As Tears Go By

Op zekere morgen sta je voor de spiegel en bespringt je het besef: ‘Ik ben oud en lelijk geworden.’ Voor wie dat moment nog niet mocht meemaken: het kómt, geloof me.
Wat volgt, is gelatenheid. Toch in mijn geval. Want wat verdwenen is, komt nooit meer terug. En face it: het zal er niet fraaier op worden de komende jaren, dus wees je maar beter tevreden met het heden. Tranen pleng ik er zodoende niet om. Ik kijk hooguit wat minder in de spiegel. Of toch wat minder gefocust.
Zij die me dagelijks ervaren, merken dat allemaal niet. Daar ga ik althans van uit. Maar zij die me na een afwezigheid van, pakweg, tien jaar terugzien, zie ik deerlijk de wenkbrauwen fronsen. En je hóórt ze welhaast denken: ‘Was hij vroeger niet slank?’ ‘Hij had toch inktzwart haar?’ ‘Heeft hij nu een halve kilo hazelnoten in zijn mond of zijn dat echt beginnende hamsterwangetjes?’ In de plaats daarvan zeggen ze, een vette knipoog meesturend: “Het leven heeft je goed gedaan, Menck.” De nadruk op ‘goed’.
Yeah, right.
Als ze vervolgens madam Menck ontwaren, klinkt het ineens: “Maar wat zie jij er fantastisch uit!”
Yeah, right bis. Alsof de jaren op mijn madam geen vat hebben, zeker. Gek toch dat de complimenten jegens een man een pak zeldzamer zijn dan die naar een vrouw toe. Het zal tot de etiquette behoren, vermoed ik.
Met degene die ‘Het leven begint bij veertig’ op de mensheid heeft losgelaten, zou ik toch graag eens een hartig woordje wisselen. Dat zulks alleszins niet het uiterlijk betreft, bijvoorbeeld. Of althans toch niet al te lang. Want ik ben ondertussen al zeven jaar veertig, en merk dat de houdbaarheidsdatum van die fameuze stelling nu toch enigszins overschreden is. En o ja: dat geldt evenzeer voor de lichamelijke gesteldheid. Op veertig limbodanste ik nog met twee vingers in de neus onder een vijftig centimeter hoog geplaatste lat, daarbij uitzinnig bewonderend gefluit en minutenlang applaus in ontvangst nemend. Heden kan ik er, als het even meezit, nog net overspringen zonder mijn knie te verrekken.

Toeme toch, waar is dat alles zo ineens gebleven, zeg?

[ Foto’s: Menck/Twaait | gescande analoge opnames ]

  1. Thomas Pannenkoek

    Van uuterlik heèl je voadre – gebrakt en gespogen 🙂 !
    De tijd hakt in op het lichaam, dat is een feit. Over een goede twee weken word ik zelf 56 – als ik de foto’s van nu vergelijk met die van mijn 26ste, dan… Maar dit heeft eigenlijk geen zin. Ik ben blij dat ik er nog ben, mijn vader moest zijn 56ste niet meer vieren…

    Like

    • Menck

      Spijtig te moeten vernemen dat je je vader zo vroeg bent verloren.
      En ik weet het wel: leeftijd is erg relatief; in je hoofd ben je nog altijd twintig. Maar je lichaam spreekt dat zo nu en dan toch stevig tegen. 😉

      Like

    • Menck

      Heel erg veel foto’s van mijn jeugdjaren heb ik nochtans niet (meer); ik denk dat ik hier zowat 50 procent van het totale aantal etaleer. Het pre-digitale tijdperk, weet je wel. En er zijn ook veel plaatjes zoek geraakt tijdens een of meer van de vijf verhuizingen die ik achter de rug heb.

      Like

  2. Affodil

    Vooral foto 3 heeft een hoog Tom Cruise-gehalte, vind ik. 🙂

    En verder kan ik enkel dit zeggen: stel niet uit tot “later, als we met pensioen zijn” waar je vandaag van kan genieten. Een niet helemaal gelukte knie-operatie is al voldoende om al die “uitgesteld-is-niet-verloren” plannen in het niets te laten verdwijnen. We hebben de afgelopen maanden al veel wandelingen van het to do-lijstje moeten schrappen! En laat dat nu het overgrote deel van het totaal uitmaken…

    Like

    • Menck

      Maar dan wel een Tom Cruise van 1,90 meter. 😀
      Ik denk nooit in termen van ‘later, als we met pensioen zijn’, hoor. Ik zal allang blij zijn als ik het ooit haal.

