Heel wat te biede: Ter Yde

Het was er zó onaards mooi dat ik mijn madam rozewolkgewijs voorstelde om er voor ons tweetjes een huisje neer te poten en er permanent te gaan wonen. Maar dat mag niet in een natuurreservaat, natuurlijk.

Zondag 14 augustus | Oostduinkerke | Exploratie ‘Ter Yde’

Zwoel, windstil en een handvol verdwaalde schapenwolkjes aan een verder staalblauw firmament: afgelopen weekend liet de zomer zich ontegensprekelijk van zijn fraaiste kant zien. Mijn madam en ik besloten die zondagmiddag om de benenwagen te nemen en daarbij de platgetreden paden bewust te mijden. Ons oog viel op natuurreservaat Ter Yde, een uitgestrekte duinengordel waar fauna en flora hun gang kunnen gaan zonder al te veel menselijke inmenging.
Achteraf gezien hadden we die dag misschien toch maar beter de koelte van een of ander bos opgezocht, want niet eens halverwege de ruige wandeling parelde het zweet ongegeneerd op onze beider voorhoofden en hadden mijn okselvijvers reeds apparente vormen aangenomen. We zetten onze klautertocht onder de loden zon verder na een poos te hebben gepauzeerd op een karakteristieke mosduin waar wat schaduw te rapen viel. Iets meer dan zeven kilometer sappelen door rul duinenzand in een zwaar glooiend kustgebied is in niets te vergelijken met een gezapige zondagse wandeling op de dijk of het natte strand, zelfs niet voor mensen mét een topconditie.

Ter Yde in Oostduinkerke is de verzamelnaam voor een uitgestrekt duinencomplex van 260 hectare. Deze natuurparel heeft een grote variatie aan duintypes zoals duinpannen, duinbos, open graslanden en kammen vol dwergstruweel en vormt een brede overgang tussen duin en polder.
Het Hannecartbos, dat er deel van uitmaakt, is een nat elzenbroekbos waardoor de enige duinbeek van de Vlaamse kust stroomt. Een wandeling door dit natuurreservaat openbaart kwetsbare en zeer gediversifieerde flora, schitterende landschappen en wilde paarden en ezels die een deel van het gebied begrazen.

Onze kust is ronduit lelijk, vinden veel landgenoten. Ze storen zich voornamelijk aan de monotone, allesoverheersende hoogbouw. Maar de kustregio omhelst zoveel meer dan bewaakte zonnebaadzones, wandeldijken en veel te dure restaurants en prullariawinkeltjes. Het natuurschoon treft u niet zelden al op een steenworp van deze commerciële bastions. Enkel voor wie het toeristisch circuit wil verlaten, dat spreekt.
Overigens is het geheel en al onwaar dat de Belgische strandlijn slechts zou worden gevormd door flats, betonnen zeewering, schreeuwerig beschilderde strandcabines en overbevolkte terrasjes. Ik ben er, chauvinist zijnde, dan ook maar weinig mee opgezet als mensen me wijsneuzerig verkondigen dat ze naar Nederland dienen uit te wijken “om aldaar nog ongerepte stukken strand en natuurlijke duinen te treffen”.
Triple bah.

De dag afronden deden we desalniettemin op het – compleet verlaten – strand. Daar heerste een verfrissende woei. De ondergaande zon zorgde daarenboven voor genietbare taferelen.

[ Foto’s: Menck W. ]


Meer foto’s zien? KLIK.

Advertenties

  1. Heidi

    Oh, een prachtgebied daar hé! “De Westhoek” is ook nog zo’n mooi stuk, al lijkt “Ter Yde” mij wel gevarieerder qua landschap. Als mijn neus de (Belgische) zeewind kon opsnuiven, ben ik een gelukkig mens.

    Like

  2. Billy

    nu je’t zo post hier, lijkt het me inderdaad overdreven dat de Belgische kust een samenraapsel van appartementen en lelijke zeedijken is.
    Al zijn die mooi stukjes toch wel dun gezaaid…

    Like

  3. Eilish

    Oei, ik heb net maandag en dinsdag in Nederland ongerepte duinen en strand gezien. Want ja, ook ik heb een heel ongenuanceerde mening over de Vlaamse kust.
    Bij deze kan ik van gedacht veranderen. Merci voor de tip!

    Like

  4. Kakel

    Wat een onwis mooie foto’s! Zo scherp, ze knallen gewoon van mijn laptop af. Prachtig wandelgebied. Ja, je kan als een domme gans achter de rest aanlopen of eens een andere route proberen. Al die hoge flatgebouwen die langs zee staan, vind ik lelijk. En ze staan overal!
    Leuk om uw madam ook weer eens te zien.
    Zonnige groet!

    Like

  5. lefabuleuxjardin

    Prachtige foto’s … ik krijg er heimwee van, al moet ik toegeven dat ik meer tijd net over de grens heb gespendeerd. Of ik nu richting Retranchement trok of Knokse zeedijk, de afstand vanuit het ouderlijk huis was dezelfde. Het feit dat ik er ooit een lief heb gehad is er natuurlijk ook niet vreemd aan.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s