Onfreshe praktijken

[ WOENSDAG 5 OKTOBER ]

De ene poot van de ladder waarop ik me bevond, begon weg te zakken in de rulle aarde. Met mijn rechterhand greep ik een stevige tak beet terwijl ik, thans enigszins onstabiel, het kabaal van de kettingzaag een halt toeriep. Vervolgens klauterde ik voorzichtig de ladder af, ondertussen de zaag aan mijn riem vastklikkend.
“Meneer de tuinman?”
Op de voorlaatste sport hield ik halt en draaide mijn hoofd in de richting van de stem. Op het voetpad ontwaarde ik twee twintigers die dezelfde kledij droegen. Allebei hielden ze een clipboard in de hand.
“Meneer de tuinman, sorry voor het storen. Maar mogen wij u even een paar vraagjes stellen?”
Qué?
“Eh, waar gaat het over, jongens? Want mijn kostbare tijd wordt betaald door mijn klant, moet je weten.”
“Wij zijn van HelloFresh. Kent u onze firma?”
“Ik denk het wel. Kartonnen dozen met groenvoer in, niet?”
De kleinste van het duo schoot in de lach, maar de grootste ging onverstoord verder. “Wij bezorgen inderdaad gezonde en lekkere maaltijden aan huis, meneer. In dat verband hadden we graag een korte enquête van u afgenomen.”
“Daar zullen deze brave lieden niet mee gediend zijn, vrees ik.” Ik wees naar de woning van mijn klant. “Sorry. Een andere keer misschien.”
“Geen probleem, meneer. Veel werkgenot nog.”

[ VRIJDAG 7 OKTOBER ]

“Met Menck.”
Een slechte lijn.
“Goeieavond, meneer. Ik bel u omdat ik u een werkelijk zeer interessant aanbod kan offreren. Mag ik hooguit vijf minuutjes van uw tijd afsnoepen?”
“Als het is om iets te verkopen, vrees ik van niet, mevrouw.”
“U wínt alleen maar bij wat ik u te bieden heb, meneer.”
“In naam van welke firma belt u eigenlijk?”
“Ik ben Laura van HelloFresh. Wellicht hebt u al…”
“Het spijt me, lieve Laura, maar de groenten waar ik dol op ben komen rechtstreeks en kraakvers uit eigen tuin.”
Een leugen om bestwil.
“O, maar dan begrijp ik dat we zoveel geluk niet kunnen overtreffen, meneer. Bedankt voor uw tijd.”

[ MAANDAG 10 OKTOBER ]

Op het moment dat de bel voor de tweede keer schelde, opende ik de voordeur. Ik herkende meteen de identieke uniformpjes van afgelopen woensdag, al waren de dragers dit keer aanzienlijk ouder.
“Hello! Fris, hè?” begon ik laconiek.
“HelloFresh, inderdaad. U kent duidelijk onze firma, meneer, en dat doet me plezier.”
“Ik ken uw firma onderhand al net iets te goed, vrees ik.”
Gefrons op beider voorhoofden.
“U moet weten, heren, dat ik al verschillende keren aan collega’s van u heb moeten uitleggen dat ik zwaar allergisch ben aan alles wat nog maar enigszins naar groenten ruikt.”
De twee Freshers wierpen elkaar een blik van ongeloof toe.
“U bedoelt…”
“Yep, dat ik een heuse groentenallergie heb. Bij-zon-der zeldzaam, I know. Het woord staat zelfs niet eens in Van Dale omdat het je reinste contradictio in terminis zou zijn.
“Ik sta werkelijk perplex, meneer. Het is dan ook echt de eerste keer dat ik zoiets hoor”, bracht de middelste van de twee uit.
“Niet erg. Iedereen reageert zoals u. Ik ben het onderhand al gewend.”
“Nou, in dat geval, eh, zit er niets anders op dan onverrichterzake afscheid te moeten nemen.”
“Veel succes, gasten.”
Waarna ik de voordeur sloot en me klaarmaakte om een nieuwe drukke dag aan te vatten. Gniffelend, dat wel.

Nou, nou.
Drie keer komen bietsen op ocharme zes dagen tijd.
Zou het water HelloFresh aan de lippen staan, misschien? Of maak ik beter gewag van excessieve guerillaverkoop?

En u? Maakte u ook al kennis met deze opdringerige rauwkostslijters, beste lezer?


