U weze gewaarschuwd

Deze week trok er zowaar een kleine deining door blogsaland. Een aandacht zoekende scribente heeft namelijk, zonder evenwel namen te noemen, het ‘lef’ gehad om zich uit te laten over wat haar algemeen ergert aan blogs en bloggers. Heel wat, zo bleek, zodat iedereen die het bewuste schrijfsel las wel iets op zichzelf kon projecteren.
La honte en van die dingen.

Nu mijn stek de laatste weken behoorlijk wat nieuwe volgers genereert – welkom, gij allen! – wens ik een dergelijke glaswaterstorm te vermijden. Daarom enumereer ik onderstaand waaraan u zich kunt verwachten als u hier als newbie komt lezen. Dat u achteraf niet komt klagen, is de voornaamste betrachting ervan.

Beroepsmatig ben ik een hovenier en hobbymatig een tuinier. Het mag dan ook geen verwondering wekken dat er al wel eens een floristisch schrijfsel uit mijn toetsenbord rolt. Daarbij serveer ik u, godbetert, meestal ook foto’s.
Voor wie het tuiniersgebeuren aan zijn of haar reet kan roesten en ‘tuin’ synoniem staat voor ‘last’ of ‘Libellegeneuzel’, heb ik één gouden raad: keer op uw schreden terug.

Al tijden ben ik fan van archaïsch taalgebruik. Ik durf teksten dan ook te larderen met woorden als doch, aanstonds of alstoen. Ik weet wel dat er alternatieven zijn voor dergelijke oubollige en formele termen, doch daar heb ik ronduit lak aan. Archaïsmen vind ik gewoon té zalig.
U niet, zegt u?
Wegblijven dan maar.

Mogelijks leidde u het al af uit bovenstaande alinea – en het klopt bovendien als een zwerende vinger: dit is geen hippe blog. U zult hier tevergeefs zoeken naar nieuwerwetse trends, stylingadvies, recensies van blitse places to be of geënthousiasmeerde verslagen over survivaltochten dan wel -reizen.
U zult mij evenmin kunnen betrappen op logjes over mode, baby’s/kinderen, de laatste superfoods en te ontdekken sporten voor waaghalzen. Ook verslaggevingen over de allernieuwste uniseksgelaatsverzorgingsproducten en over hoe nieuwe mannen thans breien en haken zonder verstrengeld te raken, catalogiseer ik met veel graagte onder de noemer quatsch.

Ik ben al twintig jaar samen met mijn aangetrouwde echtgenote die ik in tal mijner stukjes opvoer als madam Menck of mijn madam. Mocht u zulks een veeleer beledigende benaming vinden, weet dan dat ze geheel en al liefkozend is bedoeld  Die van ons, mijn prente of mijn vrouwmensch vind ik wél aanstootgevend. Toch op een deftige stek als deze.

Te oordelen naar de handvol vrouwelijke volgers die de afgelopen weken hebben afgehaakt – en dat terwijl ze voorheen gek genoeg op quasi elke nieuwe post reageerden – lijkt het erop dat deze blog uiteindelijk toch niet bepaald spek voor de vrouwelijke bek is.
Of hebben ze gewoon foto’s van mij ontdekt? In dat geval: veel sterkte.

Humor is onlosmakelijk verbonden met mijn schrijfsels, ook al dient u er soms nauwgezet naar op zoek te gaan, tussen de regels te lezen of geen bezwaar te hebben tegen een snuifje ironie, een vleugje sarcasme of een mespuntje galgenhumor.
U lust hier geen pap van? Adieu!

De lijn tussen fictie en werkelijkheid is op deze blog vaak een hele dunne. Bewust, overigens. Als u echter prat gaat op duidelijkheid dienaangaande, zal ik u mateloos teleurstellen.

