De hovenier: “Voor gegoede families?”

Dat zijn héél lange werkdagen! Zijn er zoveel mensen die tuinonderhoud (en -aanleg, maar niet in de zomer, neem ik aan) uitbesteden, vraag ik me dan af. Is dat niet iets voor gegoede families uit de 19de eeuw? Je zou er eens moeten over bloggen. Als je tijd hebt en wakker bent. 🙂

Bovenstaand citaat komt van mevrouw Onderdeappelboom. Het was een repliek op een reactie van mij op dit blogstuk van haar hand.
Nu ik even tijd heb, én wakker ben, wil ik dan ook met graagte ingaan op haar vraag.

Vooreerst: mijn cliënteel telt quasi geen jonge mensen. Jong zoals in twintigers, dertigers en zelfs veertigers. De reden hoeft niet ver te worden gezocht: jonge mensen hebben doorgaans niet de harde valuta veil voor tuinplanning en/of –aanleg of voor regelmatig tuinonderhoud. Ook hun interesse in een tuin is tanend. Een tuin betekent extra werk bovenop hun dagtaak en de zorg voor kinderen en het huishouden. De tuinen van jongere mensen zijn bovendien meestal – veelal noodgedwongen – klein. Hun totale perceel grond beslaat gemiddeld om en bij de drie à vier are, woning inclusief. Wat meer is: hun tuinen zijn door de bank genomen redelijk saai. Saai zoals in een terras, een grasveld(je), eventueel wat struikjes of een boompje en een – niet zelden – kunstmatige omheining errond. Om het gras te maaien, behoeven jonge mensen geen tuinman. En voor meer dan gras alleen hebben ze dan weer geen tijd en/of centen en/of interesse.
Merk op dat ik de talrijke appartements- dan wel studiobewoners even links laat liggen. Veelal is daar geen sprake van een tuin.

Gegoede families (uit de 21e eeuw, voor alle duidelijkheid), of die nu ouder dan wel jong zijn (ze bestaan!), doen geen beroep op een kleine garnaal als ik. Gegoede families opteren voor toonaangevende hoveniers en dito tuinarchitecten. Noblesse oblige, weet u wel. Ik ken daar geen uitzonderingen op.
Gegoede families bezitten ook meestal, om god weet welke reden, wat ik gestofzuigde tuinen noem. Of gestofzuigde parken. Een onberispelijk gazon type golfbaan, heel veel hagen, snoeivormen dan wel koude ornamenten en vooral: niet het minste beetje voeling met de natuur. Een losgeslagen blaadje op ons gemillimeterde gazon: o help!
Pas op: uitzonderingen bevestigen de regel. Maar het blijven uitzonderingen. Aan gegoede families heb ik lak. En zij waarschijnlijk ook aan mij. Fijn zo. Ik heb tenminste nog eergevoel en blijf trouw aan diepgewortelde waarden wat betreft fauna en flora.

Blijft over: de gepensioneerden uit de middenmoot van onze maatschappij. Zelfstandigen op pensioen. Op rust zijnde arbeiders en bedienden die mede dankzij de glorieuze jaren ’50 en ’60 van de vorige eeuw groot zijn geworden. Zij hebben de centen maar niet meer de tijd, de goesting of de lichaamskracht. En dus doen zij beroep op een tuinier die een schappelijke prijs hanteert alsook kennis van zaken heeft zonder veel poeha.
U weet het, of niet, maar de vergrijzing is niet meer te stuiten in ons land. En die vergrijzende bevolking voldoet in veel gevallen aan de beschrijving hierboven. Het zijn exact die mensen die een beroep op me doen. Ze beslaan zowat negentig procent van mijn klantenbestand. En wat meer is: ieder jaar vergroot hun aantal. Ieder jaar groeit zodoende mijn klantenbestand. En vallen er ook klanten weg, helaas. Want hoe ouder, hoe dichter bij de dood. Neemt u me deze – overigens geheel op waarheid gestoelde – uitspraak vooral niet kwalijk.

“Kopje koffie, tuinman?” mag dan in menig ondeugend oor verleidelijk klinken, maar gezien de leeftijd van mijn klandizie is het niet nodig om daarop meteen de ‘Coca-Cola light’-man in mezelf naar boven te halen. Een hele geruststelling overigens, het mag gezegd. Dat “vroeger toch alles veel beter was” neem ik daar dan met veel plezier bij.
Wel een koekje bij de koffie, graag.

