Over iteratie en reprise

Middels deze blog werd flora uitgebreid geïdoliseerd,
werd muziek geromantiseerd,
werden vintage en contemporaniteit geëxalteerd,
werden kunst en cultuur geglorificeerd,
werd de fauna uitgebreid gelauwerd,
werden er boeken opgehemeld,
werden mijn ouwelui bewierookt,
werd het doe-het-zelven en het recycleren geprezen,
werd madam Menck geadoreerd,
werd creativiteit geroemd,
werd het tuinieren geloofd,
werd er met alledaagsheid gedweept,
werd de loftrompet gestoken over mijn geliefde (West-)Vlaanderen
en werden de onzin, de fantasie, het schrijfplezier, de taal alsook de zotheid omhelsd.

Aanbidding, admiratie, eerbied, adoratie, respect, ontzag en be- dan wel verwondering: ze kruiden het leven op weldadige wijze en tilden deze stek naar een oord van beroering, vervoering en zo nu en dan ook wel ‘s ontroering.

Doch soms, zoals vandaag, heb ik het gevoel dat ik mezelf aan het herhalen ben. Dat zal u misschien niet meteen opvallen, maar doordat ik halfweg dit jaar reeds negen blogjaren op een zestal weblogs achter de rug hebt, bekruipt mij dat besef wél steeds stringenter.
Herhaling is, met andere woorden, het zwaard van Damocles boven deze stek. In herhaling vallen, betekent handelen tegen de wetten van de geest. Slechts wie steeds een ander is, mag in herhaling vervallen. En laat ik nou net mijn eigenste mezelf zijn, zeg.

Kortom: crisisberaad met zijn drieën: me, myself and I. U verneemt wel wat er uit volgt. Bruikbare tips mogen uiteraard altijd worden aangereikt. Want ú daar, die ook al wat langer blogt: het kan toch welhaast niet anders dan dat u dat gevoel ook wel eens hebt?

 

[ En, o ja, zelfs dit schrijven bezondigt zich aan iteratie en reprise. Ignosce mihi, o gij getergde lezer. ]

Advertenties

  1. De Fruitberg

    Als je nu eens een nieuwe hobby start, postzegels verzamelen of godbetert ijssculpturen zou gaan maken, dan heb je nieuwe materie om over te schrijven.
    Enfin, ik vind het hier nog altijd erg leuk (ken alleen deze blog van je)

    Like

    • Menck

      Menck, Menck 2.0, Kerekewere, Kielzog, Mohow en Monumenck zullen bij de lezers van het eerste uur vast wel nog een belletje doen rinkelen. Maar ach, ’t is heden allemaal vergane glorie.

      Like

      • ludorutten

        Ik herinner me ze nog allemaal. Ben zelf meer dan 10 jaar bezig en heb al heel wat zien geboren worden maar ook al heel wat zien sterven. De voorbije weken heeft Gent.blogt ook de jas aan de kapstok gehangen. De smartphones en de social media maken dat het lezen (aandachtig) van blogs een nichegebeuren is. Een groepje lezers dat blijkbaar nooit groter wordt en reacties van steeds dezelfde 20 mensen. Motiverend is dat niet. Anderzijds een foto van een kat op een glasplaat verovert Amerika, een baby die op de grond smakt miljoenen likes, …. . Ik ken intussen je kwaliteiten (prima teksten, prima foto’s), veel beter kan het niet nog worden. Maar het gevoel (af en toe) op een doodlopend spoor te zitten (of te prediken voor eigen kerk) is me ook niet vreemd. De grote vraag is natuurlijk: wat willen we met onze blog bereiken? erkenning, beroemdheid, dagelijkse creatieve bezigheid, schoonheid delen, …. ?

        Like

        • Menck

          Ik heb met mijn blog bereikt wat ik wilde bereiken: er zijn lezers, er zijn reacties, er is interactie. Daar wringt het schoentje hoegenaamd niet.
          Ik ben enkel bang om in herhaling te vallen. Misschien moet ik maar eens andere invalshoeken benutten? Af en toe eens de platgetreden paden verlaten? Een andere wending aan deze stek geven?

