Still going strong?

Laat aanrukken die taart en ontkurk de champagne, want precies acht jaar geleden zette ik mijn eerste schuchtere passen in de blogosfeer. Dat was overigens met een schrijfsel dat ‘Aimé’ als titel droeg.
2006 was het jaar waarin zowat half Vlaanderen aan het bloggen sloeg. Dagelijks schoten er tig nieuwe weblogs als paddenstoelen uit de grond. Vele verdwenen even snel als ze gekomen waren en slechts een handvol volhardde in de boosheid. Zij werden geënthousiasmeerd door toenmalige grote namen als ‘Smiling Cobra’, ‘Pietel’, ‘Merel Roze’, ‘Dominiek’ of zelfs ‘Imke Dielen’, die destijds al enkele jaren een weblog bijhielden.
Als ‘Menck’ blaas ik zodoende acht kaarsjes uit, maar aan deze webstek, Twaait, gingen er meerdere vooraf. Aanvankelijk koos ik voor bloggen.be als webhost, maar al vlug keerde ik dat oubollig platform (nog steeds, trouwens) de rug toe en sloeg u vervolgens woordelijk en fotogewijs om de oren middels het professioneler ogende en veelzijdiger functionerende WordPress.
De eerste reactie op mijn eerste blog – die destijds nog gewoon ‘Menck’ heette – was van een zekere Zapnimf. Alras bleek dit een aanstekelijke griet die vrijwel tegelijk met mij was beginnen te bloggen via dezelfde host. We werden dan ook snel virtuele – en later reële – maatjes. Doch kijk: heden hoor ik van Zapnimf niks meer, niet via haar op rust zijnde blog noch IRL. Dat ze in het huwelijksbootje stapte, was het laatste wat ik van haar, via anderen, vernam. Looking great, girl, maar wo bestu bleven?

Mijn eerste blogjaren liet ik voornamelijk cursiefjes op de lezers los. Niet geheel gespeend van snoeverij definieerde ik ze ik als columns. Het gros ervan was gestoeld op pure fictie. De lezersschare die me toen omringde, slikte mijn fantasie als zoete broodjes. Ik was in hun ogen, zo ging destijds het gerucht, vrijgezel, avontuurlijk, losbol en zelfs knap. Pas enkele webstekken later heb ik ze de schellen van hun ogen gerukt. Dolle tijden.
Later bracht ik gaandeweg mijn grote passie in mijn logs: fauna en flora. De inhoud van mijn weblogs werd gevarieerder en volgens sommigen daardoor ook saaier. Die ‘sommigen’ haakten uiteindelijk resoluut af. In de plaats kreeg ik het fijne gezelschap van een schare groenbloggers. Al wens ik zelf allerminst als dusdanig te worden omschreven. Ik hou van diversiteit en mede daardoor is ook Twaait verre van een natuur- dan wel tuinblog.
Ook madam Menck deed haar intrede op mijn blog. Ik plaats(te) al eens foto’s van haar en van mezelf, doneer zo nu en dan virtuele inkijkjes in onze tuin en woning en liet de lezer zelfs kennismaken met mijn vader en (het verlies van) mijn moeder. Kortom: de anonimiteit kwam/komt meer en meer te vervallen. Dat doet me plezier maar maakt me tegelijkertijd wat bang. Waar trekt een blogger de streep, nietwaar? Dit is tenslotte – and thank God for that – Facebook niet.

Paar wetenswaardigheidjes? Welaan dan:

Mijn meest gelezen stuk ooit was eigenlijk een blogreeks, verpakt als een toentertijd nog populair gegeven: een stokje. De ‘Roze Bril’-Blogweek – 7 dagen lang alleen maar ferm positief bloggen – kreeg navolging van ruim driehonderd bloggers, en liep van 21 tot en met 27 januari 2008;

      

Ik organiseerde een eerste blogmeeting. Place to be: de tuin van Chelone. Ook haar blog ligt trouwens al tijden op apegapen. Er zouden nog tal van meetings volgen bij verschillende bloggers waarop de namen eindelijk een gezicht kregen;


[ Foto: S. De Clerck | aanklikbaar voor groter ]

Ik leerde toffe blogcollega’s kennen door mijn tuin open te stellen. Dat ze soms van de andere kant van Vlaanderen afzakten naar het gat waar ik woon, vind ik nog steeds hooglijk cool;

Vorig jaar werd PICMENCK geboren, de fotodivisie van Twaait, waar eenieder door langere fotoreportages kan struinen zonder zich het pleuris te moeten klikken;

In 2006 was ik 39. Heden tel ik godbetert 47 lentes. Deze vos verliest weliswaar haren noch streken, maar vraagt zich wel eens af of hij zich bloggewijs onderhand niet aan het herhalen is en zich maar eens moet gaan focussen op iets geheel anders.