Toepasselijk videootje zien?
Komt eraan
!

Advertenties

    • Menck

      O, is er dan meer afval dan de kartonnen doos? Zit alles daarin nog eens apart verpakt ook?
      Vergeef me mijn onwetendheid, maar ik heb nog nooit iets besteld bij HelloFresh.

      Like

  1. Kakel

    Niet van Hallo Fris (-: Wel pas een dame aan de telefoon. Of ik dierenliefhebber ben. Liefhebstér dacht ik direct, maar alla…
    Ze begon een smartelijk verhaal over verweesde dieren die ik een veilige haven kon bieden. Ik zei: ‘Nee, dank u , ik heb geen belangstelling. Tot drie keer toe. Daarna dacht ik: krijg de diarree, heb de verbinding niet verbroken, de telefoon op tafel gelegd en ben gaan stofzuigen. Dat snoerde haar de mond!

    Like

  2. Affodil

    Dàt is nou het voordeel van een telefoonnummer dat nièt terug te vinden is op 1207 (of had u nog steeds die ouwe getrouwe telefoongids onder de hoek van het bed?). We besloten jaren geleden dat we zelf wel zouden bepalen wie ons kan bereiken. En enquêteurs aan de voordeur? Als zelfs Jehova ons heeft opgegeven, dan weet je het wel …

    Like

  3. tinyblogt

    Zwijgt! Op elk familiefestival deze zomer waren ze ook constant aanwezig. Iedereen probeerde er met een grote boog omheen te lopen, maar dat lukte niet altijd. ’t Is een plaag geworden…

    Like

  4. Mrs. Brubeck

    Ik heb denk ik 175 bonnetjes van hen liggen met 15euro korting, maar ieder zijn ding, ik kook wel zelf.
    Ik ben ooit moegeteisterd door Bofrost, werd constant opgebeld, ook al had ik al 500x gezegd om mij van die lijst te halen. Sindsdien wil je mij niet meer aan de telefoon krijgen, en ik ben normaal de liefheid zelve 😀😀

    Like

  5. Heidi

    Haha, die gasten van Hello Fresh! Iedere keer als ze mij aanklampen zeg ik met een grote smile dat het aanbod van Smartmat lekkerder is 🙂 . Die tootjes dan, goud waard!
    Ok, ik beken: beiden zijn hier ooit geprobeerd, en de tweede is effectief veel lekkerder, maar voor die prijs kan ik dubbel zoveel koken als ik alles zelf in huis haal. En zoals Eilish zegt: afval, afval, afval…

    Bofrost is ook zo’n verschrikking, daar bood de Bel-mij-niet-meer lijst wel een oplossing.

    Like

    • Menck

      O ja, in mijn schrijfsel ben ik vergeten te vermelden dat ons telefoonnummer eveneens op de bel-mij-niet-meer-lijst staat, doch daar vegen de krabbers van HelloFresh duidelijk vierkant hun botten aan.
      Ik onthoud: Smartmat. 😉

      Like

  6. zem

    Ik zal de naam van die groentenclub onthouden!
    Je hebt ze op originele wijze, en zelfs keurig netjes en beleefd :-)) , gepareerd.
    Heel vervelend trouwens, zulke opdringerige reclame.

    Like

  7. kliefje

    Ik word ook heel moe van ze. Buiten dat ik het duur vind en een aanslag op het milieu, ben ik gelukkig creatief genoeg om mijn maaltijden zelf te verzinnen en uit te voeren.
    Jouw smoesjes zijn briljant. Ik vind zelfs die paar zinnen nog teveel moeite. Eigenlijk zouden ze buttons uit moeten delen aan mensen die niet willen, zodat ze in één oogopslag kunnen zien wie ze met rust moeten laten 😉 Met daarop de tekst “Hell No!” of zoiets.

    Like

  8. Hilde

    Voor Hello Fresh en Co pas ik ook (bewust) omdat ik nog steeds graag zelf de – vrije – keuze daarin wil hebben. Ik vind dat ook allemaal duur, die formules. Telefonisch nog niet over de vloer gehad, wèl die van Bofrost en die gaven ook niet af. Die heb ik ook even terecht gewezen omdat ze – herkenbaar 🙂 – danig op m’n systeem begonnen werken met hun opdringerige praktijken.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s