Als de natuur zijn duivels ontbindt

In de nacht van 29 op 30 augustus laatstleden kwam er een kolossale gitzwarte wolkenmuur, geladen met een spervuur van bliksemschichten, traag het centrum van West-Vlaanderen binnengegleden. Daar waar eenieder een hels gerommel en zware donderslagen zou verwachten, bleef het muisstil. Thans weet ik wat stilte voor de storm écht inhoudt.
Een halfuur later barstte de hel in volle hevigheid los. Vooral over de wijk Baliebrugge in Ruddervoorde, waar onze beste vrienden een idyllisch tussen het groen gelegen woning betrekken, ontbond de natuur nietsontziend zijn duivels. Ondertussen weet zowat gans Vlaanderen hoe het de woning van regisseur Jan Verheyen verging. Onze vrienden zijn ’s mans achterburen.

’s Zondagsmorgens, rond halfzes, ontving ik een sms: ‘Kom ons asjeblief helpen’. Dat klonk ernstig.
Pas bij dageraad werd duidelijk hoe ernstig. Boven de streek had zich een supercel ontwikkeld. Dat is het zwaarste type onweersbui dat kan voorkomen. Door de immense windschering ontstaat er een horizontale draaiing of vorticiteit die door de stijgstroom verticaal wordt getild. Het gevolg is een windhoos. Doorgaans groeit de zich daarin bevindende neerslag tot zware hagel uit. En net dat was boven Ruddervoorde ook het geval.

Bij de eerste aanblik van de tuin stokten de woorden in mijn keel. Ik keek uit over niet min dan een ravage.
Vier vijftien meter hoge kastanjebomen, met elk een stamdiameter van een halve meter, waren als door een machtige hand uit de grond gerukt of afgeknakt als waren het luciferstokjes. Van de nog overeind staande exemplaren waren armdikke takken geplukt die op, doorheen en over de woning waren geslingerd.
De grootste boom had het dak als doelwit gekozen. Hij had een groot gat geslagen waardoor de hoos- annex hagelbui de hele woonkamer blank had gezet. Doorheen de ganse leefruimte lagen takken, bladeren, kalk, bakstenen en pannenscherven. Het meubilair was doorweekt dan wel beschadigd.
Het bakstenen atelier in de tuin was doorboord. De vijver – onze voormalige trots, nota bene! – was lekgeslagen waardoor het waterpeil zienderogen zakte. Tal van dode vissen dreven dood of zieltogend op het wateroppervlak (*). Gazon en borders waren door een heuse bomen- en takkenwoestenij aan het zicht onttrokken. Het leek wel alsof er een overmaatse landmijn was ontploft. Nog nooit heb ik van zo dichtbij de onmetelijke kracht van de natuur ervaren. Hier was werkelijk niks tegen opgewassen.

Maar er was nog iets anders dat ik nooit eerder mocht ervaren: Solidariteit met een grote S.
Buren, vrienden, kennissen en familie kwamen toegesneld. Er werden zagen, harken, zeilen, ladders, schoppen en kruiwagens aangesleept. Op een bepaald moment waren we zelfs met zijn twintigen in de weer.
Op straat ontwikkelde zich dan weer een gans ander fenomeen dat me met opperste verbazing sloeg: ramptoerisme. Op zijn minst vijfhonderd sensatiezoekers zijn ons en de ons omringende ravage die namiddag komen gadeslaan. Smartphone of fototoestel in de aanslag, dat spreekt.