En u?

  1. Affodil

    Blijkbaar ben ik dus nog langer bezig met bloggen, Menck. Mijn aller-, allereerste blogje was geen lang leven beschoren en ik heb er zelfs geen sporen meer van kunnen terugvinden. Het moet december 2005 geweest zijn. In april van het volgende jaar wisselde ik van host en ging “The world according to Affodil” van start. Toen ik na 5 jaar ook een paar maanden de handdoek in de ring gooide, heb ik gelukkig het gezonde verstand gehad om eerst alles – teksten, zowel als reacties – op te slaan, want af en toe blader ik er nog eens door als door een geschreven foto-album of dagboek (wat het in sce toch ook een beetje is).
    “Menck” was één van mijn eerste vaste waarden op mijn blogroll en ondanks meerdere verdwijntrucjes kon ik je spoor na een tijdje toch weer oppikken via andere volgers (niet toevallig de Zapnimf en Chelone, zeker?). De niet altijd geringe moeite om je toch weer terug te vinden nam ik er voor lief bij, wetende dat – als ik je terug vond – dat een mooie beloning zou zijn. Ik lees je blog nog altijd met evenveel plezier en belangstelling als in het begin en hoop dat nog lang te kunnen doen. De prachtige fotoreeksen zijn een bonus en sommige blogjes met tuintips die me nog van pas kunnen komen heb ik voor alle zekerheid maar ergens opgeslagen voor het geval je weer eens op de vlucht slaat.
    Geniet dus van de verdiende champagne. Ik klink vanavond even mee, want wij vieren vandaag 38 jaar een ander schrijfsel: onze trouwboek … 😉

    Like

    • Menck

      Proficiat met jullie 38-jarige huwelijk! Daar moet inderdaad op geklonken worden, beste Affodil. Ik wens je nog minstens 38 jaar erbij. Schol!

      En jawel, mijn verdwijntrucs zijn velen genoegzaam bekend. Ik bid alvast voor een stevige dosis doorzettingsvermogen en karrenvrachten goesting en inspiratie voor wat de toekomst betreft. 😉

      Like

  2. ludorutten

    In november van dit jaar ben ik 10 jaar bezig. Ik heb ook al tal van blogmaten zien afhaken waaronder enkele heel goede schrijvers en maatschappijcritici. De ‘afvragingen’ waar ben ik mee bezig? Waarom steek ik daar veel tijd in? Moment om met iets anders te beginnen? Ze houden me elke dag bezig. Uiteindelijk komt de respons steeds van 15 dezelfde mensen niettegenstaande er zo’n 400 kijkers per dag zijn. Mag ik u hierbij danken om één van die 15 te willen zijn. Ik lees jou ook heel graag. Prachtige blog met verzorgde teksten en prima foto’s.

    Like

  3. Liese

    Ik ben een op-en-aan-blogger. Ik blogde jaren geleden ook (maar dan anoniem), maar sinds 3 jaar blog ik in het openbaar, wat het iets “genuanceerder” maakt 😀

    Like

    • Menck

      Anoniem bloggen is een pak moeilijker vol te houden dan ik aanvankelijk dacht. Uiteindelijk ga je steeds meer van jezelf blootgeven. En yep, iets genuanceerder, zoals je zegt.

      Like

  4. Rob Alberts

    Eerst op punt.nl nu bij wordpress.com blog ik met mijn eigen naam. Wat mij opvalt en bezighoudt beschrijf ik in mijn blogs.
    Indirect laat ik daar iets van mij zelf mee zien. Maar het echt persoonlijke houd ik ook in de werkelijkheid meestal voor mij zelf.
    In mijn reageren bij anderen ben ik soms iets opener.

    Mijn tijd van schrijven en reageren wisselt zo nu en dan.
    Zo mis ik ook sommige verdwenen bloggers.
    Maar zo heeft het leven heuvels en dalen waarmee soms mensen uit het zicht verdwijnen.

    Vriendelijke groet,

    Like

    • Menck

      Schol. En ferm bedankt dat je het al zolang met me uithoudt. 😉
      Wat mij betreft: ik spring eveneens met veel graagte binnen bij het virtuele boerenerf.