  1. Thomas Pannenkoek

    Bij ons in de wijk zie je ook meer en meer zo’n camionette staan met hoge ‘remorque’ erachter. Vooral bij veertigers – vijftigers, de grootste groep van de mensen die hier wonen. Zolang ik het zelf kan en wil, doe ik het ook. Dan mag onze tuin nog een ‘saai’ gegeven zijn, veel gras, veel haagwerk en enkele bolplatanen, meer hoeft dat voor mij niet te zijn. Alle respect voor jullie werk, wel!

    Like

    • Menck

      Het laatste wat ik wil, is mensen een bepaald beeld van een tuin opdringen. Zolang je zelf aan de slag kunt in de tuin die bij jou het beste past, is er echt niks fijner dan dat. Moge je nog lang mogen kunnnen en willen, beste Thomas. 😉

      Like

  2. Rob Alberts

    Ik herinner mij slappe kopjes oploskoffie aangereikt in de garage tijdens hevige stortbuien.
    Maar ook minachtende blikken terwijl wij onder een boom onze boterhammen opaten.

    Ja, het werken van een hovenier krijgt niet overal evenveel waardering.

    Het poetsen en krabbelen doe ik al jaren niet meer.
    En zeker niet in mijn eigen tuin.

    Vriendelijke groet,

    Like

    • Menck

      Slappe kopjes oploskoffie? Ik voel zowaar een hollandermop opborrelen. 😉
      Minachtende blikken heb ik nog niet moeten incasseren. Integendeel. Mocht het respect weg zijn, dan ben ik dat ook, eerlijk gezegd.

      Like

      • Rob Alberts

        Mijn herinneringen gaan ver terug.
        Mijn toenmalige baas zocht de klanten uit.

        Alles wat met het kweken, verzorgen, verwerken en verkopen van planten heb ik bij hem geleerd.
        Het hele jaar rond waren wij of op de kwekerij, het tuincentrum of in de tuinen aan het werk.

        A ik nu zie hoe alles snel, snel met stinkende en lawaai makende machines gedaan wordt geniet ik des te meer van mijn eigen verwilderde tuin.

        Vriendelijke groet,

        Like

  3. ludorutten

    Ik woon in een straat met vooral mensen rond de 70. Zoals je beschrijft zit daar potentieel klandizie. Zou ik starten met tuinonderhoud zou ik zo mijn handen vol hebben. Ze zijn gehecht aan hun tuintje maar de energie is er niet altijd meer. Ze zijn blij met tuinaannemers die een beetje redelijk van prijs zijn maar heel vaak worden ook familieleden ingeschakeld. Wie weet doe ik er wat voorts ook beroep op – als ’t eentje met liefde voor de natuur is en ecologisch te werk gaat – want mijn spieren worden ook al wat stram. 🙂

    Like

    • Menck

      Ik vrees toch ook dat dit niet de job is die ik tot aan mijn pensioengerechtigde leeftijd zal blijven uitoefenen. Het werk is bijwijlen fysiek erg belastend. De tijd dat ik nog 3 x 7 kaarsjes uitblies, ligt al een paar decennia achter me, en dat voel ik – vooral ’s avonds! – steeds nadrukkelijker.

      Like

      • Rob Alberts

        Hoewel ik niets met de moderne machines op heb is het werk iets lichter geworden.
        Maar weinigen houden dit beroep tot aan een pensioen vol.

        Velen gaan over op een ander beroep.
        Ik heb dat ook al langer geleden gedaan.

        Vriendelijke groet,

        Like

    • Menck

      Er zijn voorwaar veel slechtere jobs denkbaar, zoveel is zeker. Maar als je eens wat minder afstand neemt, dan ontdek je toch ook tal van kleine kantjes. Zoals in elke job, zeker?
      O ja: stofzuigen doe ik niet. Hooguit eens (blad)blazen.

      Like

  4. Hillechien Prins

    Tuinonderhoud, praat me er niet van tijdrovend, maar zo’n tuinman als op die foto daar doe ik graag de deur voor open en zet ik een goed senseo kopje koffie voor hoor.