          Liked by 1 persoon

  2. Thomas Pannenkoek

    Ik heb hier nog niks gelezen over het seksleven van de fruitvlieg (niet te verwarren met de Fruitberg van hierboven), het kweken van ‘karoten’ op Mars, de anusjeuk van de pastoor van M., de manier waarop je oma het brood aansneed, het ‘waarom’ jullie geen papegaai in huis halen,… Tips genoeg, dus.
    Geen enkele blog gaat eeuwig mee. Mensen die zeven postjes per week op hun lezer loslaten verbranden zichzelf binnen de drie jaar. Ik doe dit niet, maar heb toch vaak het gevoel de handrem aan te trekken en mijn blog ofwel door te sassen ofwel te laten slapen in cyberland.
    Een rustpauze kan misschien helpen?

    Like

    • Menck

      Het zal je misschien verbazen, maar ik heb al een papegaai sinds 1992. Ik ken hem met andere woorden langer dan ik madam Menck ken. 😉
      En yep, misschien moet ik maar eens wat minder frequent bloggen. Of een rustpauze inlassen. Ik laat het momenteel maar allemaal wat op me afkomen, eigenlijk.

      Like

  3. tinyblogt

    What he said. Vorsdoen, gelik Willem Vermandere. Kan mij het schelen dat je af en toe in herhaling valt. Alsof daar een haan naar kraait. Mijn tip? Praat eens met iemand met wie je anders niet zou praten en schrijf daarover. Of verzin het. Komaan Menck!

    Like

  4. Eilish

    Als je niet meer blogt Menck, dan moet je wel bedenken dat je altijd met teksten in je hoofd gaat blijven zitten. Je gaat dat niet meer kwijt kunnen aan de buitenwereld, gaat gefrustreerd raken, te bruut te werk gaan in mensen hun tuinen en zo planten kapot maken, zagen tegen Madam Menck, … Dat wil je toch niet meemaken zeker ?
    Slaap hier eens 14 dagen over, en publiceer als het je uitkomt, zonder moeten, zonder druk, gewoon voor je plezier.
    En dan nog iets, wat in herhaling vallen betreft : ik onthoud maar van ’t snoens toe ten twoalven dus ik zie geen probleem 🙂

    Like

  5. woelmuizenier

    Midlife crisis? Hangt de winter je strot uit? Al lang niet meer naar de biecht geweest?
    Tibi ignoscitur.
    Misschien kan een weekje bij de paters van Steenbrugge uitkomst bieden.
    Repetitio est mater sapientiae, zeggen ze.

    Like

    • Menck

      De winter hangt effectief mijn strot uit, ondanks alle hoopgevende lentelogjes her en der.
      De paters van Steenbrugge? En dan weer maar eens voor die opgetrokken brug over het kanaal staan, zeker?

      Like

  6. Myriam

    Ik volg je natuurlijk nog niet zo lang wegens nog maar drie en een halve maand blogger, maar ik lees je met véél plezier; Dus niet doen; Gewoon effe een dipje en dan weer vooruit met die schrijfgeit

    Like

  7. Nachtbraker

    Verandering is de enige constante in het leven. Ja, ik heb ook al een paar keer een blog-burnout gehad. Om de één of andere reden vind ik toch telkens een motivatie om verder te doen. Ooit zal het eens finaal gedaan zijn. Maar nu nog niet 🙂

    Like

  8. zem

    Menck, de natuur – onze grote inspirator – vervalt zelf steeds in herhaling, steeds weer de opvolging van de seizoenen, maar nét ietsje anders. Door de millennia heen steeds dezelfde generaties, maar nét ietsje anders en héél soms iets nieuws…
    Tja, daar kunnen wij bloggers toch nauwelijks bovenuit stijgen.
    Een aantal mensen – ik ook – lezen je heel graag. En als je soms even blogmoe bent, dan hou je gewoon pauze.

