De tuin veruiterlijken

Bovenstaande foto, van afgelopen zomer alweer, toont u de zuidwestkant van onze tuin vanop de straat. Wellicht is het eerste dat u opmerkt de massieve haag en daaraan gelieerd onze hang naar privacy. Dat was, achttien jaar geleden, voorwaarde nummer één toen we de woning betrokken: een heg. En vlug wat. Wie, zoals wij, op een hoek woont, kent het probleem: zonder dichte omheining voelt het aan alsof je naakt bent en door duizend ogen wordt bekeken.
Omdat we zo rap mogelijk aan het zicht wilden onttrokken worden, kozen we voor een snelgroeiende groene muur: Cupressocyparis (x) leylandii. Een mondvol, maar na nauwelijks vier jaar heb je een volwaardige haag van om en bij de twee meter hoog. Ander voordeel: leylandiihagen zijn betaalbaar. Wie daarentegen stevig in de slappe was zit, zal mogelijks opteren voor een nóg snellere oplossing: een houten dan wel betonnen schutting. Maar zeg nou zelf: kan het nog sterieler? Triple bah, dus.

Keerzijde van de medaille: Cupressocyparis leylandii is niet van het mooiste dat er is. Monotoon donkergroen doorheen alle seizoenen. Bovendien zijn er twee scheerbeurten per jaar (lente – herfst) vereist wegens de enorme groeikracht. En de laatste jaren zijn leylandiihagen ook zeer gevoelig voor ziektes: cipressenkanker, Kabatinakanker en botryosphaeriakanker. In natte tuinen komt ook vaak nog wortelrot voor, veroorzaakt door Phytophthora cinnamomi. Tof hè, al die moeilijke namen.
Het ergste zijn echter de takluizen. Ze zijn ongeveer 3 millimeter groot, hebben een bruine schutkleur, zitten meestal goed verstopt in de haag en zuigen sap uit de plant. Dit veroorzaakt bruine twijgen. Uiterlijk zie je dorre plekken in de haag. Vooral oudere hagen worden aangetast: aantastingen doen zich voor in hagen van minstens 10 jaar oud die ook nog eens strak gesnoeid worden. Jonge hagen waarin de wind en de regen vrij spel hebben, worden niet zo vaak belaagd.

Hoe problematisch, arbeidsintensief en steriel zo’n leylandiihaag ook moge wezen, ze vormt zonder meer een prima achtergrond voor borders. Ter staving een stukje van onze tuin aan de binnenkant van de haag die u daarnet nog saai zag staan wezen vanop de straatkant. Toegegeven: zulks is direct gans andere koek:

Afgelopen zomer zag ik echter voorbeelden van hoe het helemaal anders kan. Anders en véél beter. Mét een houten schutting bovendien. Want die hoeft heus niet saai te zijn vanop straat:

De tuin naar buiten doortrekken, heet zoiets. En dat kan niet met een haag zoals de onze omwille van de snoeinoodzaak. Dat kan in feite met geen enkele haag, tenzij u verwildering hoog in het vaandel draagt.
Heden weet ik: achttien jaar geleden namen we een foute beslissing door te opteren voor een leylandiigedrocht. Edoch, we waren een pak minder ervaren en hadden simpelweg de nodige valuta niet voorhanden. Tja.

Vandaag hoop ik stiekem dat onze haag liever vroeg dan laat het loodje legt.
Foei, Menck, zulks druist regelrecht in tegen de principes van een floraliefhebber. Maar laat ik u geruststellen: ik zou daar wel iets tegenoverzetten. Iets waar niet alleen wij maar ook de straatpassanten zouden kunnen van genieten. Iets zoals bijvoorbeeld het hemelse straatzicht dat ik u een alinea geleden presenteerde. En zelfs ordinair tuingaas kan worden aangewend, want ook dat koele materiaal kan warm worden aangekleed en daarmee op magistrale wijze aan het oog worden onttrokken:

Afsluitend wil ik u meegeven dat ik hoegenaamd niks heb tegen hagen, maar dat er zoveel fraaiere alternatieven voorhanden zijn. Alternatieven waar ik, mocht onze voorlopig nog groene heg het laten afweten, zonder de minste twijfel zou voor opteren. Het feeërieke van een tuin binnen de omheining ook nog ‘s kunnen veruiterlijken: ik heb er een arm voor veil. Proverbial, of course.