    Like

  5. De Fruitberg

    Ik zie hier toch wat collega’s die nog geen 40 zijn en toch een tuinarchitect/aannemer nemen. Ook de hele aanleg laten ze doen.
    Je ziet er nog altijd erg goed uit op die foto , Menck. ik hoop dat je daar zuurstofflessen draagt voor de bomma’s die in katzwijm vallen wanneer je bij hen aankomt ? 😀

    Like

    • De Fruitberg

      Nog een bijkomende bedenking, ik vermoed dat oudere mensen zich ook meer beginnen te interesseren in de tuin, net omdat ze zoveel thuis zijn.
      Maar niet iedereen kan fysiek tot zijn 80ste alle werk alleen in de tuin aan . Mijn grootvader heeft zijn (moes)tuin onderhouden tot bij bijna 90 was, ik heb zelfs een grootoom die gestorven is op 97 – jarige leeftijd tijdens het omspitten van zijn moestuin (hartinfarct), maar dat zijn uitzonderingen..
      Mij zou het écht pijn doen, moeten leven zonder tuin en ’t werken in de tuin… maar ooit zal die dag wel komen (ik hoop dat dat nog 40 jaar kan wachten)

      Like

    • Menck

      Zo’n klanten zijn natuurlijk het hemelse manna, maar ze plaveien er geen straten mee. Een tuin compleet laten aanleggen, kost een mens al snel een rib uit zijn lijf. Anderzijds: de -40ers die goed in de slappe was zitten, zou ik toch geen eten willen geven, eerlijk gezegd. 😉

      Voor de foto gebruikte ik een stand-in, maar dat valt gelukkig niet erg op. 😀

      Like

  6. Heidi

    Op het gevaar van een lange litanie…ziehier mijn reactie: Hier was het eerst van verbouwen, kinderen, en dan inderdaad een groot stuk gazon waar op gespeeld kon worden. Zwembad in de zomer, rotte plek gras in de herfst, en een zandbak. Een klein stukje kruidentuin puzzelden we zelf in mekaar. De jongens zijn ondertussen groter, en spelen liefst een beetje weg van onder moeders vleugels. Ik twijfel trouwens of ze nog voetballen dan 😉 . Na enkele jaren binnenopknapwerk was ik het beu om stof te eten en verflucht in te ademen, en besloten we om eerst een “groot” buitenwerk aan te pakken. Na het lezen van de vele tuinblogs werd het duidelijk wat het zou worden : denof! Omdat we zelf weinig kennen van planten, en van combinaties lieten we een aantal tuinmensen komen. De ene noemde zichzelf architect, de andere kende er veel van, maar was eigenlijk iets heel anders van opleiding, en nog een andere wou ons vooral van zijn idee overtuigen. Zonder zever, we hebben ook aan jou gedacht Menck, maar de afstand leek ons niet ideaal. Het werd de tweede, en aan de hand van een gesprek, een wandeling in onze tuin, een pinterest-bord, geteken aan onze tuintafel en voorlopige sketch-up plannetjes werd onze tuin aangelegd. Alles wat we zelf kunnen en willen doen mogen we zelf doen, Hugo leert ons alles wat we willen weten, legt uit waarom hij bepaalde keuzes maakt, en komt hier zondagmorgen wel eens aangewaaid. In ruil voor een pot moerbeigelei, een stuk rabarberplant of een tas koffie stuurt hij dan hier en daar wat bij, leert ons hoe je rozen snoeit, hoe je stekken neemt van bepaalde planten, enz. De overige werken werden uiteraard vergoed volgens een vooraf afgesproken tarief. Leuk was dat we de tuin in delen konden aanleggen, afhankelijk van beschikbaar budget, en dat we ondertussen al doende leren. Op het moment dat de tuin groeit, heb ik weer energie om binnen verder te doen. Ik kan het alleen maar aanraden, een ecotuinman die met hart en ziel zijn job doet, en luistert naar je eigen wensen.

    Like

    • Rob Alberts

      Een tuin ontwerpen, maken en laten groeien is een mooie ervaring.
      Starten met de hoofdelementen; bomen, afscheiding en bestrating geeft al veel voldoening.
      Met het invullen en aanplanten van de details groeit een tuin verder.

      Het wensenpakket blijft het belangrijkste bij de voorbereiding.
      Een simpel vlekkenplan helpt dan bij het maken van een definitief ontwerp.

      Vriendelijke groet,

      Like

    • Menck

      @ Heidi
      Hugo lijkt me een zeer aimabele mens, zo’n mens waarvan er best wat meer onder de hoveniers zouden mogen rondlopen.
      Eigenlijk is het zo dat dit beroep je passie moet zijn, anders kun je er nooit ofte nimmer je ziel inleggen. Zoals ik op mijn blog over tuinen schrijf, zo ga ik ook in andermans tuinen tewerk. Liever kleinschaliger maar gepassioneerd en naar volle tevredenheid (van zowel klant als hovenier) dan grootschalig en zielloos.
      Ik kan je met de hand op het hart meegeven dat ik er nooit rijk van zal worden maar wel héél gelukkig.