      Like

  5. Bart

    Als jonge snaak in de blogwereld (amper 20 maandjes jong) merk ik ook dat het bloggen erg afhankelijk is van tijd en goesting. En dat vind ik niet erg, zolang het maar plezant blijft.
    Wat de reacties betreft , zoals Ludo al vermelde, die komen meestal van een trouw publiek. Ook dat heeft zeker zijn charme, liever kwaliteit dan kwantiteit of toestanden alla het hln.be reactiepubliek. Als ik met m’n blog ook al maar enkele mensen op ideeën kan brengen of op een of andere manier kan inspireren ben ik al heel blij.
    En wat jezelf betreft : blijf gewoon je ding doen, zolang je er zelf plezier aan beleeft. Ik vind je stukjes en foto’s steeds echt de moeite waard!
    Keep on going strong!

    Like

    • Menck

      De goesting is er steeds, maar de tijd ontbreekt me vaker dan me lief is. Klaagt mijn madam ook al over. 😀
      Blij dat ik blijentuin ontdekt heb. Ik vertoef er met plezier.

      Like

  6. Woelmuizenier

    Toen de PC in huis kwam, een goede vijf jaar geleden, had ik nog nooit van ‘bloggen’ gehoord. Terwijl de kinderen op dit apparaat loshakten als vrijgelaten kippen wist ik niet eens hoe je dat ‘ding’ op de juiste manier moest uitschakelen. Was ik ouderwets geworden? Ineens begreep ik hoe het kwam dat mijn ouders niet wisten hoe een ‘simpel’ stereosysteem functioneerde. Maar al doende leert men. Mijn eerste blogpoging, zo’n 2,5 jaar geleden, ontstond onder aanmoediging van GroentenInfo, de website van Luc Dedeene, naar aanleiding van een forumdiscussie omtrent aardappelkweek. „Tuinier je al of spit je nog?“ was geboren. Op zoek naar geestesgenoten duurde het dan niet lang om via allerlei groene blogs enkele crèmes de la crème te ontdekken; crèmekes die mijn eigen prutserijkes doen smelten. Ik kan Menck en Muggenbeet natuurlijk niets verwijten. Talent laat zich niet camoufleren. Ik doe stillekes voort. De tot nog toe 21.500 pageviews zijn een stimulans om toch af en toe iets mee te delen omtrent mijn amateur boerenbestaan. Gezien elk jaar een herhaling is van het vorige jaar met hier en daar een kleine verandering zal ik ook wel in herhaling vallen met af en toe een veranderingske.
    En wat de “Crèmes” betreft: mogen ze nog lang mijnTV-loze avonden vullen.

    Like

    • Menck

      Ik volgde al een tijd enkele blogs toen de goesting om zelf te schrijven me ineens bekroop. Al doende en zoekende kwam ik er al snel achter hoe het blogwereldje ineen stak/steekt, zowel technisch als interactief. Het bevalt me nog steeds prima.
      Muggenbeet is zowat de rode draad doorheen heel wat ontdekkingen die ik de laatste jaren deed, waaronder ook ‘Tuinier je al of spit je nog?’. We zullen die kerel te zijner tijd eens een goei pint moeten trakteren. 😉

      Like

  7. liesbeth

    Ik weet niet precies wanneer ik je blog ontdekte maar ik vermoed dat dit vrij kort na je start was. Ik maakte zeker je ‘wilde’ periode mee, en heb daar echt van genoten. Af en toe verdween je eens en dook dan later onder een andere naam terug op, maar ik was steeds blij wanneer ik je terug vond. Ik blijf genieten van je schrijfsels, en zeker van de prachtige foto’s maar ook ik lurk meer dan ik reageer. Ik zou het liefste hebben dat je nog jaaaaaren verder doet want je verhaaltjes kleuren mijn dag of mijn nacht !
    Geef zeker een seintje als je nog eens een opentuin doet want dan kom ik zeker langs.

    Like

    • Menck

      En ik weet dat je hier al heel lang komt reageren, waarvoor dank. Altijd fijn om de getrouwen te zien opduiken.
      Als ik me weer eens waag aan opentuindagen, dan zal dit bijtijds op deze blog te lezen vallen. 😉

      Like

  8. beauninoblog

    Ik blog nog maar kort, sinds mei ’13.
    Ik volg je nog maar net, ik zou heel jammer vinden als je er mee zou stoppen. We zijn trouwens precies even oud.
    Leuk om te lezen waar een Vlaamse mannelijke generatiegenoot zich zoal mee bezig houdt.