      Like

    • Menck

      Ja, toch net dat ietsje te lang voor de spiegel vertoefd, vrees ik. Doe ik maar beter niet meer.

      De foto met de kapstokstaander is een soortement overjaarse “photoshop” middels analage fotografie: de ene helft van je lens afdekken | foto nemen met personage | filmrolletje terugspoelen naar datzelfde prentje | andere lenshelft afdekken | foto nemen zonder personage. Het eindresultaat is what you see above.
      (Degene die deze foto nam, een legerkameraad, was een heuse krak in die dingen.)

      Like

  3. TheHappyFive

    Weemoedig terugdenken aan, haar zoeken dat er niet meer is, die weegschaal bekijken, … .
    Ik heb het opgegeven. Vooruit kijken, dromen over de talrijke toekomstplannen die er nog zijn, … . Het maakt dat ik mezelf weinig tijd geef om terug te denken aan wat er niet meer is 🙂

    Maar, deju Menck! Gemiste carrière? Wa eu schoen menneke, dieje Menck 🙂 🙂

    Like

    • Menck

      Carrière gemist? Eh, niet helemaal. Het ene liefje na het andere leek me destijds prima als carrièremove. 😀
      Haar zoeken dat er niet meer is, is niet aan mij besteed. Zwart haar zoeken tussen de grijze, daarentegen…

      Like

  4. Eilish

    Ik mag er dan zelf geen 3×7 meer uitzien (beetje moeilijk als je 45 bent) ik voel me nu stukken beter in mijn vel.
    En voor jou Menck, ondanks het verval, ben je gelukkig ? Volgens mij is dat het enige wat telt !

    Like

  5. onderdeappelboom

    Persoonlijk, en alleen op de foto’s die hier verschijnen gebaseerd, vind ik de huidige Menck schoner dan de jongere versie. Ah zo ‘afgelekt’ man. Tom Cruise inderdaad. Die heeft natuurlijk veel fans, maar toch… ;-). Ach, leeftijd en schoonheidsidealen. Nog maar eens geheel en al persoonlijk gesteld ben ik helemaal niet mooi, en ligt ouder worden mij prima. Eén en ander verzakt precies in de richting waar het moet verzakken (niet alles helaas, niet alles :-)) Mensen verwachten gewoon niet meer dat je zo stralend bent als op je twintigste, en nu kunnen ze zich tenminste concentreren op dat innerlijk (waarmee ik dat gebrek aan uiterlijk natuurlijk grandioos compenseer :-))

    Like

    • Menck

      “Helemaal niet mooi”? Ik heb je daarnet even ‘gefacebookt’ en moet je uitspraak danig tegenspreken, beste mevrouw Onderdeappelboom!

      En yep, dat ‘afgelekte’ van weleer is heden compleet verdwenen. Laat ons zeggen dat ik met ouder te worden mijn jeugd wat heb bijgesteld in de loop der jaren. 😉

      Like

  6. Bart

    Knappe foto’s die je mag koesteren. En geniet van elke nieuwe dag!
    Die stijl op de eerste foto komt me o zo bekend voor, al meen ik me te herinneren dat mijn schoenen nog iets puntiger waren. 😉

    Like

    • Menck

      O, maar ik had wel meer van die puntige schoenen als volbloed new-waver. Met de scherpste exemplaren kon ik iemand een puntgave tatoeage zetten indien gewenst. 😉

      Like

  7. zem

    Menck, dit herfstweer in augustus lokt een melancholische stemming uit: is alles nu alweer voorbij en hoe zit het dan met mij….
    Alles zwart-wit hierboven, ik weet echter dat je een kleurrijke persoonlijkheid bent 🙂

    Like

    • Menck

      Het naar zwart/wit omzetten van de foto’s was een bewuste keuze: sommige kleuren waren namelijk ronduit abominabel. De tand des tijds, weet u wel.

      Dat deze herfstige augustusmaand mensen niet bepaald vrolijk stemt, beaam ik tenvolle. Misschien liet ik me er wat door meeslepen in dit schrijfsel.

      Like

  8. micheleeuw

    Het zou een gek gezicht zijn moesten we niet verouderen en altijd hetzelfde blijven als toen we 20 jaar waren. Doe niet teveel moeite want dat trekt ook op niet veel, zoals ik onlangs gezien heb : oude dozen die er uit (willen) zien als een jonge deerne. Belachelijk !

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.