Here comes the mirror man

De sporthal van het gat waar madam Menck en ik wonen, bevindt zich op een goeie honderd meter afstand van onze stulp. Mocht ik een sportmens zijn geweest, dan zou ik middels enkele bewierokende termen het gemak van die geringe wandelafstand tot aan dit roodbakstenen gedrocht hebben toegejuicht. Helaas verdiep ik me niet in het vermoeiende fenomeen dat als sport staat geboekstaafd. Ik pleeg me, tijdens momenten van zelfbeklag, wel eens indolent te noemen. Iets wat overigens niet geheel waar is, want beroepsmatig verbrand ik frequent de nodige calorieën.

In deze rechthoekige, plompe tempel der lichaamsbeweging wordt al lang niet meer uitsluitend gesport. Quasi maandelijks is de sporthal ook het bruisende centrum der fuifbeesten. De Keuneleutefuif, de Nacht van Eén Euro, het Poeperkesbal en de Chirofuif zijn slechts een greep uit de stuk voor stuk ronkende namen die gepaard gaan met zware bassen, omliggende straten vol gepimpte auto’s, gillende tienermeisjes, schreeuwende slungels en, in de vroege uurtjes, laveloze lolbroeken die tegen auto’s of in brievenbussen urineren. Dolletjes.
Zaterdag was de Chirofuif aan de beurt. En hoewel deze deugdzame vereniging van kortgerokte meisjes en dito gebroekte jongens sinds geruime tijd aan populariteit inboet, staat hun jaarlijks weerkerende instuif in onze goegemeente genoegzaam bekend als het uit zijn voegen barstend bijeenklitten der jeugd. Eerder deze week kreeg ik via een medeorganisator lucht van een voorverkoop van welhaast tweeduizend tickets.

Toen ik die bewuste zaterdagavond rond een uur of zeven mijn bestelwagen naar onze oprit dirigeerde, trok er ineens een soortement van schokgolf door de carrosserie. Alras bleek dat de geluidsinstallatie in de sporthal aan uitvoerig voorverwarmen werd onderworpen. Ik herkende de maagvervormende basklanken van Basement Jaxx, gevolgd door het hoogtonige gekweel van Within Temptation. Nadat ik de voordeur achter me had dichtgetrokken en alzo de herrie slechts te geringen dele wist buiten te sluiten, besefte ik dat het een woelige avond/nacht zou worden.

Al rond negenen reed er een colonne fietsers door onze straat. De eerste fuifgangers – vijftien- à zestienjarigen die wellicht aan een door hun ouwelui opgelegd uur waren gebonden – kondigden zich kakofonisch kwebbelend aan. Deze horde tieners zou dra de fuif op gang trekken. Ik trachtte me er, refererend aan mijn eigen prille uitgaansjaren, een beeld van te vormen: veel gegiechel in de zaal, een uur overbruggen met één à twee drankjes en hormonen die wild op hol zouden slaan tijdens aarzelende dates met de vlam hunner dromen. Hier en daar natuurlijk ook een stoere gast wiens idee van meisjes imponeren bestaat uit zich volgieten met lauwe pils uit plastic bekertjes waarop hij al na de eerste kus de schoenen van zijn door haantjesgedrag verkregen liefje vol kotst. Bittersweet memories, zeg ik u.
Het werd een pak lawaaieriger toen rond elven tal van uit woofers, tweeters en siervelgen opgetrokken Corsa’tjes en andere Golfjes richting sporthal denderden. Ze trokken een spoor van zwaar stampende boenke-boenke-geluiden door de straten. Na nauwelijks een uur was de parking van de sporthal bedekt met glimmende would-be bolides zodat het jonge volkje noodgedwongen de straten van onze anders zo slaperige wijk begon in te palmen. De fuifgangers parkeerden daarbij hun vehikels langs weerszijden van de weg zodat er nauwelijks nog ruimte om te manoeuvreren overbleef. Hierbij toch een blijken van hulde mijnentwege: het parkeerverbod voor de opritten werd zorgvuldig gerespecteerd.
Continu bastonen moeten aanhoren werkt op den duur slaapverwekkend. Alsof je op een trein zit en je begint weg te dommelen bij de gestadige cadans van het kedèng-kedèng der wagonwielen op de rails. Rond vijf minuten over kwart voor halfeen begonnen mijn oogleden dan ook aan een niet langer te stuiten neerwaartse beweging en gleed ik alras weg richting dromenland.