      Like

  7. onderdeappelboom

    @Heidi: dat soort tuinman lijkt mij goud waard!
    @Menck: ik kijk toch ook erg op van de minituintjes van nieuwe huizen. Lappen grond van in totaal 400 m² inderdaad. En de oorzaak daarvan is niet het woningtekort, maar inderdaad de wens om minder werk te hebben (begrijpelijk) èn om properheid (ontspoord!). Als ik zie hoe enkele tuinbedrijfjes in mijn halfachterlijke boerenstreek tuinen aanleggen, dan zijn dat eerder forten die ze bouwen, met zo weinig mogelijk groeiend groen. Zeer treurig. En blij voor jou dat je een ander type werk kan doen dan stofzuigen. Lijkt me dat je ook bij een aangenaam type mensen over de vloer kan komen, die je dankbaar zijn, en die ook liefde voor hun tuintje hebben.

    Like

    • Menck

      Klopt, maar naast ‘minder werk hebben’ en ‘properheid nastreven’ is ‘geen geld hebben’ de derde niet te onderschatte factor die je even vergat.
      Bovendien: als ik nieuwe verkavelingen zie, dan bespeur ik nog maar zelden lapjes groter dan vijf are. Dat we vroeg of laat kleiner zullen moeten gaan wonen, staat welhaast buiten kijf. Het Vlaams verkavelingsmodel botst tegen de grenzen aan. Het ideaalbeeld van een vrijstaande woning op een mooie lap grond, en dan nog het liefst met zicht op een natuurgebied, is vandaag de dag echt wel achterhaald.

      Like

  8. zem

    Deze “bomma” is haar hele leven al een enthousiaste ecologische tuinierster. Nu het stadium van bonne-maman bereikt is kun je besluiten kleiner te gaan wonen of – het zou mijn dood zijn – op een appartementje te gaan wonen. Zo’n verhuizing zou trouwens een hoop geld kosten.
    Gooi dat geld in een potje en huur daarvoor wanneer nodig een tuinman in, die het zwaardere snoeiwerk van je overneemt. Zo doen wij het.
    Maar hoveniers met belangstelling voor ecologisch tuinieren en kijk op een natuurlijk aandoende beplanting zijn zeer dun gezaaid. Ik moet altijd weer starten met een uitleg als een nieuwe knul in dienst van mijn vaste hovenier hier aan de gang moet gaan… En die gaat dan zo wazig kijken…
    Menck, woonde jij maar in de buurt, of stuur die jongen van hierboven. Als hij maar niet van de stofzuiger en nagelschaartjes-afdeling is 😉

    Like

    • Menck

      Je slaat de nagel op de kop in je eerste alinea, Zem. Count me in.

      Het gros van de hoveniers is, laten we eerlijk wezen, uit op snel veel geld. Maar dat wreekt zich met de jaren, geloof me. Oog hebben voor het zo ecologisch mogelijk tuinieren is iets dat je heden niet zomaar meer zonder gevolgen naast je neer kunt leggen. En naast kennis hebben van zijn vak moet een hovenier bovenal goed kunnen luisteren. Net daar wringt soms het schoentje.

      Like

  9. Affodil

    Tot hier toe hebben we het ook zelf gerund, maar voor Manlief wordt het stilaan onbegonnen werk om met een “rotknie” op een paar loopplanken te staan balanceren aan de grachtkant van de haag. Ik heb dus ook eens geïnformeerd naar de prijs om die haag uit te besteden. Ik hoop dat ik in de loop van de week iets te weten kom.

    Overigens is het bij ons de gewoonte dat contractoren – of het nu een tuinman, een loodgieter, een sloper of een klusjesman is – mee aan tafel zit. Is het winters koud, dan is er een grote pot hete soep. Is het zomers warm, dan is er vrije beschikking over verfrissingen.

    Wij hebben ook moeten werken voor onze boterham. Waarom zouden we anderen daarom voor minder bezien?

    Like

    • Menck

      Voor dit jaar zit mijn agenda zo goed als eivol, maar je mag met het oog op de toekomst steeds contact met me opnemen via mail.
      Prijzen geef ik online niet mee, doch laat ons stellen dat een tuinman een stuk duurder is dan een poetshulp maar een pak goedkoper dan een loodgieter. 😉

      Like

  10. bentenge

    Heb zonet mijn tweede verlofdag in de tuin doorgebracht… helaas niet in tenue zoals de fotoman, daar was het net te koud voor. Maar wel al werkend. Onze tuin is een beetje groter dan die 4 are waarover jij het hebt. Maar dat is goed zo.
    Zolang ik het zelf kan doe ik het zelf. Het is niet strak, gestofzuigd of spic-en-span, maar daar malen wij hier niet om.