Los van mijn betoog: doen deze foto’s u ook zo ontzettend naar de lente verlangen?

[ Foto’s: Menck | Twaait ]

Advertenties

  1. Thomas Pannenkoek

    Die haag, die woning, kon net zo goed in onze woonwijk staan. Meer nog, ik heb eens goed moeten kijken of we toch geen min-of-meer buren zijn. Blijkbaar toch niet…
    Ik ben nogal een haag-mens. Was minder tevreden van stad Brugge toen we verplicht werden een beukhaag tussen ons perceel en dat van (toen nog) de stad aan te leggen. Vind ik niks mooi aan, en wat men ook beweert, ’s winters verliest het wél zijn blad. Dan maar een ligusterhaag ertegen gepleurd, en die twee hebben het samen naar hun zin. Veel snoeiwerk tussenin als je het een beetje strak wil houden, maar ‘binst dak da doen, doek gin kattekwoad’;
    Al die borders en bloemen, zeer mooi, maar daar heb ik absoluut de tijd niet voor om te onderhouden…

    Like

    • Menck

      In de winter behoudt de beuk zijn verdorde blad beter dan de haagbeuk. Hierdoor is een beukenhaag het jaarrond meer gesloten dan een haagbeukenhaag. Maar een perfecte privacy kan deze plant allerminst garanderen.
      Een beukenhaag vind ik persoonlijk wel mooi. Bovendien is ze inheems. Maar door het hierboven aangehaalde, is ze wat mij betreft niet de juiste keuze haag.

      Like

  2. Heidi

    Ik ken het gevoel: wij hebben een beukenhaag (carpinus betulus) aan de zijkant, en rode beuk achteraan. De rode beuk was gekregen, de haagbeuk werd gesubsidieerd door de gemeente. Bijkomende beperking is wel dat onze tuin grenst aan een buurtweg, die 1m breed moet blijven. Nu zou ik eerder kiezen voor een gemengde haag. Aan de onderbeplanting wordt volgend voorjaar gewerkt, ondertussen kennen we toch wel wat planten die zich daar goed voelen, en de passanten niet te erg hinderen. Een juweeltje van een border hebben jullie daar wel, ik zou uren in dat zeteltje kunnen zitten genieten!

    Like

    • slager

      al eens gedacht om klimplantendoor de haag laten groeien? Jasminus nudiflorum kan de haag in de winter opfleuren, clematis alpina in de vroege lente tot leven wekken, een camperfoelie of klimroos in de zomer laten geuren,…

      Like

    • Menck

      @ Heidi
      Het zeteltje is quasi uitsluitend voorbehouden voor madam Menck wegens optimaal zongericht; ik ben niet zo’n zonneklopper. Maar als het om het puur genieten gaat, kun je me er evengoed in vinden.
      Een gemengde haag vind ik ook fantastisch, maar vaak wordt een dergelijk ensemble te breed. Zowel onze borders komen daardoor in het gedrang alsook de voorgeschreven begaanbaarheid van het voetpad.

      Like

  3. Marta

    Heerlijk inspirerend stukje! En met je nieuwe lay-out zit ik bijna IN je hof. 😉
    En dat doet deugd, hier staan er ook hagen (Carpinus) maar de beplanting is zeker niet zoals bij jullie of zoals je bij – verre – buren zag.

    Like

  4. Woelmuizenier

    Het zal wel in de natuur van de mens liggen dat hij een (be)schutting wil maar als ik zo een prachtige tuin zou hebben zoals gij zou ik wel willen dat ze van op straat zichtbaar is. Het vergemakkelijkt dan ook een babbeltje ‘over the fence’. Een privé hoekje laat zich wel ergens inrichten.