    Like

    • Menck

      Dit is een van de mooiste antwoorden. De natuur vervalt inderdaad zelf steeds in herhaling. (En ik sta daar, begrijpe wie kan, niet bij stil.)
      Verdomme, Zem, je slaat de nagel op de kop. Bedankt!

      Like

  9. madame boerenerf

    Goh, ik vind eigenlijk niet dat je in herhaling valt. Dat kan ook aan mijn slecht geheugen liggen 🙂
    Ik kan het wel volgen hoor. Maar als je graag schrijft kan je het evengoed hier publiceren niet? Al was het maar als dagboek voor jezelf voor laters… Maar geen druk van hieruit hoor 🙂 ik zou niet durven..

    Like

  10. kakel

    Neem ff rust. Over een paar weken weet je niet hoe snel je je blog weer overeind “moet” zetten.
    Ik spreek uiteraard uit ervaring 🙂
    Alle gekheid op een stokje: als je blogmoe bent, neem gewoon tijd voor jezelf. Ga een boek lezen, een leuke stad bezoeken, of gewoon een tijdje niksen. Niets zo goed als niksen om weer inspiratie te krijgen!
    Groetjes Kakel

    Like

  11. liesbeth

    Ik zou het heel jammer vinden mocht je stoppen met je blog. Ik volg je al vele jaren en ik hou van je stijl. Herhaling ? Dat iss me nog niet opgevallen. Dus neem een pauzeke en doe dan terug verder !

    Like

  12. ariadnesdraad

    Ik ken er weinig die zo geestig herhalen, eerlijk gezegd! Ben een regelmatig lezer hier.’t Wil al wel eens een verademing zijn dat het niet altijd blits en nog een paar kwadraten daarvan moet zijn. De keuze is aan jou, natuurlijk, maar ophouden is ook herhaling. Maar wel ééntje die mijn leesoog zou betreuren ! Om het met Vermandere te zeggen : we gaan het zien…!

    Like

  13. Bart

    Gewoon je ding doen, en is de frequentie af en toe wat minder,so what. (laat die punker die zich ongetwijfeld ergens onder je grijze haardos bevindt maar af en toe bovenkomen) Ik heb zonet nog een blogje neergepend dat net zoals de voorgaande jaren o.a.over de paddentrek gaat. Wie het niet wil lezen, hoeft het niet te lezen, zo simpel is het. 🙂

    Like

  14. Affodil

    Het feit dat ik me die andere blogs ook nog herinner en dat ik desondanks nog elke keer hier kom lezen en me niet verveel: dat zegt – hopelijk – toch ook iets?

    Like

  15. Rob Alberts

    Voor diezelfde herhaling ben ik ook ongerust!

    Toch lees ik hier op dit blog bekende onderwerpen in een herkenbare stijl toch telkens weer op een verrassend nieuwe wijze beschreven.

    Sterkte met het overleg!

    Maar ook kijk ik uit naar het volgende blog.

    Vrolijke vakantiegroet,

    Like

  16. Billy

    het gevoel bekruipt mij ook wel vaker, Menck.
    Maar eigenlijk is er niets mis met in herhaling vallen, of vind je van wel?
    Bloggers die je volgen weten stilaan wat je bezighoudt en waar je het meest over schrijft.
    En per slot van rekening ben je nog altijd zélf baas over je eigen log… 😉

    Like

    • Menck

      Baas over eigen blog: zoveel is zeker, maar voor herhaling pas ik toch liever. Jaar na jaar je blog herkauwen, lijkt me allerminst een fijne finaliteit. Of zoals ene Everhardus Potgieter het in de 19e eeuw al wist: “Slechts vernieuwing kan behouden, achter raakt wie stil blijft staan.”

      Like

  17. liebest

    och.. alles is al lang gezegd..
    moeten we daarom voor eeuwig zwijgen?

    zolang ge mij niet verplicht nen 3 uur durende fotoshow van uwen trouw/kleine/skivakantie te bekijken en ik daarbij instemmend moet knikken, wil ik gerust uw verhalen aanhoren 😉

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s