Ten onrechte verguisd: paplaurier

‘Er met de grove borstel door gaan’ is een typisch Vlaamse uitdrukking. U zult ze dientengevolge niet aantreffen in de dikke Van Dale. In het AN is hier geen specifieke zegswijze voor.
Al betekent zulks niet dat ik ze niet aanschouwelijk kan maken:

Juist, ja: iets grondig aanpakken. Zoals deze haag van Prunus laurocerasus ‘Rotundifolia’, in de volksmond ook paplaurier genoemd. Het exemplaar op de bovenstaande foto werd een stevige twee meter smaller en drie meter lager gemaakt. Dat zoiets niet met een heggenschaar kan worden bewerkstelligd, zult u vast wel begrijpen.

Of dat zomaar kan? Zó drastisch? En dan ook nog eens zo laat op het jaar? Yep, dat kan. Meer nog: terugsnoeien tot op pakweg dertig centimeter hoogte behoort tot de mogelijkheden, net zoals een dergelijke executie het jaar rond – ook in volle wintertijd, behalve bij vorst – een verantwoorde actie is.
Dat de glossy vakliteratuur en de zogenoemde tuinexperts er niet zelden een andere mening op nahouden wat de snoeiperiode betreft, lokt bij mij slechts meewarig hoofdschudden uit. Gebrek aan praktijkervaring hunnentwege en een blindelings geloof in De Theorie, vermoed ik.

Door paplaurier jaarlijks te scheren, kan zulk een drastische ingreep worden voorkomen. Doch deze tuineigenaar deed dat bewust niet; Prunus laurocerasus ‘Rotundifolia’ bloeit dan namelijk met aangenaam geurende, opstaande witte bloemaren die tal van vlinders en bijen lokken.
De niet geringe hakselhopen na het kortwieken werden er voor lief bijgenomen. Ze zullen straks de zachte paden van een nieuwe mulchlaag voorzien:

Wie een dergelijke haag in een kleinere tuin aanplant, zal ze helaas wél kort moeten houden: paplaurier is een zeer snelle groeier die spoedig een hoogte van vijf meter en een breedte van vier meter bereikt. Dit was in deze tuin al het geval door de haag vijf jaar ongemoeid te hebben gelaten na de vorige ‘grove borstel’-actie.

De paplaurier is wat in onbruik geraakt. Wegens zijn groeikracht en het daaruit volgend regelmatig onderhoud. Wegens zijn grote glanzende blad dat afbreuk doet aan de huidig heersende tuintrend van ‘dens, strak en formeel’. En ook wel een beetje omdat een dergelijke haag beelden oproept van de grootouderlijke tuin. Ettelijke decennia geleden was de paplaurier namelijk je reinste hit op tuingebied.
Paplaurier is daardoor zowat de Sanseveria van de tuin geworden: ten onrechte verguisd. Want als u op zoek bent naar een sterke, wintergroene en standplaatsverdraagzame haag, gun paplaurier dan ook eens een blik waardig. Het moet toch niet altijd taxus, klimop of een beukenhaag zijn?

____

PAPlaurier?
Vroeger werden de bladeren, na diverse bewerkingen (wegens giftig), in allerlei drankjes tegen hoesten, braken en misselijkheid gebruikt. De bladeren werden daartoe onder andere in een soort pap ondergedompeld om er de uiterst bittere amandelsmaak aan te onttrekken.
Voilà, een beetje etymologie.

[ Foto’s: Menck | Twaait ]

  1. woelmuizenier

    Ik had eens een ligusterhaag, geweldig ruikend tijdens de bloei en een festijn voor het kleinvee. De bedoeling was een aantal stekken op te kweken en dan ‘ergens’ onder te brengen, wat er (natuurlijk) nooit van kwam :-/
    Toen ze na 7 á 8 jaar de toegang tot mijn tunnel onmogelijk maakte ging ik er eveneens met de grove borstel door.
    Na 3 jaar staat er daar nog altijd slechts één armtierig zweepje. De rest vertikt het om weer uit te schieten.
    Vae victis! (zoal Brennus placht te schreeuwen).

    Like

    • Menck

      Misschien in de verkeerde periode gesnoeid? Want in tegenstelling tot paplaurier verdraagt liguster geen stevige terugsnoei in het najaar en de winter.

      Like

  2. De Fruitberg

    Ik ben er zelf niet zo’n fan van. De planten hebben trouwens flink afgezien van de winterkoude twee jaar geleden. ’t Is inderdaad de sanseveria van de tuin, maar heb het er eigenlijk nooit voor gehad, voor deze plant.
    Jij snoeit wel vaker met de kettingzaag, niet? Herinner me nog een topic over een beukenhaag….

    Like

    • Menck

      Als paplaurier invriest, is dat zelden fataal. Na de winter flink terugsnoeien is dan de boodschap. Overigens is het ook zo dat hoe ouder de haag is, hoe beter ze bestand is tegen strenge vorst. De haag op bovenstaande foto dateert van de seventies. 😉

      De beukenhaag die je je herinnert, floreert heden weer als nooit tevoren. Na die haag nam ik trouwens nog twee dergelijke beukenhagen onder handen. Soms is het pure noodzaak om met de kettingzaag te snoeien, maar ik prefereer desalniettemin een heggenschaar.

      Like

  3. Thomas Pannenkoek

    Mijn buurman, ondertussen wijlen, kon zich zot eten aan pap. Financieel had hij het niet zo breed, dus plantte hij paplaurier aan in de hoop zo zijn eigen pap te kunnen kweken. De struiken groeiden tot waarlijke reuzen, die op den duur zijn tuin overwoekerden. Het gebeurde niet zelden dat hij op zoek moest gaan naar zijn vrouw die al twee uur naar buiten was vertrokken om de was op te hangen. Hij was nogal conservatief ingesteld, en vond dat zijn vrouw moest zorgen voor het middageten, vandaar.
    De voorbije zomer, precies vijf naar na zijn overlijden, heeft buurvrouw voor de eerste keer pap kunnen oogsten.

    Like

  4. Bart

    Ik heb deze laurier als struikvorm staan, met in het midden ervan een voederhuisje. En inderdaad de bijen en andere insecten lusten er wel pap van . Ik snoei hem het hele jaar bij, zonder probleem.

    Like

  5. zem

    Hier staan een aantal oude exemplaren, die uitgroeien tot wel meer dan 6 meter hoogte. Eens in de vijf tot zes jaar worden ze teruggesnoeid tot de helft of een derde. In het vroege voorjaar, door de hovenier. Eind juni zie je niets meer van de kale stammen, volledig dichtgegroeid. Ze passen wel in onze oude tuin.

    Like

    • Menck

      Ze passen zeker en vast in een oude tuin. Exemplaren die je tot zes jaar lang laat doorgroeien, nemen dan wel veel plaats in maar je hebt er ook de deugden van.

      Like

  6. Affodil

    Wij hebben die oefening eens gemaakt met een hulsthaag van ca. 15 jaar oud, Ze is perfect terug in de groei gekomen. Ik denk, eerlijk gezegd, dat -als iets wil groeien -je het maar moeilijk kunt “mismeesteren”.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.