    Like

  9. hildeken01

    Zelf schrijven is er voor mij niet bij, maar volgen doe ik zeker al 7 jaar! Mijn eerste blogmeeting was bij zapnimf en haar muggen zo’n 7? jaar geleden..

    Like

  10. zeezicht

    Hahaha, Hilde, die muggen!
    Ik blog ook van in 2006, toen begon de rage! Eerst met Speedy en dan op jouw aanraden verhuisd naar WordPress.
    Leuke tijd was dat en dan die meetings… heimwee… naar die fijne tijd!
    Weet je nog toen we bij Madame, in ’t midden van de nacht op het grasveld met eieren aan ’t gooien waren? En je had gelijk: ze braken niet! 🙂 🙂 🙂

    Like

  11. Billy

    ik blog intussen al ietsje meer dan 10 jaar, en ook ik zag er vele komen én vele gaan.
    Soms vraag ik me ook wel af of alles nog zo interessant genoeg is om lezers te boeien. Maar voor mij vormt m’n log ook zowat een persoonlijk dagboek. Al is “dag” al een hele tijd een verkeerde keuze, want dagelijks bloggen hou ik écht niet vol.
    Ik heb indertijd ook enkele bloggers in het echt ontmoet, maar dat was niet meteen een geslaagde ontmoeting (wegens gebrek aan organisatie). Toch zou ik (vooral die “anonieme”) blogvrienden wel ’s willen zien.

    Doorgaan, Menck!

    Like

    • Menck

      Misschien komt er ooit nog wel eens een nieuwe bijeenkomst, Billy. Als er een gunstige wind waait en mijn pet goed staat, durf ik al wel eens aan het organiseren slaan.
      De blogmeetings die ik meemaakte, waren stuk voor stuk heuglijke treffens. Veel fijne mensen leren kennen toen.

      Like

  12. De Fruitberg

    Ik heb hier zonet unaniem beslist dat je jezelf nog niet aan t’ herhalen bent. Ik hou van je schrijfstijl, je humor, je foto’s.
    De vos mag dan wat ouder worden (en grijzer), je bent nog steeds geen grijze blogmuis. Ik kom hier graag.

    Like

  13. Eilish

    Ik zit nog maar aan de helft van het aantal jaren bloggen, waarschijnlijk had ik acht jaar geleden nog amper van het fenomeen gehoord.
    Hoe ik hier terecht ben gekomen ? Geen idee eigenlijk, maar het zou heel goed kunnen dat die Zapnimf daar ook voor iets tussen zit. Die ene blogmeeting 2 jaar geleden bij haar kan ik me trouwens nog levendig voor de geest halen, die verdomde muggen daar en een teek daarbovenop hebben me nog wekenlang aan de antibiotica doen zitten.
    Hoe dan ook, hoe ik hier terecht kwam doet er niet toe, ik kom hier nog altijd graag lezen en hoop dat nog vele jaren te kunnen doen !

    Like

  14. onderdeappelboom

    O, dan heb ik zoals gewoonlijk weer alle modes en hypes gemist; ik blog sinds 2009, denk ik. En ik ben je één of twee keer kwijt geweest en teruggevonden; duurde zelfs even voor ik wist dat je dezelfde was 🙂 Het is eigenlijk door jouw vaak herhaalde vraag (en dat is dan ook het enige punt waarop je ooit in herhaling valt) dat ik me vaak afvraag of ik me ook moet afvragen of mijn blog nog zin heeft. Het evidente antwoord daarop is neen. Toch weet de filosoof in mij dat het er allemaal maar vanaf hangt wat je onder ‘nuttig’ verstaat. Dat zoveel mensen hier graag lezen, is dat niet nuttig genoeg? En facebook gebruik jij voor bepaalde onderzoeksbezigheden ook, meen ik te weten 🙂 Ach, facebook is zo privé als je zelf wil, laat je daar niets over wijsmaken. Tot slot herken ik ook de geleidelijke overgang van veel naar minder anonimiteit in de blog. Ik weet ook niet wat ik daarover moet denken. Het zal wel een gevolg zijn van de vraag: wat voor nut heeft het eigenlijk, die anonimiteit?

