Kruiskriebels

Het was de grootste van het drietal die de vraag op me afvuurde. De hoon in zijn stem was onmiskenbaar.
“En, Menckie, heb jij al wel eens kruiskriebels gehad?”
Kruiskriebels.
De term was me volslagen onbekend. In al mijn onschuld bevroedde ik dat het de een of andere vieze ziekte betrof. Beledigd beet ik van me af. Het trio barstte slechts in lachen uit. Lachen zoals in uitlachen.
De grootste gaf me een por die hard aankwam. Ik wankelde enigszins doch herstelde me snel. Toen ik hem vervolgens een scheenschop wilde verkopen, sprong hij gezwind achteruit.
“Rap ben je niet hè, Menckie. Op verschillende vlakken, lijkt me.” Waarna de jennende drie-eenheid zich als op afspraak omdraaide en terug naar de speelplaats slenterde op zoek naar hun volgende mikpunt van spot.
We schrijven eind de jaren zeventig. Ik was elf.

Diezelfde avond kwam ik echter te weten waar die haantjes-de-voorste op hadden gedoeld.
Het gebeurde toen ik naar Toppop aan het kijken was en er ineens een nieuwe hit-in-wording op het scherm werd losgelaten. Welhaast instinctmatig verlegde ik mijn focus van de klanken naar de beelden. En wat ik toen voelde, beste lezer, waren onmiskenbaar kruiskriebels. Ik vond deze voorheen ongekende sensatie tegelijk aangenaam en beschamend. Doch prompt dacht ik: hm, dát is het dus. Onmiddellijk gevolgd door: méér van zulks, graag.

De bewuste clip werd slechts tweemaal uitgezonden. Genoeg om hem voorgoed op mijn jeugdige netvlies te branden.
De weken daarop werd er een veel kuisere versie op muziekminnend Vlaanderen en Nederland losgelaten. Maar mijn kruiskriebels, die zijn gebleven. Hà!

En u? Wanneer/waardoor ervoer u voor het allereerst kruiskriebels?

Advertenties

  1. tinyblogt

    Wooow! Ik was een Toppop-verslaafde in die tijd, maar kan me die clip totaal niet herinneren. De kriebels kan ik me wel voorstellen, bij die beelden, als elfjarige.
    Geen idee waar ik eerst zo’n kriebeltjes voelde, ik denk bij een film, die eigenlijk nog niet voor mijn leeftijd geschikt was, maar ik moest opblijven om de ondertitels voor te lezen (handig zo’n blinde ouders…).

    Like

  2. Bart

    Ook ik herinner me die clip niet,maar deze blijft voor altijd op mijn netvlies gebrand:

    En 2 jaar later bracht zijne purperen geilheid ‘Darling Nikki’ uit, en die tekst vond ik toen ook wel iets hebben. Maar qua ‘explicit lyrics’ spant Karen Finley’s Tales of Taboo de kroon (met dank aan Luc Janssen):

    Maar de allereerste kruiskriebels kwamen uit de literatuur, in de ouderlijke boekenkast stond o.a. Turks Fruit en elk jaar een nieuwe Snoecks almanak, rooie oortjes gegarandeerd !

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s