onderdeappelboom

    Heel herkenbaar. Tijd van het jaar? Succes ermee in elk geval.
    (ik vroeg me al eens af: die daglichtlamp waarover sommige bloggers het hebben, zou dat helpen? Maar toen had ik weer teveel zin in geknies en weigerde ik het verder op te zoeken. ;-))

    Geliked door 1 persoon

  3. zem

    Menck, het zat je duidelijk niet mee.
    Toch knapte ik wel op van je beschrijving: de afgelopen week kwam ik pas een half uur na een fotosessie in de tuin erachter dat er poep aan de schoen kleefde. Het halve huis was ik al door geweest en ik kreeg het pas in de gaten toen de poezen zo vreemd stonden te snuffelen aan de grond.
    Dat kostte me een uur lang poetsen en ik werd pas weer blij van een glaasje port.
    Hopelijk reageren jij en je Madam beiden óók goed op een glaasje port, zodat de zwartgalligheid snel tot het verleden behoort 🙂

    Geliked door 1 persoon

  4. Kakel

    Amai, ik zal maar geen “verstandig” commentaar geven dit keer. Waarop jij je waarschijnlijk hardop gaat afvragen en/of schrijven: dat doe je nooit.
    Ik neem de gok (-:
    Jehova’s getuigen hebben nog nooit iets goed voortgebracht volgens mij.
    Warme groet!

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.