    Like

    • Menck

      Als je het heel nuchter bekijkt, heeft geen enkele persoonlijke blog zin. Op zo’n momenten denk ik weleens: wie is er nou geïnteresseerd in het feit dat ik mijn keuken mojitogroen schilder? Of dat mijn oudste kat het loodje heeft gelegd? Maar kijk: blijkbaar zijn er toch gegadigden voor zoveel niemendalletjes. Nu, ik probeer me alleszins als recreërend te gedragen: mijn leventje niet zoals het voorbijgaat teruggeven, maar het als herschapen vertonen. Een vleugje fantasie en een lolletje zijn daarbij twee cruciale ingrediënten.
      En ja, ik herhaal dé vraag vaak, ook al verpak ik ze telkens ietsje anders. Dat is net omdat ze me bezighoudt.

      BTW: Ik facebook (is dat trouwens wel als werkwoord te gebruiken?) via mijn madams account. Loeren maar niet reageren, dus. 😉 Zelf ben ik geen actief gebruiker.

      Like

  15. Sylvia

    Antwoord op de titelvraag = ja. Volgens mij zijn jij & je blog nog steeds going strong. 🙂 Ik ken je blog niet van in het begin, maar het is hier nog altijd aangenaam lezen & kijken, dus ik neem aan dat de inspiratiebronnen nog lang niet droog staan. Eén van de groene oases in blogland. Zet dat gerust op je visitekaartje. 😉

    Like

    • Menck

      Dag Sylvia. Met schaamte moet ik toegeven dat je blog onontgonnen terrein voor me is. Ik weet nu al waar ik me binnenkort eens zal in verdiepen. 😉
      Een groene oase in blogland? Menslief, je doet me blozen. Maar ’t is een aangenaam gevoel, dat wel.

      Like

  16. Joke

    Om een lang verhaal kort te maken: ik startte bij het oubollige bloggen.be met een loopblog, die nog bestaat, maar die, net zoals mijn leesme-blog, zo goed als op zijn gat ligt. Zelf heb ik momenteel geen behoefte om te bloggen. De blogs die me interesseren, waaronder zeker de jouwe, blijf ik volgen, maar ik lurk er wel op los. Ja, Eilish, jou volg ik ook nog steeds op de voet! Zelf heb ik wel enkele fijne contacten IRL overgehouden aan het bloggen. Mocht je ooit een blogmeeting organiseren, zou ik graag van de partij zijn en dan probeer ik ene Zapnimf (die me willensnillens naar jouw blog geleid heeft, althans dat vermoed ik toch) en haar wederhelft mee te sleuren. Moet lukken!

    Like

    • Menck

      Ook begonnen op bloggen.be? En het er duidelijk ook met evenveel goesting afgebold, dus.
      Ik vind het best wel spijtig dat je je niet meer aan het bloggen begeeft, net zoals ik dat van Zapnimf ook vind. (Waarom is ze eigenlijk gestopt?)
      Wat die blogmeeting betreft: er is een vaag plan. Nu het alleen nog vaste vorm trachten te geven. En nee, dit is geen belofte. 😉

      Like

  17. bentenge

    Kijk er staat hier alweer zoveel hierboven dat ik niets meer hoef toe te voegen. Blijven gaan Menck. Het is hier fijn lezen. Herhalen ? Ik neem even d ekrant als voorbeeld: daar staat elke dag dezelfde en nieuwe dingen in. En toch kom ik liever hier lezen. De krant is zonde van zijn geld en van mijn tijd. Jouw blogstukjes zijn dat niet. (Het tweede he, denk nu niet dat je er geld kunt voor vragen 😉 )

    Like

    • Menck

      Al lees ik de krant zo af en toe wel eens, tv-kijken doe ik quasi niet (meer). Dat laatste heb ik vervangen door het blogzappen, wat me stukken meer pleziert.
      Geld vragen om gelezen te worden? Give me a break, zeg. Ik ben allang blij dat er hier zielen willen lezen. 😉

      Like

  18. Sandra de Koning - vd Pol

    Wat leuk om te lezen, zeker die ontmoetingen IRL, goed bedacht. Hier de zeven jaar aangetikt en mijn 100-ste Koningskrabbel geparkeerd. Met een schrijfgemiddelde van eens per maand en een weinig saai leven kan ik me niet voorstellen dat ik ooit zou kunnen stoppen…het helpt me enorm en het zorgt er soms serieus voor dat ik in jubelstemming verkeer ;-)) Fijn weekend!

    Like

    • Menck

      Het was inderdaad een fijn weekend, Sandra.
      Een schrijfgemiddelde van eens per maand: dat zou ik niet kunnen. Daarvoor bekruipt de zin om iets neer te pennen me te vaak. (Helaas ontbreekt de tijd me meer dan me lief is.)
      Komen bloggers nooit ’s IRL samen in Nederland? Je weet niet wat je mist!

