Over kleuren, knutselen en kolder in de kop

Wie deze blog al wat langer volgt, weet het wel: de afgelopen maanden heb ik meermaals de doe-het-zelfkolder in de kop gehad. Het resultaat daarvan waren vooral specifieke projecten van iets grotere omvang, al dan niet op bestelling.
In dit logje offreer ik u echter enkele kleine, nuttige en vooral goedkope creaties die een hoog recyclagegehalte in zich dragen. Onder het motto ‘een kind kan de was doen’ begin ik met een voederhuisje. Want yep, het eerste vogelrestaurant in onze tuin is sedert deze week een feit, vooralsnog met wisselend succes wat de gevleugelde klandizie betreft. Er is wat gewenning nodig, vermoed ik, alsook wat lagere temperaturen.

VOEDERHUISJE

Wat ik gebruikte:

  • Een houten balkje van zes bij zes centimeter met een lengte van een meter;
  • Een restant van een geverniste kleerkastdeur;
  • Schroeven;
  • Spijkers;
  • Nietjes;
  • Een schroefhaak;
  • Wat dode – geen rottende! – takjes;
  • Een restje rubberfolie. (Een ander waterdicht materiaal kan uiteraard ook, als het maar niet al te snel verweert.)

Werkgerief:

  • Een schroefmachine (of een schroevendraaier als u ijveriger bent dan ik);
  • Een decoupeerzaag (een gewone handzaag voldoet eveneens);
  • Een hamer;
  • Een nietjesschieter.

En dan is het een kwestie van vooraf een schetsje te maken om uiteindelijk tot onderstaand resultaat te komen. De opstaande randen omheen de voederplank voorkomen dat het vogelzaad al te makkelijk op de grond belandt.

UILENKAST

Van een voederhuisje naar een uilenkast lijkt een enigszins rare sprong. Doch de kast werd vervaardigd voor een goede tuinvriendin die, zonder uitzondering, elke avond en nacht een koppel bosuilen op bezoek krijgt en dat al geruime tijd. Dat die beesten naarstig op zoek zijn naar een geschikte overwinterings- annex voorjaarse broedplaats in haar bomenrijke tuin, zeg ik u.

Er werd gerecycleerd merantihout gebruikt. Dat is stevig maar tevens erg zwaar.
Zulk een lijvige, overmaatse uilenkast op vijf meter hoogte tegen een boom installeren, is een werkje dat je maar beter niet alleen probeert uit te voeren. Door een dik nylontouw over een tak te zwieren, creëerden een hulpvaardige vriend en ik een soortement van katrol. Daarmee werd de uilenkast tot op de gewenste hoogte gehesen door de man op de grond (zijnde ik) en tegen de boom bevestigd door de man op de ladder (zijnde mijn maat). De kast hangt netjes in de aanvliegroute van de uilen. Als die beesten dat oversized geval nu niet opmerken, zijn het échte uilen.

Nog even een plannetje erbij voor wie zelf aan de slag wil gaan, alsook enkele beelden van het eindresultaat:


(Plan is aanklikbaar voor groter.)

INSECTENHOTEL

Afgelopen zomer knutselde ik eindelijk ook ’s een insectenhotel in elkaar. Enfin, veeleer een hotelletje.
Piece of cake dacht ik nog voor ik er aan begon. Dat credo gaat dan misschien wel op voor de constructie zelf, maar het vullen van de verschillende compartimenten bleek een ander paar mouwen. Vele tientallen bamboestokjes op maat zagen (knippen met de snoeischaar lukt niet wegens splijten) en terdege uitboren, om maar eens iets te noemen. Om het eufemistisch te stellen: je hebt er een beetje geduld voor nodig. Zulks is bovendien een erg eentonige bezigheid, iets waar ik niet bepaald gelukkig van word.
Edoch de aanhouder wint. Naast droge bamboestokjes wendde ik tevens dennenappels aan (mieren en kevers) alsook houtkrullen (lieveheersbeestjes en vlinders) en boorde ik gaten van diverse diameters in hout en klei (wespen, solitaire bijen en metselbijen).

Het insectenhotel werd vervaardigd uit restanten van geïmpregneerd tuinhout en is voorzien van een foliedakje. Het hangt sinds deze zomer naast het zonneterras in onze tuin, vlak boven een klimroos.
De allereerste “bewoner” was overigens een spin die haar net vlak voor de aanvliegroute van de insecten spon en bij wie moord met voorbedachten rade in de ogen stond te lezen.

HERFSTIMPRESSIES

Tot slot troon ik u mee richting het weekend middels enkele vurige foto’s. Want wat is de herfst toch een polychroom, feeëriek seizoen!
De onderstaande bewoners schoot ik – cameragewijs, that is – in eigen tuin in de vuile pollen van madam Menck. Over ‘All creatures great and small’ gesproken.
De overige opnames zijn sfeerbeelden van plekjes waar ik, al dan niet beroepsmatig, geregeld vertoef.

Enjoy, folks!

