Sea of heartbreak

“Zeg je me nu dat je je verveelt, Roger? Wordt er niet beweerd dat gepensioneerden altijd…”
“…tijd tekort hebben? Nou, ik niet. Zeeën van tijd heb ik, Menck. Wat zeg ik? Oceanen van tijd, verdorie.”
“En je hobby dan? Ben jij niet in het bestuur van de schaakclub?”
“Wás. Sinds Paula er niet meer is, heb ik de club vaarwel gezegd. Heeft iemand me daar ooit alleen gezien? Dacht het niet. Paula was er altijd bij. Als mijn schaduw, mijn stille vennoot, maar vooral als mijn toeverlaat. Ik zou nooit gefunctioneerd kunnen hebben in dat bestuur zonder haar. Kortom: het hoeft niet meer.”
“Hm. Maar dat hoeft toch niet te betekenen dat je niet volop je tanden zou kunnen zetten in iets anders? Hoe zit het trouwens met dat fietsen van je? Weer of geen weer; ik hoor het je nog zeggen.”
“Ach.”
“Wat, ach? Kom me niet vertellen dat je…”
“Twee weken geleden heb ik hem verkocht. Ik kreeg een faire prijs.”
“Maar waarom, Roger? Fietsen deed je altijd zónder Paula. Bovendien weet ik zeker dat je Daniël en Pierre daar ook geen plezier mee hebt gedaan.”
“Weet je, van het moment dat mijn fiets verkocht was, zagen die twee me niet eens meer staan.”
“Ga weg. Waarom zouden ze?”
“Omdat ik erbij hoorde zolang ik maar deelnam aan hun minutieus uitgestippelde routes, hun benefietjes, hun kaartavonden. Die club zou en moest tot de grootste uitgroeien. Maar kijk, ook Paul en Freddy hebben afgehaakt toen ze zagen dat dat olijke duo me liet vallen als een baksteen. Ik ben enorm ontgoocheld in die… die nepridders.”
“Je had het fietsen niet mogen opgeven. Desnoods trok je er maar met Paul en Freddy op uit. Je deed het graag.”
“Dééd, ja.”
“Maar enfin, ga jij je nu helemaal laten hangen? Waar is de energieke reus gebleven die ik de laatste keer nog zag?”
“Ik begin zoetjesaan te denken dat hij mee is met Paula.”
“Hey, jij zet je daar zéker over, dat weet ik. Je moet. Maar ondertussen neem je wel heel radicale beslissingen, vind je niet? Zomaar alles opgeven, da’s niks voor jou.”
“Ik had het ook niet in mezelf vermoed, nee. Maar mijn vat is af, Menck. Geloof me: ik loop hier nog rond en dat is het zowat.”
“Gun jezelf nou ‘s wat meer tijd. Hoe is het overigens met de twee zonen?”
“Kurt is aan het scheiden.”
“Je meent het. Ik sta paf.”
“Marijke heeft het ‘m gelapt. Meer dan eens, weet ik nu. En weet je met wie? Met blonde Frederik. Je weet wel: de zoon van Verdonck. Een stuk uitschot is het. Heeft twee keer in de bak gezeten als ik me niet vergis. Wat ze in hem ziet, ontgaat me volledig. Maar ja, oogverblinding zeker? Die gast heeft geld, hè. Fils à papa. Handje boven het hoofd, je kent dat wel. Dat erotiseert, vooral bij iemand als Marijke. ’t Verwondert me dat Kurt het nog zo lang heeft uitgehouden met haar. Veel te braaf, dat manneke.”
“Het leek een modelkoppel, verdorie.”
Leek, ja. Wat er binnen vier muren gebeurt, weet de goegemeente natuurlijk niet.”
“Ik denk dat jij zo onderhand een versterkertje verdiend hebt, Roger. Ik ben het wel zeker, eigenlijk. Cognacske?”
“Doe geen moeite, Menck. Ik moet er maar ’s vandoor. De laatste tijd voel ik me nog enkel goed in bed. Als ik de slaap kan vatten, tenminste.”
“Ik kan het je maar aanbieden, hè.”
“Bedankt. Ook om te luisteren naar een zaag als ik.”
“Misschien moet jij maar ‘s wat regelmatiger een zaag spannen, weet je dat? Praten is zalf voor de ziel.”
“Misschien. Enfin, groeten aan de madam.”
“Doe ik. En kop op, hè!”

De volgende dag heeft Roger zich opgehangen.

 

Hebt u het na het lezen van deze post moeilijk en wil u er met iemand over praten?
https://www.zelfmoord1813.be

Advertenties

    • Menck

      Dit is helaas geen cursiefje, nee. Die mens was naar de buitenwereld toe niet zoals hij zich vanbinnen al die tijd heeft gevoeld. Dan is zulks natuurlijk heel moeilijk in te schatten.

