Dresscode: adamskostuum

Als de temperatuur ook maar een klein beetje naar zomerse waarden neigt, gaan mijn achterburen uit de kleren. Al meer dan twintig jaar zijn ze namelijk overtuigde naturisten.
Ze frequenteren geregeld hun ruime caravan die ze indertijd neerpootten op een nudistencamping net over de Belgisch-Nederlandse grens. Maar ook hun omsloten tuin toveren ze in een handomdraai om tot een exotisch naaktstrand als ze een blootloopgoesting voelen opborrelen. Slechts de wuivende palmen ontbreken.
Mijn buren plegen zich fervente zonneaanbidders te noemen. Dat kan ook niet anders, want wie lijf en leden bedekt houdt, loopt voor aap als naturist.
’s Zomers gebeurt het zelfs dat ze meermaals door la douce France cruisen, uitsluitend om nieuwe naturistencampings te gaan keuren. Volgens mijn buurvrouw zijn dergelijke campings “hygiënischer en beter uitgerust dan de traditionele”. En ze gaat er prat op dat naturisten zich stukken socialer gedragen en minder luidruchtig zijn bovendien.

Wat me opvalt, is dat naaktrecreanten maar wát graag benadrukken dat ze absoluut géén exhibitionisten dan wel perverselingen zijn. “Nee, Menck, wij zijn slechts gewone stervelingen, doch we genieten intens van het vrije gevoel van zon en wind op onze blote kont”, aldus buurvrouw. Zij voert trouwens immer het hoge woord. Buurman is beduidend korter van stof, om maar eens in het jargon te blijven. Hij zit op zo’n camping waarschijnlijk maar wat naakt te wezen en routinematig instemmend te knikken telkens zijn eega haar mond roert. Want hoewel beiden vaak niks aanhebben, draagt zij toch altijd en overal de broek.

Geregeld belt buurvrouw naar ons. Al te vaak is het om gewoon wat te kletsen of te roddelen, vooral over haar wederhelft. Als ik dan opneem en ze me vervolgens toevertrouwt dat ze vanop de camping belt, kan ik niet snel genoeg de telefoon aan mijn madam geven. Praten met iemand die poedelnaakt aan de andere kant van de lijn staat, zit of ligt: ik voel me daar hoegenaamd niet gemakkelijk bij. En voor u mocht gaan twijfelen: nee, we hebben geen beeldtelefoon noch skypen we met elkaar.
Op de eerste echt zonnige dag van onze midzomervakantie, een zaterdag, kregen we eens te meer een telefoontje van buurvrouw. Ze belde vanop de camping, of wat had u gedacht? Gelukkig nam madam Menck op; ik was in de tuin bezig. Tien minuten later stond ze onthutst naast me.
“We zijn uitgenodigd. Morgenmiddag. En ik… ik heb me laten overhalen.”
Ik verzeker het u: op dat moment leek het alsof de zon met een klap uit de lucht viel.

Die bewuste zondagmorgen was er toch één iets waar ik me geen zorgen over hoefde te maken: wat moet ik aantrekken?
Mijn madam vond die opmerking lullig. “Je weet toch dat je op een nudistencamping wél gekleed mag rondlopen als je dat aangenamer vindt.”
“Hoe comfy voel je je nog als enige geklede campinggast?” repliceerde ik daarop. “Stel dat de vaste gasten beginnen te denken dat je een voyeur bent. En dat zúllen ze ook denken, gelóóf me.”
Ik besloot om ginds toch maar beter voor mijn adamskostuum te kiezen. Als je haar maar goed zit, nietwaar?
“Zeg, schat, wanneer trek je daar dan eigenlijk je kleren uit? Vlak voor de ingang? Of als je tent al opstaat?” Want onze tent wilde ik koste wat het kost meezeulen, hoe ruim bemeten de caravan onzer achterburen ook moge zijn. Ik zag me nog niet licht ontwaken op een half metertje van mijn spiernaakte buurman die, nog halvelings maffend, aan zijn zak ligt te krabben wijl buurvrouw monter en bloot het belendende keukentje komt uitgestapt om me ginnegappend te begroeten met “Goeiemorgen! Ook al aangekleed?”
“Of moet ik in mijn nakie de tent opzetten? Wel een raar gezicht als je met je bleke reet hemelwaarts gericht de piketten aan het inslaan bent, niet?”
“Dramatiseer alles toch niet zo, Menck. Wie weet is er wel een soort receptie met kleedkamertjes. Je schrijft je in en je kleedt je uit. Zoiets.”
Normaal zou ik bij een dergelijke uitspraak hardop beginnen te schaterlachen, doch thans plooiden mijn mondhoeken zich nog pertinenter neerwaarts.
“Zou de receptioniste gekleed zijn?” ging ik verder. “En zal ze ons dan grijnzend staan aanstaren achter haar desk, gehesen in een of ander stijfdeftig uniformpje? Stel je voor zeg! En ik mag het niet dromen dat ik naakt om boodschappen gestuurd word naar de shop op die camping. ‘Doet u mij maar twee eieren, een bakje pruimen en een Zwanworstje.’ Waar laat je overigens je portemonnee op zo’n moment?”
Mijn madam zuchtte luid en lang. “Je dramt door, schat. Het zal allemaal wel meevallen.”

