To be continued

Mijn niet-aflatende passie voor vintagespullen jaagt madam Menck al wel eens op de kast. De hang naar retro is namelijk een liefde die we allerminst hartstochtelijk delen. Zij kleedt de woning bij voorkeur wat eigentijdser aan in plaats van terug te gaan in de tijd. En dus dienen er compromissen te worden gesloten.
Een tijdje geleden berichtte ik u op deze stek reeds over de fijne trouvaille in de kelder van de ouderlijke woning. Een rechttoe rechtaan kastje op slanke pootjes uit het begin van de zestiger jaren werd toen het mijne. Of beter: het onze. Een plaatsje in de woonkamer was het minste wat deze schoonheid verdiende. Met mijn excuses voor het afzichtelijke tapijt.

“Oké”, opperde madam Menck na wat overwegen, “maar alleen als het in hoogglanswit wordt geschilderd. Dan sluit het perfect aan bij de eettafel.”
“Ben je gek?” verweerde ik me. “Op die manier gaat de authenticiteit van het meubeltje compleet verloren. Op het internet wisselt een dergelijk stuk onvervalste ambacht van eigenaar voor enkele honderden euro’s. Dat is: als het zich in originele staat bevindt.”
“Mij best. Dan zet je het kastje maar in je bureel.”
Maar kijk, ik ben een toegeeflijke mens. Wit zou het worden. Alles voor de lieve vrede, ziet u. Wie heden oppert dat ik onder de sloef zit, zal ik niet eens strijdvaardig tegenspreken.
Zulks was echter buiten mijn lezers, mijn familie en mijn vriendenkring gerekend.

“Dat ga je toch niet doen, Menck? Dat is zoveel als moord. Zo’n prachtstuk!”
“Op je kop gevallen en blijven botsen? Zó laten dat ding. Het is een snoepje.”
“Van zulk een schoon vintagedingetje blijft een mens af. Punt.”
“Je reinste verkrachting!”

Mijn madam ging overstag. Meer nog: de combinatie retro-modern vindt ze heden zelfs al kunnen.
“Je had gelijk, schat. Het is beter zo.”
Hm. Niet ík had gelijk, maar wel alle anderen die tegen een schilderbeurt gekant waren. Doch die gedachte bleef wijselijk onuitgesproken.

Gisteren daalde ik nogmaals af in de ruime krochten van de ouderlijke woning.

Ik ben een kamer aan het inrichten in retrostijl, zoals u hier reeds vernam. En daar hoort uiteraard retromeubilair bij. De evenknie van het hierboven vermelde kastje, maar dan een ietsje volumineuzer, bevindt zich nog in de kelder.  Bouwjaar 1963, alstublieft. In originele vintagestaat. Bedekt onder een verwaarloosbaar stoflaagje. Beetje oppervlakkige schimmelplekken. Weinig gehavend bovendien. Niets dat een geutje meubelvernieuwer niet kan oplossen. Een trouvaille. Again.

Wat die bewuste in te richten kamer betreft:

Posterformaatfoto van madam Menck: check. Zwart-wit, remember?
Terugindetijdkast: check.
Retrobehang: bijna check. (Later meer.)
Bed (want het wordt een slaap-/logeerkamer): check. (Later meer. Alweer.)
Luchter: no check yet. Maar wel al véél fraais gezien op tweedehandssites.
En, o ja, ik wist ook nog een bekoorlijk bureautje op de kop te tikken voor een prikje. Eveneens pure nostalgie, of wat dacht u.

Kortom: to be continued.

[ Foto’s: Menck/Twaait | aanklikbaar voor groter ]

Advertenties

  1. Bart

    Prachtige stukken heb je daar gevonden in de catacomben. En die hebben inderdaad geen likje verf nodig. Wij hebben in onze woonkamer bijna enkel, al dan niet opgesmukte, kringloopkasten staan. Met als pronkstuk de buffetkast van m’n grootmoeder zaliger. Die heeft wel een eigentijds kleurtje gekregen wegens te bruin en te bombastisch.
    Jullie hebben blijkbaar ook wel een voorliefde voor ‘vintage’ tapijten 😉

    Like

    • Menck

      Eh, nee, dat zogezegde vintagetapijt vliegt binnenkort de deur uit. Het klikte met de voorgaande eettafel, maar heden is dat niet meer het geval.
      En yep, die catacomben herbergen nog meer moois. You’ll see.

      Tof dat je de woonkamer inricht met tweedehandsspullen. Ik hou van meubeltjes die al een leven achter de rug hebben.

      Like

  2. memyselfandwe

    Ooooh! Ik ben nieuwsgierig! Misschien kan ik nog ideetjes bij jou opdoen voor renovatiewerken binnen een paar jaar bij ons thuis of voor binnenkort bij mijn ouders. Het lijkt me leuk om in elke kamer volledig los te gaan. 🙂

    Like

    • Menck

      Jeugdsentiment, jazeker. Toen ik een uk was, was dit het meubilair van mijn ouders. En nu krijgt het een tweede leven na tientallen jaren in de kelder te hebben vertoefd.

      Like

    • Menck

      Don’t worry, ik gooi niet met gereedschap dat ik veelvuldig nodig heb. 😀
      Maar toegegeven: wit had zeker gekund, maar dan is de authenticiteit van het meubeljte volledig weg.

      Like

  3. Woelmuizenier

    Als amateur houtbewerker ben ik toch altijd geweldig aangedaan wanneer ik houtverbindingen zie die op zichzelf hun functie vervullen. Nagels of schroeven (laat staan knock down verbindingen) zijn voor mij geen alternatief en worden heel selectief gebruikt. Ik hou van vakmanschap. Ik hou van het levende hout en bewonder de technologische vaardigheden van een competente schrijnwerker.

    Like

  4. madame boerenerf

    Herkenbaar hoor. Hier is het meneer die niet voor retro te vinden is. Het zal bij ons dus ook een logeerkamer worden die ik retro ga inrichten. Binnenkort moeten we meubels kiezen voor onze living. Dat zal niet makkelijk worden om een compromis te vinden.
    Ben benieuwd naar je resultaat..

    Like

    • Menck

      Gelukkig weet ik beide stijlen (retro/modern) wel te smaken. Dat ligt enigszins anders bij mijn madam die op dat vlak nogal lineair denkt (modern). Ik doe dientengevolge vaak water bij de wijn. 😉

      Like

    • Menck

      De combinatie vintage – modern doet het goed als de oude meubeltjes eveneens rechttoe rechtaan zijn. Zoals dit kastje, dus. Dat was beslist modern in zijn tijd. 😉

      Like

  5. Kristien

    Ik ben geen liefhebster van vintage maar ik moet toegeven dat dat kastje wel mooi oogt.
    (Zijn de deuren geschilderd, of zijn ze altijd wit geweest?)

    Like

  6. Affodil

    Ooit in onze huwelijkse beginjaren nog een nachttafeltje/kastje gehad in diezelfde stijl. Maar toen ik er op een nacht tijdens het slaapwandelen mijn knie tegen aan gort mepte, heb ik stilzwijgend wraak gezworen en een tijdje later ook genomen. Exit retro-chagrijn.

    Like

  7. Pingback: Back to the wayback room « TWAAIT
  8. Pingback: De kamer van ooit | TWAAIT

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s