      Like

  19. Kristien

    Geen gebrek aan avontuur op deze vrij gezellige blog. Door de variatie, jouw knappe foto’s en dito schrijverstalent komt deze losbol hier met alle plezier lezen! 🙂

    Like

  20. micheleeuw

    Op die blogmeeting bij Chelone was ik ook en vond het zeer leuk. Zouden we eigenlijk meer moeten doen.
    Blijkbaar ben ik begonnen in 2007 en heb ook al eens een onderbreking gehad. Zelf schrijf ik niet zo vaak meer maar kom nog steeds graag bij jou dus : doe maar verder. Van herhaling zeker geen spoor. 🙂

    Like

  21. Groentje

    Gefeliciteerd met je mijlpaal! En doe zo verder, ik lees je graag 🙂
    Wat mijn tuinblog betreft ben ik een echt Groentje. In mijn studententijd hield ik wel een blog bij toen ik op Erasmus zat en een paar jaar later ook heel kort een soort online dagboekje, maar dat gaf ik al snel op.

    Like

    • Menck

      Ik ben jaren redacteur geweest bij een natuurmagazine en schreef muziekrecensies voor een Vlaams ‘boekske’. Daar is de zin om te bloggen ontsproten, denk ik. Want schrijven is een verslaving and I’m an addict.

      Like

  22. pharailde

    Proficiat met je blogverjaardag Menck! En doe er aub nog vele jaren bij, want niets zo aangenaam als komen lezen bij iemand die kan schrijven (zoals jij emoties kan verwoorden, chapeau) en mooie foto’s nemen (ook al lukt het me niet elke keer om een reactie te plaatsen).

    Ik volgde al geruime tijd verschillende blogs, maar ben pas zelf gestart met een persoonlijke blog in maart 2008 (amai, zes jaar, ik schrik er zelf van). Het begon vooral te kriebelen door de irl-contacten met verschillende bloggers bij http://www.gentblogt.be . Ik beschouw mijn blog in eerste plaats als mijn eigen geheugen, als de (gezins)annalen, maar het is uiteraard leuk als je ook lezers en reacties blijkt te hebben. Inderdaad, er kruipt behoorlijk wat tijd in, iets wat me precies steeds meer lijkt te ontbreken. Maar ik doe mijn best om toch af en toe nog iets te posten.

    Een van de eerste reacties kreeg ook ik van die fantastische mevrouw Zapnimf, dankzij de eerste Wijvenweek. Ik leerde haar dan ook met plezier irl kennen op de blogmeeting bij haar thuis in 2009. Aan deze en volgende blogmeeting heb ik ook verschillende andere, heel fijne contacten overgehouden.
    Het is trouwens sinds die meeting van 2009 dat ik jou – op je diverse stekken – met plezier volg. En mocht je inderdaad nog eens een opentuindag overwegen, laat het aub weten, want dan kom ik graag langs, het ziet er aangenaam toeven uit (in mijn hoofd heeft jouw tuin inmiddels wel al de allure van een uitgestrekt park gekregen).

    (en amai, het heeft hier heel wat moeite gekost om deze reactie geplaatst te krijgen, geen idee hoe dat kwam)

    Like

    • Menck

      Je reactie was in de spam beland, Pharailde. Akismet heeft blijkbaar moeite met links in een reactie, waardoor de filter deze als spam aanziet. Maar kijk, ik heb je opgevist. 😉

      Van de diverse deelnemers aan de – zeer fijne! – blogmeetings heb ik thans nog met één iemand contact. Maar die persoon kende ik al van voor de meetings, dus dat telt niet. Het zijn vervlogen tijden waaraan een heerlijk vleugje nostalgie kleeft. Al wa damme hèt èn, emme hèt, nietwaar?

      Ik reageer ook niet altijd op de blogs – waaronder de jouwe – die ik volg. Mijn feedreader bevat zodanig veel weblogs dat ik daar vaak simpelweg de tijd niet voor vind. Maar lezen doe ik ze sowieso stuk voor stuk en daar kan ik echt van genieten. (Anders zou ik ze niet in mijn favo-lijstje hebben opgenomen.)

      Gentblogt.be ken ik wel, maar heb ik nooit gevolgd. Wellicht ligt de reden daarvan bij mijn West-Vlaamse roots. Ook doordat het een groepsblog is, voel ik me er weinig toe aangetrokken.

      Wat jou betreft: proficiat met je zesde blogverjaardag. Op naar de volgende zes!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.