    Like

  5. liesbeth

    Wij zaten vroeger verstopt achter een gigantische paplaurierhaag (ik ken daar geen sjiek woord voor), elke zomer werd ze aangetast door ik weet niet wat, en krulden de blaadjes helemaal op. Uiteindelijk hebben we de haag laten verwijden en vervangen door taxus. Het is een ‘nette’ haag maar daar is dan ook alles mee gezegd. De tuin naar buiten brengen is ongetwijfeld heel veel mooier, maar ik vermoed dat dit ook wel wat arbeidsintensiever is.
    De foto’s zijn heel erg mooi (veel betere kwaliteit dan vroeger) en doen me op deze sombere novemberdag heel hard verlangen naar de lente ! Maar kom, binnen een goeie maand worden de dagen al wat langer dus … op naar de lente !

    Like

    • Menck

      Paplaurier is een correcte term, al zullen de Nederlanders veeleer gewagen van Laurierkers. Om twijfel weg te nemen, bezig ik steeds de officiële benaming: Prunus laurocerasus. 😉
      En yep, vanaf 21 december lengen de dagen alweer. Jammer dat we ons daarna nog door de statistisch strengste maanden januari en februari moeten spartelen.

      Like

  6. Eilish

    Ik vind niets mis met een (goed onderhouden) haag, buiten het werk dat eraan is natuurlijk. Wat me stoort aan schuttingen is dat ze en duur zijn en ook niet eeuwig meegaan. Wij wonen hier 18 jaar in ons huis en 6 jaar geleden hebben we al een nieuwe schutting moeten plaatsen nadat een storm gepasseerd was. Mocht ik kunnen, ik ommuurde mijn huis gewoon !

    Like

    • Menck

      You can read my mind: een ommuurde tuin is de zaligheid der zaligheden. Het onderhoud is quasi nihil en tal van (klim)planten gedijen er prima op. Alleen dat prijskaartje, hè.
      Voor wie een houten schutting in gedachten heeft: kies voor een zwevende constructie, zoals ook wij die toepasten op de noordkant van de tuin. Die gaat écht véél langer mee. (De onze staat er bijna 19 jaar en is nog als nieuw.)
      Qué? Een zwevende constructie? Mail me!

      Like

      • Eilish

        Niet akkoord ! Ik woon in een wijk waar enige voorschriften waren wat betreft omheining aan de straatkant. Mijn straatkant is een wandel/fietspad dat onze doodlopende straat verbindt met een andere, daar mocht maar een afsluiting staan van max 1.20m hoog. De buren aan de overkant hebben hun botten aan de voorschriften geveegd en hebben een 2m hoge haag en privacy, wij de brave burgers hebben een gemetste tuinmuur met de voorgeschreven hoogte daar.

        Like

  7. Michèle

    Zo, nu weet ik dat ook .Onze haag van bijna aan ’t zeetje( De Haan Vlissegem) heeft dus ook van die bruine plekken (was helaas al zo bij de aankoop). Heb jij een redmiddel? Interessant weetje… dank je wel…
    Ik verlang ook al naar de lente, zucht, en het moet nog beginnen winteren…
    michèle

    Like

    • Menck

      Niet erg ecologisch, I know, maar voor wie niet al te donkergroen is: gebruik eens Okapi (verkrijgbaar bij o.a. Aveve), een zeer krachtig insecticide tegen takluizen. Pas het middel toe in één van de volgende maanden: maart, april, mei, juni, juli, augustus, september of oktober.

      Like

  8. De Fruitberg

    Ik heb zelf een beukenhaag gezet, maar die onderste foto’s die je post zien er gewoon ronduit geweldig uit. Maar aangezien ik aan een drukke straat woon, wil ik écht die privacy van de haag. En een houten afsluiting over 25 m zou me wat veel kosten:D
    Misschien denk ik er over enkele jaren anders over, maar ik ga het nu toch niet aanpassen

    Like

    • Menck

      Een houten afsluiting is best betaalbaar voor wie ze zelf wil/kan plaatsen. De helft van de kostprijs gaat anders namelijk op aan loonkosten, vrees ik.
      (P.S.: de lengte van de haag rondom onze tuin bedraagt ruim > 100 meter. Pfft.)

