Verkeer(s)(d)bord

Die namiddag kuierde een groepje dames doodgemoedereerd midden op de weg, zonder zich ook maar iets van het verkeer aan te trekken.
Een blonde met enkele bruine highlights in ’r korte haar liep voorop en leidde de hoop. Ze knipoogde even naar me, maar in haar blik las ik slechts onvervalste domheid.
De dames waren stuk voor stuk van de stevig in het vlees zittende soort: billen waar menig sumoworstelaar jaloers op zou worden, achterwerken waar je met gemak een dienblad op kwijt kan en duizeligmakend wiebelende uiers waar zelfs la Cicciolina wit zou van wegtrekken.
Na een wijl de gestaag aangroeiende rij auto’s te hebben opgehouden, sloeg de groep tergend traag een jaagpad in.
Vanuit mijn heilige koe sloeg ik dit bonte gezelschap gade. Toen de weg uiteindelijk weer vrij was, stuurde ik een luide claxonstoot hun richting uit, daarmee gespeeld mijn ongenoegen uitend. Hierdoor raakte de laatste dame van de groep zodanig van haar melk dat ze terstond de slappe kak kreeg. Ik proestte het uit.

Op deze weg, die vanuit mijn woonplaats doorheen vele hectaren bos richting Brugge loopt, heb ik dit tafereel al menigmaal mogen gadeslaan. Het is onlosmakelijk verbonden met dat stukje platteland, zeg maar.
Het gemeentebestuur van dit agrarisch gat heeft enkele jaren geleden dan ook besloten de argeloze automobilisten hiervan op de hoogte te brengen middels een waarschuwend verkeersbord.
Al is dat bord er voorzeker op een maandag in alle vroegte neergepoot door een arbeider die de dag voordien veel te stevig in het glas had gekeken en daar die morgen ongetwijfeld nog de gevolgen van droeg. Even inzoomen:

De maandag na mijn doortocht werd het bord vervangen. Zelfs in het hol van Pluto worden foutieve meldingen niet getolereerd, ziet u.
Alleen een klein beetje jammer dat dit klusje zonder de minste twijfel weer in alle vroegte aan dezelfde arbeider werd toevertrouwd:

[ Foto’s: Menck | Twaait – m.u.v. 3 – Locatie: Zedelgem, West-Vlaanderen ]

Advertenties

  1. Affodil

    Of iemand met een speciale zin voor humor? Of een wrok tegen zijn baas?

    Hier bij ons is zo’n koeienprocessie dagelijkse kost. Twee keer zelfs: in het buiten- en in het binnengaan. De boer rechtover heeft melkvee op de wei naast ons staan. En tot voor enkele jaren stonden die beesten ook regelmatig onbedoeld in onze voortuin op de koop toe, met alle gevolgen voor het gazon. Als zo’n beest in het voorjaar de kolder in de kop heeft, heb je het ook nog niet direct terug op het juiste pad. Er is er eens een helemaal tot achteraan aan onze (toen nog folie-)vijver gelopen, en erin. Tot aan haar ellebogen door de folie.
    Het hardste ben ik ooit geschrokken toen ik boodschappen wilde gaan doen en bij het openen van de voordeur oog in oog stond met een beer (in de betekenis van mannetjesvarken). Nog nooit de deur zo snel en met zoveel overtuiging dichtgegooid!

    Like

  2. Stef Den Flater

    Prachtig geschreven en het ziet er allemaal heel komisch uit maar het heeft eigenlijk een logische verklaring: Zedelgem is de gemeente waar een tijd lang herten vrij rond liepen. De beesten waren ontsnapt (er liepen ook ontsnapte wallabies rond in de omgeving van Zedelgem maar daarvoor hebben ze blijkbaar geen verkeersborden). Ze kweken daar graag exotische (huis)dieren. Schijnbaar zijn die herten verdwenen. Dat ze nu een waarschuwingsbord voor zowel koeien als ganzen hingen, is ook niet zo verwonderlijk. Er zijn ganzensoorten in opmars die tegenwoordig agressief kunnen reageren op passanten. Vooral verwilderde witte ganzen en Canadese ganzen kunnen een plaag zijn. Dit voorjaar heeft men in Brugge een grote aantal ganzen moeten afmaken: het ‘Stil Ende’ zag zwart van de Canadese ganzen. Mensen konden er niet meer veilig joggen (geen grap).

    Like

    • Menck

      De herten zijn er nog, doch vermoedelijk in veel kleinere aantallen. Laat je verrassen in onder meer de bossen van het Vloethemveld. Vorig jaar, rond deze tijd, ben ik daar vol op de remmen moeten gaan staan voor een ree die in volle vaart de straat overstak. Onnodig te vermelden dat ik me de pleuris schrok.

      Like

      • Stef Den Flater

        Dat kan ik me wel voorstellen: als je als automobilist vol op de remmen moet, zal de adrenaline wel deftig door je lijf gieren.
        Ze hadde dat eerste bord beter laten staan (of verzet). Ooit, lang geleden, toen ik als kind met mijn grootvader lange fietstochten maakte, hebben we eens een hert gekruist vlak bij het militair domein. Dat was een hele ervaring.

        Like

          • Stef Den Flater

            Yep. Het Vloethemveld met een toch wel interessant verleden:
            1298 – 1800 Bossen en weilanden eigendom van Sint-Janshospitaal
            1800 – 1914 Door de Franse bezetter toegewezen aan Burgerlijke Godshuizen te Brugge
            1914 – 1918 Duits munitiedepot en houtskoolproductieoven
            1918 – 1940 Belgisch munitiedepot
            1940 – 1944 Duits munitiedepot
            1944 – 1946 Brits krijgsgevangenkamp
            1952 – 1994 Belgisch militair domein en munitiedepot.
            1994 – heden Eigendom van domein Agentschap voor Natuur en Bos (niet de school)

            Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s