Door de bank genomen

Toen ik me die avond uit de bank hees, een licht scheurend geluid hoorde en vervolgens constateerde dat er een reep kunstleer aan mijn zitvlak kleefde, sprak ik de volgende gevleugelde woorden tot zij die met mij tafel, bed en bad deelt: “Schat, ik denk dat we nu wel toe zijn aan een nieuw bankstel.”
Over de toenmalige aankoop deed ik u hier al kond. Dat was, zoals u kunt bemerken, nauwelijks drie jaar geleden. Fier als een gieter waren we toen.

Oké, toegegeven, alles is eindig, doch aangaande onze zitcombinatie mag met recht en rede gewag worden gemaakt van een exceptioneel stukje wegwerpmaatschappij. Drie jaar! Ons vorig bankstel, een romantisch wijnrood exemplaar, zong het zegge en schrijve zeventien jaar uit.

“We hebben ons laten overhalen door die slinkse verkoper, weet je nog?” antwoordde mijn madam. “Jij twijfelde nog over de bekleding.”
“Yep. Maar nadat ik hem zijn lofrede hoorde afsteken over dat geavanceerde kunstleer ging ik door de knieën. Dat het een geheel nieuwe samenstelling van kwaliteitsmaterialen was, dat het alle troeven van leer had doch niet de nadelen, dat het zich zalig liet onderhouden en weet ik wat nog allemaal. Tarara. Is dit nu niet in- en intriest?”
Madam Menck knikte slechts, compleet ontstemd. Ze besefte maar al te goed dat de meubelgigant ons ronduit had voorgelogen. En ook dat de prijs van het bankstel als te hoog zou mogen worden omschreven moesten we de koop niet in de soldenperiode hebben verricht.

En zodoende gingen we, geheel en al misnoegd, over tot de aanschaf van een nieuw bankstel. We trokken daartoe naar een meubelzaak die bekendstaat om haar – en ik citeer – betaalbaar design. Alras bleek dat betaalbaar een erg relatief begrip is: we dienden voor de nieuweling in dezelfde opstelling – doch dit keer weliswaar in een dicht geweven en stukken degelijker aanvoelende stof – exact vijfhonderd euro meer neer te tellen dan drie jaar geleden.
Bij het verlaten van de zaak vroegen we ons af of we nou de winkelnaam/-faam dan wel de hopelijk betere kwaliteit hadden betaald.

Gisteren werd het nieuwe bankstel geplaatst. De leveringstijd bleek een pak gunstiger dan aanvankelijk gevreesd. Het rook naar nieuwe auto maar dan anders.
De versleten driezitsbank van het oude stel transporteerde ik vandaag naar het containerpark. Dumpkosten: anderhalve euro. Oef.
De nog intacte tweezitsbank werd versjacherd via een tweedehandssite. Ik zweeg aldaar in alle talen over hoe het zijn langere evenknie is vergaan. Hij werd opgehaald door een Antwerps koppel van middelbare leeftijd op het moment dat ons nieuw bankstel door twee potige mannen werd geïnstalleerd.

Dit sneuvel- en heropstandingsschrijfsel rond ik af met een saillante annex.
Dat een ongeluk nooit alleen komt, werd gisteravond nogmaals bewezen. Mijn netjes in de straat geparkeerde werkcombinatie – bestelwagen + aanhangwagen, that is – werd onzacht op de kont gekust door een roekeloze chauffeur. Mijn aanhanger ving de klap op. Resultaat: een uit te deuken achterzijde en een verbrijzelde achterlichtunit.
Alsof dat nog niet genoeg is, pleegde de held van dienst ook nog ’s vluchtmisdrijf. Ik hoorde hem met gierende banden achteruitrijden en vervolgens even luidruchtig weer optrekken. Onder en rond mijn aanhanger lagen tal van brokstukken van zijn botsauto.
De nietsnut (m/v) in kwestie ligt nu waarschijnlijk thuis languit op de bank te snikken omwille van zoveel onverantwoordelijk gedrag met ongetwijfeld hoge kosten tot gevolg. Ik hoop daarbij vooral dat het een bank is van deze West-Vlaamse brolmeubelgigant:

Hà!


[ Foto’s (eerste drie): Menck ]

Advertenties

  1. djaktief

    Genieten van iets nieuws word je zo wel moeilijk gemaakt. Denk je eindelijk rustig te kunnen zitten en dan heb je autoschade maar ook schade aan je vertrouwen in het goede in de mens denk ik. Ik hoop dat de brokkenpiloot nog tot inkeer komt en dat het een paniekreactie is geweest.

    Like

  2. beaunino

    Mooie nieuwe bank Menck, en wat een prachtig uitzicht hebben jullie achter. Goedkoop is meestal uiteindelijk duurkoop, dat zie je maar weer.
    Wat flauw dat die brokkenpiloot is doorgereden. Asociaal liever gezegd. Hopelijk valt de schade mee?

    Like

  3. Kakel

    Wat wonen jullie mooi: ruim en licht.
    Drie jaar en dan deze scheuren vind ik niet normaal. En doorrijden na een aanrijding vind ik ronduit asociaal! Je wraak is bescheiden en meer dan terecht.

    Like

  4. Eilish

    En laat me raden, de schade kwam net nadat de wettelijke garantie voorbij was? Al een geluk dat jullie samen in bad gaan, want na drie jaar een bankstel op de vuilhoop moeten gooien is allesbehalve ecologisch te noemen!
    En dat vluchtmisdrijf… teken van de tijd zeker? Maar klotig natuurlijk!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s