      Like

      • De Fruitberg

        We mogen hier aan de voorkant van de tuin ook geen houten afscheiding zetten (moet achter de rooilijn). En die onderste, natuurlijke afscheidingen bieden in de winter dan weer wat te weinig privacy denk ik.

        Like

  9. Stef Den Flater

    Waarom foei nadat je eerlijk bekent dat je van die haag af wilt? Druist dit nu echt regelrecht in tegen de principes van een floraliefhebber? Wat is zo’n haag? 20 à 30 meter (of langer) één enkele plantensoort? Heel ecologisch: geen greintje diversiteit. Het is voor discussie vatbaar of het mooi is. Onderhouden is vooral voor de vakman want menig haag is al door onkunde de vernieling in gejaagd en er staan ook veel hagen verkeerd waardoor ze meer plaats in nemen dan gepland en er voetpaden ontstaan zijn waar een mens eigenlijk niet deftig kan passeren. Het zorgt voor privacy maar het is al bij al toch heel oninteressant. Gemengde hagen vind ik nog te doen maar er zijn hagen waar ik geen fan van ben.
    En ja: laat de lente maar komen. Al mag het eerst een weekje vriezen.

    Like

    • Menck

      Een haag is een levend wezen. Ze groeit, ze floreert, ze treurt, ze reageert op zonlicht, voeding en het juiste onderhoud. Een in zwang zijnd organisme ten gronde brengen, ligt hoegenaamd niet in mijn aard.

      Like

      • Stef Den Flater

        En bij hoge ouderdom sterft die af, net als alle andere levende wezens. Je moet die haag van mij zeker niet weg doen maar vroeg of laat zal ze toch eens aan vervanging toe zijn. Een haag heeft niet het eeuwig leven.
        Tussen haakjes: al die staan te popelen om de tuin onder handen te nemen. Er zijn er die het nu al/nog doen. Het weer laat het best toe (al moet ik er bij zeggen dat de personen die ik ken en er nu mee bezig zijn gepensioneerden zijn – ze hebben er de tijd voor). Voor de tijd van het jaar is het weer toch verbazend goed.

        Like

  10. beauninoblog

    Wat een grote mooie tuin hebben jullie toch. Bij ons zijn de schuttingen begroeid met verschillende soorten Hedera, clematissen, Ramblers en andere rozen. O Menck, ik popel om onze tuin weer onder handen te nemen. We hebben het ontwerp zelf gemaakt, en ook het beplantingsplan, en daar ben ik nog steeds best trots op. Veel vaste planten overleefden echter niet bij ons vanwege de grond en/of vanwege de kippen die hier los door de borders mogen banjeren.
    *het komt wel weer*

    Like

    • Menck

      Krielkippen door de borders laten banjeren: oké. Maar de meer gewone – en veel grotere – legkippen op de tuin lostlaten, lijkt me niet zo’n puik idee.
      Ik ben enorm benieuwd naar jullie ontwerp en bestratingsplan!

      Like

      • beauninoblog

        Het zijn Brahma’s, en dan de krielversie. Dus die zijn nog best flink hoor. Ze hebben veren aan hun poten en kunnen niet hoog vliegen. De haan kraait heel weinig. Op al deze feiten heb ik uiteindelijk geselecteerd en zijn we de buurt rond gegaan met de vraag of een haan akkoord zou zijn. En dat was het gelukkig.

        Dat plan heb ik nog wel ergens hoor.
        Ook mijn beplantingsplan a la leek. (Nou ja, ik heb wel een haar lang alle tuinboeken van de bieb en zeven seizoenen ‘Groei en Bloei’ (van de Kringloop) doorgespit, dus ik had er wel echt mijn best op gedaan).
        Als ik het weer eens tegenkom hoor je van me Menck.