      Like

  1. zeezicht

    Zo herkenbaar, behalve dan het laatste. Ik denk dat alleen vallen op oudere leeftijd héél zwaar is. Dagelijks zie ik deze dingen rond mij. Met ouder worden verliezen de mensen die veerkracht om de aanpassing terug op te nemen…

    Like

    • Menck

      Dat is effectief heel zwaar. Als ik mijn vader als voorbeeld neem: moest hij geen kinderen gehad hebben waar hij zich kan aan optrekken, dan was hij er nu ook al niet meer. Zijn eigen woorden.

      Like

    • Menck

      Het probleem is dat je het als buitenstaander niet altijd ziet als mensen innerlijk sterven van eenzaamheid. Veelal wordt zulks dan ook nog ’s opgekropt.

      Like

      • Mrs. Brubeck

        Inderdaad… Ik heb zo een paar klanten waarvan ik weet dat ze zo eenzaam zijn, en als ik een paar minuutjes per dag even kan luisteren naar hen zie ik dat ze “oplichten”, maar een echte oplossing is dat niet…

        Like

  2. tinyblogt

    Potverdorie zeg.
    Eenzaamheid is zwaar onderschat. Komt heel veel voor bejaarden die alleen vallen, maar jammer genoeg ook meer en meer bij jongeren. Het aantal zelfmoorden in België is jammer genoeg de laatste jaren enorm gestegen.
    Mag ik hier even de link meegeven naar de zelfmoordlijn? Deze vrijwilligers doen super goed werk, en weet ook: ze zijn er niet alleen voor de mensen die zelfmoord overwegen, maar kunnen ook hulp bieden aan de nabestaanden en de mensen die iemand kennen die zelfmoord overweegt.
    Kijk op https://www.zelfmoord1813.be voor alle info. En als het nodig is: neem zeker met hen contact op.

    Like

    • Menck

      Goed dat je de link meegeeft, Tiny. Ik had die in eerste instantie onder het stukje moeten plaatsen. (Wat ik straks ook zal doen.)
      België heeft effectief een erg hoog zelfmoordcijfer (met West-Vlaanderen als absolute koploper, overigens).

      Like

  3. Kakel

    Die laatste regel zag ik niet aankomen…
    Jammer, en heel triest.
    Soms zien mensen het zo zwart in dat ze geen sprankje hoop meer hebben. Soms was nu.
    Gecondoleerd, Menck.
    Lieve groet

    Like

    • Menck

      Zo ken ik er nog, Kakel. Mijn vader, om er maar eens eentje te noemen. Sinds de dood van mijn moeder trekt hij zich enkel op aan zijn kinderen. Moesten die er niet geweest zijn, dan was hij er al niet meer. Hard om zoiets te moeten vernemen.

      Like

  4. woelmuizenier

    Hoewel de signalen soms heel duidelijk zijn hebben we nooit geleerd ze juist te duiden. Eerst achteraf herkennen we het enigszins rare gevoel in eigen buik dat we met een halve, wel gemeende, glimlach probeerden te verdringen.

    Like

    • Menck

      Achteraf denk je schier altijd: had ik dat niet zien aankomen? Kunnen voorkomen, misschien?
      Het is moeilijk, heel erg moeilijk, om mensen te screenen op hun gevoelens, veelal omdat ze naar de buitenwereld toe een masker opzetten als ze het zwaar hebben.

      Like

  5. Joke

    je hebt echt je best gedaan (zonder je best te doen, ik bedoel hiermee dat het recht uit het hart en ongekunsteld overkomt) om de man op te monteren, maar helaas was hier geen kruid tegen gewassen…

    Like

    • Menck

      Had ik niet dieper moeten graven? Aandringen op een langer gesprek? Hem professionele hulp moeten adviseren?
      Al die vragen schieten achteraf door je hoofd. Erg.

      Like

      • Joke

        En heel menselijk dat je met die vragen worstelt. Maar zelfs al zou je dat gedaan hebben (en zoals je al zelf schreef, dat is helemaal niet zo evident), zou het hoogstwaarschijnlijk niets uitgehaald hebben. Denk maar aan Hilde Rens…

        Like

    • Menck

      Ik kende Roger (een schuilnaam, dat spreekt) vooral uit het verenigingsleven. Nooit ofte nimmer heb ik kunnen vermoeden dat hij tot zoiets in staat was / dat er zulke donkere gedachten in zijn hoofd rondspookten. Ja, ’t was effenaf hard schrikken.

      Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s