    Like

    • Menck

      Vandaag was er aan de kust veeleer een regenjas + laarzen nodig. Wat een hondenweer was me dat, zeg!
      En o ja: it’s not the size of the ship that matters, it’s the motion of the ocean. 😉

      Like

  11. hendrik bossuyt

    ben vroeger ook tuinman geweest, en geloof me, het is een droomjob, alleen fysisch niet te onderschatten!!! Een steeds pijnlijker wordende rug heeft mij genoodzaakt om een carriereswitch te maken. Veel mensen doen twee tot drie keer per jaar beroep op een tuinman voor de grote werken: snoei, hagen scheren, aanpassingswerken,… Het dankbare is dat je de tuin ziet groeien en evolueren, en op de duur een band krijgt met de mensen. En inderdaad, vanaf velen mij zagen aankomen werd automatisch de koffiezet aangezet.

    Like

    • Menck

      U bent tegen een tuinman bezig, dus ik geloof u op uw woord. 😉
      Naast de noodzakelijke onderhoudswerken, grijp ik toch graag ook eens een stukje planning en aanleg mee, kwestie van de creativiteit te kunnen cultiveren.

      Like

  12. Liese

    het klaarmaken van de ruïne die ooit onze tuin was lieten we ook doen door iemand die er professioneel iets vanaf weet, maar het onderhoud nu doen we wel zelf. Mijn lief kan het niet verdragen dat het gras enigszins te lang is of dat “zijn boordekes” teveel schieten 🙂

    Like

    • Menck

      Wie een mooi gazon ambieert, haalt zich best wel wat werk op de hals. Ik ben eerlijk gezegd niet zo’n voorstander van een grasmat, maar veelal kan het niet anders (bijvoorbeeld als speelruimte voor de kinderen).

      Like

  13. TheHappyFive

    Hmmm … alles is gezegd. Niets aan toe te voegen. Buiten de herhaling: “JAAAA … wij hebben ook vaak aan Menck gedacht!!”. Maar, van het éne uiteinde van het land naar het andere, het is geen evidentie. 2 andere kerels zijn ooit eens over de vloer geweest. Daar bleef het bij. Het bewijs dat we het toch goed doen? Mijn pa die deze ochtend in z’n onbestaande haardos stond te krabben toen mijn (weeral ontsnapte maar oogluikend toegelaten) kippen plots tussen de rozen opzoek waren naar wat lekkers. De kilo’s aan harig knopkruid laten ze halsstarrend staan. De snoodaards.

    Like

    • Menck

      Ja, een beetje moderne kip is een kieskeurig beest. En geef haar maar eens ongelijk. 😉

      Ik tracht, om organisatorische redenen, mijn werkregio toch wat binnen de perken te houden. Maar wel lief dat je aan me gedacht hebt!

      Like

  14. Pingback: Niet voor hoogweg gebruik. | bentenge
  15. Stef Den Flater

    Het is nochtans wetenschappelijk bewezen dat tuinieren mensen gezond houd en wie het op latere leeftijd blijft doen, ook al gaat het wat minder vlot, is beduidend gezonder dan leeftijdsgenoten. Ik merk dat aan mijn ma (ook al heeft ze het geluk dat ze nog in de tuin kan werken op haar leeftijd). Wat ik bij sommige jongere collega’s merk is hun interesse in het kweken van groenten, fruit en kruiden. Eerder een tuin waar wat uit te halen valt dan een stuk met enkel wat gras en een haag. Er moet er maar ééntje zijn die ermee begint, wat succes heeft en er enthousiast over kan vertellen en er volgen en ook het één en ander proberen te kweken. Zelfs al lukt hen zelden om veel te oogsten, ze zijn zonder uitzondering allemaal wel heel gelukkig want wat ze uit hun tuin halen aan groenten of fruit, smaakt hen veel meer dan wat ze in de winkel kopen.
    Wat betreft gestofzuigde tuinen: dat ken ik want je vind ze niet alleen bij gegoede families maar ook in sociale woonwijken. Bij ons in de straat woont er een veertiger die gans het jaar maniakaal bezig is om zijn gazon om te werken tot een groen biljartlaken van gemillimeterd gras. Dat hij daarbij heel wat elementaire regels van de tuinbouw overtreed, deert hem niet. Nu heeft hij zijn gazon echter zo danig mishandelt dat hij het volledig mag opnieuw aanleggen.
    Ik hoop dat je nog heel lang je droomjob mag uitoefenen, Menck. Het aantal mensen die de job kunnen uitoefenen die ze graag doen, is helaas veel te klein.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.