        Like

  11. Affodil

    Voorlopig kan ik nog wel even leven met de herfst, maar bij mij slaat de “winterclaustrofobie” -als zoiets bestaat – toe onmiddellijk na middernacht op 1 januari. Dan zou de volgende ochtend de zon moeten opgaan boven een tuinaanzicht zoals op de foto’s.
    We staan ook voor de opgave om aan één kant een nieuwe tuinafsluiting te zetten. Ik vermoed dat het een draadafsluiting gaat worden, maar met een (heester)border erlangs omwille van én de privacy, én nestplaats voor de vogels. Edoch, langs het terras achter de garage ben ik effectief van plan een tochtmuur van keikorven te plaatsen. Daartussen kunnen vetplantjes voor kleuraccenten zorgen. Hoop ik.

    Like

    • Menck

      Winterclaustrofobie is a state of mind. Verzet je ertegen. Doe leuke dingen, zelfs al geschieden ze binnenshuis. En duim vooral voor een winter als die van vorig jaar. Doe ik ook.
      Keikorven vind ik, met mijn excuses, erg steriel en te artificieel.

      Like

  12. madame boerenerf

    Aha, nu weet ik van waar al dat bruin in onze haag komt! Heel mooi die voorbeelden maar zo een 60 meter houten schutting kunnen wij niet betalen vrees ik. Voorlopig blijft onze oude dode haag staan omdat we geen alternatief hebben. Aangezien onze kippen vrij rond lopen en ook de varkens al eens ‘losgelaten’ worden hebben we wel een goede afsluiting nodig. Zeg, kan je dan de binnenkant van de haag nog makkelijk snoeien als je zo een borders hebt, of is dat dan niet meer nodig?

    Like

    • Menck

      Tussen de borders en de haag ligt een strook open aarde van om en bij de 50 cm breed. Ze dient als ‘onderhoudspad’ voor het scheren van de haag aan de tuinkant. Op de foto is ze niet zichtbaar.

      Like

  13. zem

    Schitterende alternatieve hagen hierboven! Mocht het nodig zijn, dan weet je wat je te doen staat.
    Wij hebben aan de straatzijde een haag van Cupressocyparis (x) leylandii, al 19 jaar oud. Ze vormen geen mooie strakke haag, zoals bij jou, de groeikracht is er ook wat uit. Ze worden de laatste jaren eens per twee jaar door de hovenier gesnoeid, ze zijn haast vier meter hoog. Die hoogte is nodig omdat de tuin laag ligt en het huis wat hoger: zo hebben we de nodige privacy ten opzichte van de drukke straat en huizen aan de overzijde – dat willen we dus 😉
    Ik zie geen bruine plekken of andere aantastingen, maar er ontstaan wel enkele doorzichtige plekken.
    Onze zorg is ook: wat te doen als ze ooit down gaan. Hekwerk van 4 meter met klimmers is nauwelijks een optie….

    Like

  14. Billy

    wij hadden zo’n 30 jaar geleden eveneens voor een Lleylandii haag gekozen, en hebben daar enkele jaren geleden komaf mee gemaakt. Uit noodzaak omdat die haag zoals je hier beschrijft meer bruine plekken had dan groen. Wij hebben nu zo’n steriele houten omheining. Even goed voor de privacy, en stukken goedkoper in onderhoud!

    Like

  15. hoow@huis met tuin

    Ik kom hier nog eens opnieuw piepen.
    Ik ben ZOT van die houten schutting met planten door. Zo mooi.

    En ik erger me er soms aan dat sommigen tegenwoordig echt in een kooi gaan wonen. het kan niet hoger en geslotener.
    Natuurlijk moet je dat een beetje zien in functie van waar je woont en welk en hoeveel verkeer er passeert.

    Bij mij kun je hier en daar in de tuin kijken, maar ik woon dan ook vrij rustig en er zijn ook goeie zonnehoekjes waar geen inkijk is.
    In het begin was ik van plan om dat asap dicht te doen groeien, maar ik merk dat het het contact met de buurt bevordert en ik doe eigenlijk wel graag eens een praatje met een buur die voorbijwandelt ofzo.

    En zelf vindt ik het ook mooi als straatzichten wat groen en varierend zijn met hier en daar een piepgaatje in een mooie tuin.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s