Het leven, en daaruit volgend het bloggen, neem ik niet altijd even ernstig. Enfin, meestal niet, eigenlijk. Ik beschouw mijn aards verblijf als een kortlopend feestje, een eindige kermis en een grabbelton vol kansen op geneugte en vreugde.
Ondanks mijn bitchy resting face ben ik dus allesbehalve Mister Serious. Al kan ik dat, indien hoogstnodig, wel zijn. Net zoals ik – alom schrikken geblazen – wel eens zwartgallig, emotioneel of zelfs boos tegen het leven kan aankijken. Waaruit u slechts mag concluderen dat rariteiten me geenszins vreemd zijn.
Desalniettemin: azijnpissers zullen hier hun gading niet vinden.

Het is ooit wel ’s anders geweest, maar socializen is zeg maar niet mijn ding. Me warm maken voor blogmeetings en andere veelmensenactiviteiten is absoluut verloren moeite. Zelfs sociale media draag ik geen warm hart toe. Het spijt me, doch niet van harte.

Op deze blog valt geen thema te kleven, er is geen rode draad noch een noemer om hem onder te klasseren. Tenzij u ‘hutsepot’ wel aardig vindt.
Ik schrijf, kortom, zowel over het seksloze luilekkerleven mijner katten, de deerniswekkende dood van mijn tante Sonja’s rectale steenpuist, de oculatie van genetisch gemanipuleerde stamrozen en mijn nieuwverworven citroengele ‘LACK’-tafeltje uit de Gentse IKEA-vestiging.
Ik oreer met verve over hoe ik compostbakken in elkaar bricoleer, hoe ik nestkastjes vervaardig uit afgedragen bh’s van madam Menck en hoe bloederig het brijspoor was dat mijn auto achterliet nadat hij een zeldzame Cunnilingusvos had opgeschept.
U hebt het liever over politiek? Over de tanende economische toestand van ons land? Over hoeveel kilometers u bij elkaar hebt gejogd deze week? Over hoe goed de laatste prent van Martin Scorsese wel niet was?
Helaas, u zult in de wachtzaal moeten blijven zitten.

Wat er hier dan wél te lezen valt?
Zoek dat zelf eens uit, zeg. Hop, u moest al bezig zijn.
Doch kom achteraf niet klagen, hè!

Advertenties

  1. Thomas Pannenkoek

    Het was eerder een blogstorm in een glas water. Het principe van bloggen is zoals je het beschrijft – elk schrijft zijn/haar ding op zijn/haar manier. Of het nu over zaken gaat als een interpretatie van de relativiteitstheorie of een dagelijkse update van de stoelgang. Wie het interesseert komt lezen, wie het niet interesseert klikt één van de andere duizenden weblogs aan.
    Het ondertussen beruchte logje kon opgesteld worden als een handleiding ‘hoe bloggen’, maar kwam eerder over als de tien geboden van het bloggen, waar met spek werd geschoten naar eenieder die een andere mening was toegedaan dan de hare. Als daarbij nog eens mensen die een positieve draai wilden geven in een reactie een schop onder het hol kregen was het feest compleet.
    Leven en laten leven. Ik volgde de bewuste blogster, nu niet meer.
    Bij de Menck-blog ga ik graag op bezoek. Ik schrijf dit niet om te ‘flemen’, maar bewonder gewoon je ‘archaïsche’ schrijfstijl. Net die stijl maakt je logs uniek !!

    Like

  2. tinyblogt

    Eila! Ik ben niet weggelopen hoor, ‘k zou niet weten waarom. Je tuinschrijfsels kunnen mij geen zak schelen, maar toch bekijk ik ze. Je weet maar nooit, ik zou wel eens iets kunnen bijleren. Ha!
    Nee nee, mij geraak je niet kwijt. Of je zou moeten beginnen schrijven over ecologische gieters, wieldopaccessoires, pompoenzaadjes, meststofsoorten,… Goh en dan nog. 🙂

    Like

  3. lefabuleuxjardin

    aargh, nu ben ik serieus nieuwsgierig naar de blog waar je naar verwijst,wetende dat ik het (hier) niet te weten zal komen… Trouwens, op een blog met de kwaliteiten als die van jou, vind ik dat de commentaren toch ook een zeker niveau moeten hebben, niet reageren is daarom niet altijd afhaken, eerder gebrek aan inspiratie

    Like

    • Menck

      De Cunnilingusvos is zo zeldzaam dat zelfs Wikipedia verstoken blijft van afdoende informatie. Doch ik kan de sitebeheerders melden dat er eentje ligt platgereden op de Torhoutsesteenweg ter hoogte van huisnummer 72. De staart is nog intact.