De volgende morgen kondigde zich lenteachtig aan. Niets zo aanlokkelijk om vlug uit bed te komen dan een bundel invallende zonnestralen.
Na een snelle wasbeurt en een sterke koffie begaf ik me in de buitenlucht. De straat was terug haar vertrouwde lege zelve. Ik diepte mijn autosleutels uit mijn jeans op en opende mijn bedauwde bestelwagen. Pas toen ik wilde instappen, bemerkte ik de gevolgen van de enigszins uit de hand gelopen fuifnacht: de spiegel aan de chauffeurszijde was afgerukt. Hij bengelde, slechts bijeengehouden door de draadjes van de elektrische bediening, tegen de portierflank. Vlak voor mijn busje ontwaarde ik een grillige cirkel dik braaksel.
Merde, gètverdemme!
Meteen daarop verwenste ik de gehele landelijke Chiro en hun achterlijke kutfuiven.
Een telefoontje naar mijn garagist leerde me dat dit euvel me maar liefst driehonderdvijftig à vierhonderd euro lichter zou maken. Werkuren inbegrepen, lichtte hij daarbij fijntjes toe.

Mocht de olijke, vernielzuchtige dronkenlap zich in dit logje herkennen én bovendien tekenen van nuchterheid enerzijds en berouw anderzijds vertonen: mijn rekeningnummer is via eenvoudige aanvraag per mail verkrijgbaar.
Gelieve tevens uw braaksel te komen opkuisen.

Advertenties

  1. prinses op de kikkererwt

    O jee, wat rottig. Hier soms ook feestje in de buurt. Ik ben de asociale problematische buurtbewoner omdat ik op mijn nachtrust sta en de politie bel als het te gortig is. Maar voor mij is het echt een kwestie van overleven. Als ik nog vermoeider word dan ik nu ben, val ik op een dag een keer in slaap in de auto ofzo. … Uhm, was de Chiro verzekerd?

    Like

  2. Peter Blanckaert

    Zo herkenbaar van vroeger, die fuiven in sporthallen. De hele provincie doorsjezen, vaak ook ergens in een loods van een boer midden in de velden. Beter voor de omwonenden, dat wel :).
    Uw spiegel, minder fijn natuurlijk. Nu zou ik dat braaksel persoonlijk wel eerder opkuisen dan te wachten op die mail ;-).

    Like

    • Menck

      Dat was zo en dat zal altijd wel zo zijn, vrees ik.
      De schade bleef – geluk bij een ongeluk – beperkt tot de spiegel. Voor hetzelfde geld stond mijn auto nog eens vol krassen ook.

      Like

  3. Thomas Pannenkoek

    Het lawaai alleen al doe me huiveren. Je kent mijn gehoorprobleem, en kunt jezelf voorstellen wat zo’n gaboekeboenk teweegbrengt met mijn hersenen. Horendol word ik ervan, ik verlies controle over mezelf en begin iedereen uit te kafferen die in mijn omtrek komt. Verdomme.
    Het banaal hooliganisme dat erbij komt, inclusief afgerukte spiegels, bekotste opritten en vol geplaste brievenbussen doet helemaal de emmer overlopen. Hatelijk, die toestanden.
    Vijf jaar terug waren plannen om een ‘sportzaal’ op te richten op het speelpleintje naast onze woning, want de Koolkerkse jeugd had er nood aan. Turnlessen op school, en ‘af en toe’ een feestje voor een jeugdvereniging of zo. Toen ben ik stevig in mijn pen geklommen richting het stadsbestuur. Er zijn tig fuifzalen in onze omtrek (Entrepot, jeugdlokalen,..), die ene erbij was er teveel aan. Gelukkig heeft men toen geluisterd…

    Like

    • Menck

      De sporthal stond hier al lang voor onze woning werd gebouwd. Alleen een gezamenlijke oproep voor meer politiebewaking tijdens dergelijke fuiven zou mogelijks wat zoden aan de dijk kunnen zetten. Maar ach, “Daar hebben wij geen personeel genoeg voor, meneer.”