Ondertussen zijn we een goeie week verder. Het dak is sinds kort hersteld. De rest wacht op expertise, kostenbestekken en verzekeringsmakelaars. Dat is zo’n beetje als wachten op Godot, eigenlijk.
Ik kan niets anders dan mijn getroffen kameraden via dit medium nogmaals een welgemeend warm hart onder de riem te steken. Of zoals ik reeds eerder meegaf: alles komt goed. Met tijd en boterhammen, zou wijlen mijn moeder hebben gezegd. En zij was voorwaar een wijs mens!
_________
(*) Door de windhoos werd het water, samen met de vissen, letterlijk uit de vijver opgetild en weer neergeslagen. Deze schokgolf veroorzaakt interne bloedingen en het knappen van de zwemblaas bij vissen, waarna de dood alras optreedt. [ Bron: Brandweer ]

Onderstaande foto’s werden bij het krieken van de dag met een smartphone genomen:

[ Foto’s: A. Sinnaeve ]

Advertenties

  1. De Fruitberg

    Ik heb drie jaar geleden ook het resultaat van een windhoos aanschouwd, op een tiental km van bij ons. Vooral de impact van zo’n windhoos op grote bomen is ontzagwekkend,’t lijken wel lucifers voor zo”n storm. En het feit dat de schade zo lokaal is, in een straal van 500 m is er sprake van enorme ravage, daarbuiten is er weinig tot geen schade.
    Het belangrijkste is dat er geen slachtoffers zijn gevallen (op die vissen na), de rest komt inderdaad met tiid en boterhammen terug in orde.
    En die ramptoeristen, plezier treffen in onheil / miserie van anderen, een echt klootjesvlok als je het mij vraagt.

    Like

    • Menck

      Wat die ramptoeristen betreft: verbazingwekkend hoe de exacte locatie van deze getroffen woning zich als een lopend vuurtje door de goegemeente heeft verspreid. Tot zelfs een eind erbuiten. Op een bepaald moment – het was pas na de middag – was het op straat zo belachelijk druk dat ik ieder moment een bus vol Japanse toeristen verwachtte.

      Like

  2. tinyblogt

    Mijn collegaatje woont daar ook. Als bij wonder hebben zij slechts één ontwortelde boom die ‘gelukkig’ goed is neergekomen. Zij zijn ook meteen buren gaan helpen en spraken ook over de grandioze solidariteit. Super van je dat je meteen mee ging helpen. Alle steun en succes voor je vrienden daar.

    Like

    • Menck

      Drie van de nog overeind staande bomen zullen straks ook verwijderd worden. Ze staan echt veel te dicht bij de woning. Jammer voor die oude knapen, maar veiligheid gaat in dezen voor alles.

      Like

    • Menck

      De nacht was je reinste hel, werd me verteld. Voor een buitenstaander is het onmogelijk om zich voor te stellen welke impact zulk een onwerelds gebeuk en gedruis op een mens heeft.

      Like

  3. zeezicht

    Verschrikkelijk als je zoiets moet meemaken. Ik zag de beelden op tv, een beetje verbaasd, want Limburg bleef gespaard.
    Gelukkig dat er zoveel solidariteit is bij een ramp!
    Er wordt gezegd dat een ramp nooit twee maal op dezelfde plaats gebeurt… maar tegenwoordig is alles extreem en onvoorspelbaar…

    Like

    • Menck

      Ik stel me dan onmiddellijk in de plaats van de getroffenen. Stel dat het mij overkwam: hoe geëmotioneerd zou ikzelf niet zijn als er dan massaal hulp kwam opdagen.

      Like

  4. Stef Den Flater

    Ooit een windhoos mogen aanschouwen op een honderd meter van ons huis. Toen stond er achter ons huis gelukkig nog geen woningen en was er enkel weiland maar het was heel beangstigend om te zien. Gelukkig zijn er geen gewonden. Nu maar hopen dat men dit als ramp erkent. Het zou toch mogen.

    Like

  5. TheHappyFive

    Waar is de tijd dat, wanneer het eens stevig onweerde, ik met mijn grootmoeder op bed moest gaan zitten om “rozenhoedjes” te prevelen. Dat was als het “heel erg onweerde”. Wanneer ik die onweders van 40 jaar geleden vergelijk met de razernij dat we nu reeds meermaals over ons heen kregen, het is geen vergelijk meer.