      Liked by 1 persoon

  4. Eilish

    Ik ben nog niet weggelopen hoor, al ben ik de laatste tijd veel meer met het echte leven bezig geweest dan met het bloggen en blogs lezen/reageren. Een mens moet nu eenmaal prioriteiten hebben nietwaar?

    Like

  5. Hilde

    Men doet maar. Als bepaalde bloggers er ‘plezier’ aan beleven om anderen door het slijk te halen, tja… Mijn eerlijke opinie? Wie negatief schrijft en daarmee duidelijk en heel bewust anderen viseert vindt mogelijk zichzelf niet interessant genoeg. Tijdverlies vind ik. Er zijn wel leukere bezigheden dan dat me dunkt.

    Like

  6. Kakel

    Tsssk. Ik heb je gevonden en laat je niet meer los. En choqueren kun je me ook niet (-:
    Verdraaid nog aan toe: heb ik heel die storm gemist! Zou je zo beleefd en vriendelijk willen zijn mij een link te sturen? Kan ik ook eens lachen. Niemand is verplicht een blog bij ongeacht wie te lezen. Ik hoop dat azijnpissers acute gordelroos oplopen als ze iets negatiefs willen schrijven.

    Liked by 1 persoon

      • Kakel

        Iemand was zo vriendelijk mij vandaag een link te sturen. Ik viel bijna van mijn zetel toen ik las dat ze medebloggers een cursus Nederlands aanraadt, terwijl je bij haar door de spelfouten de tekst niet meer kunt lezen. Het is van de zotte.
        Ik houd van jouw manier van schrijven. Het is “romig.” Als lezer proef je de sfeer. Ik ga er altijd even voor zitten (-:
        En dat zeg ik niet om witte voeten te halen want dat zit niet in mijn karakter.
        De groeten aan uw Madam.

        Like

        • Menck

          Soms denk ik dat mijn manier van schrijven als te Vlaams overkomt op Nederlandse lezers. (Met verwarringen als gevolg.) Gelukkig blijkt dat dus nogal mee te vallen. Merci voor het compliment!

          Like

          • Kakel

            Vlaams vind ik een rijkere taal dan het Nederlands. Het komt weleens voor dat ik een woord niet begrijp maar daar heb ik Google voor. Het is ook maar net hoeveel moeite je ergens voor wil doen.

            Liked by 1 persoon

  7. Brubeck

    Wel, wel. Het duurde even eer ik de eerste 2 paragrafen gepasseerd was, mede veroorzaakt door het nadrukkelijk uitpluizen van een Dikke Van Dale naar de woorden die je gebruikte. Maar afgezien daarvan: een puike blog die ik steeds kan pruimen (om een natuurkundige term te gebruiken). 🙂

    Liked by 1 persoon

  8. zem

    Ach Menck, men doet maar. En jij doet gewoon je eigen ding.
    Ik lees je al vijf jaar en met groot genoegen. Een uniek geluid in blogland.
    Of je nu over planten, katten, mensen, poep, pies of andere culturele zaken schrijft: er zit altijd wat in en het is prachtig geschreven.
    Een bemoedigende groet van Zem.

    Like

  9. Affodil

    Ik heb blijkbaar een spekstorm gemist. Of ik dan echt “iets gemist” heb? We leven nog, dus ’t zal wel niet. Ik heb niet afgehaakt, was (en ben nog) een aantal weken zoet met saaie en spannende dingen (zoals administratie, schilderen – in de betekenis van verven – en de sleutel van onze nieuwe woonst ophalen) en dus weinig aanwezig op Tinternet.
    Een inspiratievol 2017 gewenst, trouwens.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.