      Like

  4. Eilish

    Pas wakker heb ik even moeten nadenken over het uur dat jij het omgekeerde van wakker zijn deed.
    Kut zeg zoiets ! En laat me raden, je omnium heeft een grotere vrijstelling dan de kost ?
    Ik heb ook een fuifzaal in de buurt en gemeenteparkje palend aan mijn landerijen 🙂
    Een zichtbare ‘Smile, you’re on camera’ doet hier zijn dienst.

    Like

  5. Affodil

    Ik kan je één ding verzekeren: continu bastonen moeten ondergaan werkt bij mij niét slaapverwekkend!!! Het geeft een heel onaangename druk op trommelvliezen en – nog lastiger – het uiterste puntje van mijn borstbeen, zodat ik de hele tijd de indruk heb dat ik tot bij de bron des onheils kan kotsen. De daarmee gepaard gaande hartkloppingen zorgen ervoor dat ik opgedraaid ben als een ouderwetse wekker. Gelukkig hebben wij geen voor dit doel gebruikte zaal in onze buurt. Ongelukkig genoeg zit de wind bij dit soort non-events meestal zo sterk in onze richting dat we zelfs het boenkeboenk uit het dorp tot hier horen. Het bed staat dan door de bastrillingen tot in de vroege uurtjes op hoogst onaangename manier te trillen op zijn poten. En ik die dacht dat er geluidsnormen waren …

    Like

    • Menck

      Geluidsnormen? Daar heeft de plaatselijke Chiro dan blijkbaar nog nooit van gehoord. En klachten regenen doet het al evenmin, want het lawaai houdt aan tot in de vroege uurtjes. Mogelijks zijn al onze buren gewoon doof, dat kan ook. 😉

      Like

  6. Mrs. Brubeck

    Zo herkenbaar… Jongste is de laatste die eindelijk tot zijn verstand aan het komen is en beseft dat het alleen maar om zuipen gaat en niks anders. Eerst drinken ze ergens voor en gaan dan, reeds half bezopen, naar de betreffende fuif. Oh wee als ze dan een brievenbus of auto tegenkomen…
    Ik ben ook jong geweest en ongetwijfeld onstuimig, maar heb nooit zelfs maar de neiging gehad om baldadigheden uit te steken.
    Jammer dat jij de prijs moet betalen… 😦

    Like

    • Menck

      Mijn jeugd was een aaneenschakeling van fuiven, feesten en party’s. Maar het was evenzeer een aaneenschakeling van onschuldig vertier mijnentwege. Nooit ofte nimmer heb ik me overgegeven aan vandalenstreken. Gewoon overgeven dan weer wel, doch soit. 😉

      Liked by 1 persoon

  7. Rob Alberts

    Het lawaai is aan mij niet besteed, ik houd steeds meer van stilte.

    Drinken doe ik weinig tot niet meer.

    Gelukkig reed ik vroeger alleen per fiets van feest naar kroeg.
    Het was ook de tijd dat er nauwelijks auto’s waren en reden.
    Ik heb het altijd netjes gehouden ……

    Meelevende groet,

    Like

  8. hoow@huis met tuin.

    Bij mij is het een hangar van de boer hier 100m verder waar de klj twee keer per jaar zn ding doet.
    Als de wind slecht zit is dat ook schudden en beven.
    Maar ahja….
    Hoe meer je er aan gaat denken, hoe meer je je gaat ergeren.
    ’t is maar twee keer op een jaar, ik doe de rolluiken dan ne keer naar benden, trek een goed biertje open en selecteer een goeie film, nadien strompel ik naar mn bed en ben vertrokken.

    Alleen hopen dat de padden niet beginnen te trekken als ze binnen een paar weken aan het fuiven gaan, dan is het een slagveld.