    In ieder geval, mooi om te zien hoe mensen in actie schieten om elkaar te helpen. Een lichtpuntje in de duisternis.
    Ik hoop dat de betrokken mensen reeds wat zicht hebben op de miserie en alles weer op z’n pootjes terecht komt.

    Like

    • Menck

      Nu maar hopen dat de verzekeringsagenten snel uit de startblokken schieten. Al valt snelheid niet meteen te combineren met dergelijke logge maatschappijen, vrees ik.

      Like

  6. Kakel

    Nooit van zo’n supercel gehoord; dat is meteen rechtgezet. Liever was ik ervan verschoond gebleven, maar dat geldt nog meer voor de Vlamingen aldaar. Wij hadden alleen maar heel veel wateroverlast en heel de nacht een lichtshow. Echt dramatisch wat het bij jullie heeft aangericht.
    Ramptoeristen halen het ergst in een mens naar boven. Wij hadden eens brand: heel het dorp liep uit..De brandweer kon er amper langs…als ik toen een geweer had gehad, had ik het leeg geschoten vrees ik.
    Wij hebben daarna hetzelfde ervaren: van alle kanten kwam hulp!

    Like

    • Menck

      Wees blij dat je nog nooit van een supercel hebt gehoord. De aanblik alleen al is schrikwekkend, laat staan dat het fenomeen je dan ook nog ’s treft:

      Like

  7. Eilish

    Vreselijk om zoiets te moeten meemaken. Wat een verschil met je vorige postje. De ene breekt vrijwillig een goed huis af, de andere wordt zijn thuis deels afgenomen door een storm.
    Heeft dat gerecupereerde hout iets te zien met de herstelling van het dak van de vrienden ?

    Like

  8. Billy

    je zou voor minder je tranen laten vloeien! Wat een ramp zeg.
    Ik ben al blij dat wij in het zuiden van West-Vlaanderen wonen. Wij ontsnappen wel vaker aan dergelijke hevige buien, naar het schijnt komt dat omdat we tussen 2 rivieren wonen (Leie en Schelde). Of dat steek houdt weet ik niet echt, maar voorlopig is er geen reden om daaraan te twijfelen.
    Ik hoop dat die vrienden intussen weer een dak boven het hoofd hebben?

    Like

    • vriend

      We hebben ondertussen al weer een dak boven ons hoofd. Maar de werken zijn nog niet voorbij. De stukadoor moet nog komen, de ramen die stuk zijn moeten er nog uit en opnieuw geplaatst worden. Wees gerust… er is nog HEEL VEEL werk.

      Like

  9. antje

    Hoi lieve vriend,

    Het is ondertussen 3 weken geleden en geloof me, het laat mij niet los.
    Enerzijds gefascineerd door de natuur, anderzijds “gekwetst” dat mijn mooie tuin, mijn toevluchtsoord verwoest werd.
    Ons kleinste zoontje heeft alles meegemaakt en lijkt mij toch wel getraumatiseerd door het gebeuren, het zal moeten slijten.

    Nogmaals bedankt voor de hulp en steun toen (en nu). x

    Ps: jij ontwerpt mijn nieuwe tuin en vijver, hé? Je kent mij al goed genoeg om te weten waar ik van hou. 😉

    Like

  10. antje

    Weet je, nu ik alles opnieuw lees zit ik gewoon weer te huilen! Het heeft zo op mij ingehakt, de geluiden die je dan hoort, elektriciteit die uitvalt, donker en enkel bliksemschichten, water dat binnen stroomt, een kind van 6 jaar dat niet beeft maar trilt en schreeuwt dat hij niet dood wilt… doodsangsten noem ik dat.
    Het vreet tonnen energie van mij, 2 winkels runnen en steeds moeten lachen naar je klanten, niet altijd simpel.
    Slijten… het zal moeten slijten.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s