* * * * *

Nog immer wakker: salamanders:

Hamamelis (uiterst links) naast Acer palmatum (midden):

De siergrassen staan nu op hun mooist:

Quercus rubra:

Quercus robur bij een twee jaar geleden geplaatste takkenwal:

Was elke straat maar zo magisch:

Rood verkleurende Parthenocissus (wilde wingerd) vervlochten met de nog immer groene Aristolochia (Duitse pijp):

Blad van Parthenocissus:

Herfstverkleuring van Euphorbia cyparissias ‘Clarice Howard’:

[ Foto’s: Menck | Twaait ]

Advertenties

  1. De Fruitberg

    Mooie herfstbeelden. Daar is veel geknutseld, dat van die bamboe in de insectenhotels herken ik maar al te goed, zoveel werk pfft. Ik duim in ieder geval voor een bezoeker van die uilenkast, moet ik misschien ook ophangen hier…

    Like

    • Menck

      Ik hoop het, want de traditionele nestplaatsen voor de bosuil zijn langzamerhand aan het verdwijnen. Oorzaak hiervan is de kap van veel oude en rottende bomen. Deze nestkast biedt alvast een goed alternatief.

      Like

    • Menck

      Een ophanghoogte tussen de vier en zes meter volstaat. Wij hingen de kast vijf meter hoog tegen een berk. Richt de opening bij voorkeur naar het zuidoosten.
      Als salamanders je zwak zijn, dan moet je dringend eens onze tuin komen bezoeken!

      Like

    • Menck

      De takkenril wordt doorgaans één keer per jaar bijgevuld. Hij biedt momenteel bescherming aan padden en egels, maar ook vogels vinden er een prima schuilplaats. VIinders zetten dan weer hun eitjes af op het dode hout.

      Like

  2. Mrs. Brubeck

    K vind de herfst altijd een periode om wat te mijmeren, mss is knutselen beter 🙂 … Wij hebben een “vaste” buizerd te gast, die gewoon in de tuin op de hangmat komt zitten, maak je voor ons een kast???

    Like

    • Menck

      Een buizerd maakt een nest van dode takken en doet zulks héél hoog in een boom. (Onder andere populieren zijn door hun hoogte geliefd bij buizerds.)
      Mijmeren is bij mij eerder een winteraangelegenheid. Ik vind de winter, in schril contrast met de herfst, sowieso een zeer droef seizoen.

      Liked by 1 persoon

  3. pianoliedvandemaand

    Prachtig die herfstkleuren! Ik heb de indruk dat de herfst dit jaar bijzonder kleurrijk is. Waar ik woon hoor ik ook regelmatig Bosuilen roepen, ze zitten ergens in de buurt. Helaas heb ik geen boom tot mijn beschikking om een nestkast aan op te hangen 😦

    Like

  4. zeezicht

    Mooi mooi! Is dit allemaal jouw tuin Menck?
    Het eerste vogelhuis heeft wel het nadeel dat de grote vogels zoals duiven en kraaien er ook aan kunnen en de anderen wegjagen.
    Tenminste zo zou dat hier gaan. 🙂

    Like

    • Menck

      Even citeren uit mijn tekst:

      [ De onderstaande bewoners schoot ik – cameragewijs, that is – in eigen tuin in de vuile pollen van madam Menck. Over ‘All creatures great and small’ gesproken.
      De overige opnames zijn sfeerbeelden van plekjes waar ik, al dan niet beroepsmatig, geregeld vertoef.
      ]

      Het voederhuisje en het insectenhotel hangen wel in onze tuin.

      😉

      Kraaien en duiven frequenteren onze tuin niet al te vaak. Ik ben er niet rouwig om.

      Like

  5. Affodil

    Een nieuwe voederplank of voederhuisje moet eerst wat snavel-aan-snavelreklame krijgen vóór het restaurant vol loopt/vliegt. Bij ons begint de aanloop al fiks te stijgen. Voorlopig vooral vertrouwde soorten, maar de trek is toch al in volle gang. Eens de voederplank regelmatig bezocht wordt, komen nieuwe vogels aanschuiven.
    Wij zijn ook over een uilenkast aan het denken, maar bij gebrek aan bossen in de buurt valt de keuze op een steenuilenkast. We zullen zeker voldoende uitleg krijgen tijdens de uilencursus van vzw Durme.
    Een insectenhotel hebben we al. Een vijver ook en inderdaad, er is zo één en ander dat nog laat op de baan is.

    Like

  6. Kakel

    Dat van die bamboestokjes die pletten bij het knippen, weet ik 😉
    ik heb mijn ogen uitgekeken naar je foto’s. Om te beginnen die allereerste foto!
    En de salamander. De wilde wingerd is mijn herfstfavoriet. Als ik er langs loop, moet ik blaadjes oprapen.
    Vorige week hoorde ik hier heel vreemde geluiden. Een harde roep gevolgd door het geluid van een piepende schommel. Na een tijdje Googelen kwam ik er achter dat het om het geluid van jonge ransuilen ging. Ik was heel de dag in de gloria.
    De takkenwal vind ik super.

    Like

    • Menck

      Wilde wingerd is, op de amberboom na, ook mijn favoriet. Hoe die klimmer verkleurt: magisch.
      Een ransuil, zowaar. Wat een prachtig dier! En zijn geluid is inderdaad erg herkenbaar:

      Like

  7. oponseiland

    Zeer mooie herfstfoto’s! Ik had nog nooit van een insectenhotel gehoord, echt waar! Mocht je nog klanten nodig hebben voor je mierenhotel dan kan ik je er wel een paar duizend opsturen. Grote of petieterig kleintjes, portie gemengd? Ik wil ze kwijt!

    Like

  8. zem

    Mooie huisvlijt! Het insectenhotel mag er wezen. Had je al veel bewoners? Bij mij viel dat flink tegen. Het hotelletje kwam geleidelijk aan te veel in de schaduw…
    En schitterende najaarsbeelden. De kleuren lijken dit jaar extra mooi, al valt het blad ineens wel heel snel.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s