En jawel, het viel effectief mee.
Want even voor de middag kleurde het uitspansel gitzwart en liet het een schier onafgebroken reeks fikse hoosbuien op ons los. Drie kwartier later belde buurvrouw om te melden dat de camping blank stond en er geen doorkomen aan was.
“Wat verrekte jammer nou,” gaf ik haar mee, de telefoon tussen kin en schouder gekneld houdend wijl ik met beide armen wild gesticulerend een victoriegebaar maakte. Madam Menck liep daarop snel de keuken in alwaar ze haar onderdrukte proesten clara voce de vrijheid gaf.

Advertenties

  1. Thomas Pannenkoek

    Als amateur psychiater lees ik in dit stukje een onvervuld verlangen om het naturisme eens uit te proberen :). Je Yin en je Yang zijn al jaren in gevecht. In voel het aan mijn water: volgend jaar probeer je het werkelijk uit en in geen tijd zal je eigen tuin omgetoverd worden tot een paradijs waar Adam en Eva zouden jaloers op zijn geweest. Veel succes hiermee!

    Like

  2. tinyblogt

    Oh! Dat vind ik nu spijtig zie. Ik keek oprecht uit naar het verhaal en het hoe en wanneer en wat en waarom van die nudistencamping. Ik zou het ook niet zien zitten en al helemaal niet met de buren. Maar toch ga ik zonder schroom naar een publieke sauna. Een héle camping is me dan net iets té. Maar als je het ooit toch probeert: bloggen hé!

    Like

    • Menck

      Als het er ooit van komt, dan krijg jij de primeur in een exclusieve e-mail. Pas daarna gaat het schrijven online. Nog een beetje geduld echter, want heden zijn de temperaturen niet zo blootloopachtig, vind ik.

      Like

  3. resaarcle

    Zo grappig geschreven! Ik zou toch ook niet graag gezellig met de buren zitten keuvelen terwijl iedereen poedelnaakt rondhuppelt. Naar een openbare sauna gaan met mijn vriendinnen vind ik dan weer helemaal geen probleem. Gek eigenlijk.

    Like

  4. Mrs. Brubeck

    Wel, wel…. Ik geloof er helemaal niks van… Maar wat een heerlijk verhaal om de dag mee te beginnen 🙂
    Ik begrijp het naturisme wel een beetje, zijn ook fervente saunagangers, maar op nu naar zo’n camping te trekken… Zo ver gaat het nu ook weer niet 🙂

    Like

    • Menck

      Oei, nee, dat is niet die buurman. Hij moet er in zijn nakie zowat uitzien zoals de sfinxkat op de foto bovenaan dit schrijfsel, bevroed ik. Of hij ook zo roze is, weet ik echter niet.

      Like

  5. zeezicht

    hahahaha… leuk verhaal!
    Misschien kan jij eens een blogmeeting houden in die stijl en je buren ook uitnodigen?
    Maar zorg toch maar voor voldoende vijgenbladen, of dat kan je buurman doen, die heeft toch iets met bladeren. 😉

    Like

  6. Brubeck

    Als ik je één welgemeend advies mag geven, Menck: hou je kleren best aan als je in adamskostuum eruit ziet als het scharminkel dat je als illustratie gekozen hebt. De mensheid is daar nog niet klaar voor 🙂

    Like

  7. zem

    Ha, ha jullie zijn er dank zij de weergoden genadig vanaf gekomen!
    Ach Menck, je moet een aantal dingen toch één maal in je leven gedaan hebben en naaktlopen is toch volstrekt onschuldig 😉

    Like

  8. TheHappyFive

    Geweldig om te lezen hoe ieder cliché hier vlot de revue passeert! En hoe de grapjes en woordspelingen welig tieren.
    Echter, jammer Menck, dat het bij een “cursiefje” blijft en dat je jezelf nooit aan echte “onderzoeksjournalistiek” hebt gewaagd. Je zou voor verrassingen komen te staan 🙂
    Tussen de talrijke lachwekkende reacties ontwaar ik hier en daar een zonderlinge maar oprechte nieuwsgierigheid. Ik zal een aanzet geven en aan het Happy Vrouwtje vragen om af te werken, als ervaringsdeskundige. Weldra ten huize van te lezen. Ok?

    Like

  9. Affodil

    Onze buren zijn ook bij die zonnecultus. Wij woonden hier al ruim 25 jaar toen zij zich hier kwamen blootgeven. Nu waren wij ook al ruim 25 jaar met fototoestel en verrekijker aan “het werk” in onze tuin, getuige de vele dia’s van vlinders, bloemen, vogels, e.d. Natuur dus. Beetje moeilijk om aan een wildvreemde naturist uit te leggen dat onze belangstelling niet verder dan de perceelgrens reikte. We hebben dan maar bamboe geplant. We voelden ons bekeken in onze eigen achtertuin …

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s