    Like

    • Menck

      De paddentrek is reeds begonnen, zij het voorlopig nog bescheiden.
      Met het schudden en beven kan ik leven wegens zelf ook jong geweest. Het vandalisme is er echter teveel aan.

      Like

  9. Brubeck

    Ach, we zijn allemaal jong geweest.. maar vandalenstreken heb ik wel nooit uitgehaald. Buiten dan in Blankenberge eens een brievenbus aan een huis gebruikt als urinoir. Er bestaat geen verschoning voor, ik weet het. Daarom ook dat ik nooit meer postbode wilde worden.

    Like

    • Menck

      Ik snap echt niet dat vandalen plezier putten uit iets beschadigen. Zulks kan toch onmogelijk endorfines vrijmaken? Stoerdoenerij is de enige drijfveer die ik kan bedenken. En dan vooral als er veel maten toekijken, allicht.

      Like

  10. zem

    Ook hier is een sporthal, die soms – gelukkig soms – gebruikt wordt als feesttent met herrie tot diep in de nacht .
    Zelfs oordopjes helpen dan niet. Gelukkig zelden vernielingen in de buurt.
    Maar wat houd ik van stilte. Stilte lijkt wel een luxe te worden!
    Heel vervelend van je schade.

    Like

  11. els

    Ben ik blij dat wij in het landelijke Beerse wonen, ver van de fuifzalen en andere lawaaierige toestanden. Als ik tussen de regels lees meen ik toch een beetje begrip op te vangen, waarschijnlijk een reflectie van je eigen jeugd?
    Dat de fuifbeesten respectloos omgaan met andermans bezittingen gaat echt wel over de schreef.
    Hopelijk is je rekeningnummer ondertussen weer aangezuiverd, en dat braaksel…is dat geen natuurlijke meststof?

    Like

    • Menck

      Natuurlijke meststof heeft weinig nut op een oprit, Els. De zatlap van dienst had dan toch op zijn minst tussen de planten kunnen braken. 😉
      Het gat waar ik woon is beslist even landelijk als Beerse, maar helaas beschikt het tevens over een hoge – en blijkbaar erg gekende – fuiffrequentie.

      Like

      • els

        Tussen de planten…je zegt het goed. Enkele zomers geleden constateerde ik dat een buxus langs de oprit plots bruin geworden was en vol gedroogde brokjes hing. Mijn zoon had er na een avondje stappen over gebraakt, bekende hij….
        De buxus heeft het niet gehaald.

        Like

  12. Billy

    ik kan maar niet begrijpen wat een fun er is aan dergelijke baldadigheden. Zelfs in mijn (onstuimige) uitgaansjaren heb ik me nooit bezondigd aan dergelijke acties. Tegenwoordig lijkt het schering en inslag.
    Gelukkig wonen wij buiten het werkterrein van die fuifbeesten, want ook hier is zo’n chirofuif berucht…
    We zullen het maar toeschrijven aan jeugdig enthousiasme zeker?

    Like

    • Menck

      Ik schrijf het veeleer toe aan het gestaag wijdverspreider vervagen van de normen en waarden. Jeugdig enthousiasme had ik in mijn jonge jaren met bakken, maar vandalisme kwam daar nooit ofte nimmer aan te pas.

      Liked by 1 persoon

  13. Stef Den Flater

    Geen sportzaal in de buurt waar men dit soort fuiven houdt. Wel hoor ik ’s zomers al eens de muziek van één van de concerten die in het centrum gehouden worden. Die duren gelukkig zelden langer dan middernacht dus heb ik er ook zelden echt last van. Bassen verdraag ik zolang ik er ook de muziek bij kan herkennen en kan meezingen. Anders maakt het me vooral zenuwachtig.

    Like

    • Menck

      Met het lawaai an sich heb ik niet meteen problemen, wél met de baldadigheden die zulke fuiven – helaas steeds vaker – met zich meebrengen. Als ik tijdens zo’n evenementen mijn hart vasthou, is dat dus niet omwille van de bassen doch uitsluitend omwille van het immer latent aanwezige vandalisme.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s