Kunsttechniek

“Het is ongeveer op ware grootte geconstrueerd, schat ik. Niet?”
“Ik denk het wel. Maar je gebruikt het woord geconstrueerd. Betekent dit dat je het eerder kunde dan kunst vindt?”
“Hm. Beide, eigenlijk. Het is een kunstigere, zwierigere weergave van de realiteit maar tegelijkertijd komt het erg realistisch over. De kunstenaar heeft de werkelijkheid wellicht willen herinterpreteren. Alleen al het feit dat je er dwars doorheen kunt kijken, maakt het compleet afwijkend van het eigenlijke model waarop het gebaseerd is. Nu is het sierlijk, lieflijk en in veel mindere mate stoer. Dat is the real deal wél.”
Er volgde een stilte die alleen door de gemoedelijke regen werd doorbroken.
“Het lijkt wel kantwerk, maar dan van staal.”
“Ja, hè.”
“Maar vind je het ook mooi?”
“Het heeft zeker iets. En jij?”
“Ik vind het mooi, ja. Kom, ik neem wat foto’s. Sta je er eens naast als vergelijkingspunt? Anders komt de ware grootte op een foto niet over.”
“Dit miezerige weer past er wel bij. Vooral het wegroesten wordt erdoor in de verf gezet.”
“Het is eindig, zoveel is zeker. Maar dat zijn de echte dingen ook.”
“Misschien verwijst het toch nog iets teveel naar techniek in plaats van naar kunst.”
“Je kon wel eens gelijk hebben. Ik zou het in ieder geval anders hebben aangepakt.”
“Hoe dan?”
“Daar zal ik nog eens over nadenken.”
“Oké.”

[ Foto’s: Menck/Twaait | aanklikbaar voor groter | locatie: Middelkerke ]

  1. De Fruitberg

    Er is cortenstaal gebruikt voor dit kunstwerk, dat roest zowiezo erg vlot (oppervlakkig). Maar aan zee, met het zilte water, heeft zowat alle staal het erg moeilijk. Ik vind de symboliek van het werk wel iets hebben.

    Like

    • Menck

      Het cortenstaal was ongetwijfeld een zeer bewuste keuze. De sterkte is vergelijkbaar met die van andere gelegeerde staalsoorten zoals roestvast staal. De roestkleurige en zeer dichte oxidehuid schermt het dieper liggende materiaal af van zuurstof, waardoor de oxidatie sterk vertraagt, hoewel in holten die vol staan met water de corrosie zich wel voortzet. Door de oxidehuid is het overigens niet nodig het materiaal te schilderen, waardoor het thans ook vaak wordt toegepast in hedendaagse bouwstijlen.

      Like

    • Menck

      Je bent duidelijk geen liefhebber van Delvoye’s werk. 😉
      Van de kostprijs van dit artefact ben ik niet op de hoogte, maar wat mij betreft is het onbetaalbaar.

      Like

  2. Anna

    Beaufort heeft al een aantal edities achter de rug en het ene kunstwerk is al wat mooier en herkenbaarder dan het andere. Deze had ik nog niet gezien en het heeft wel iets 🙂 Mooi in beeld gebracht.

    Like

    • Menck

      Aanvankelijk stond het kunstwerk niet waar ik het heb gefotografeerd. Het sierde eerst de zeedijk van Westende-bad. Pas later, na de renovatie van de zeedijk, kwam het kunstwerk terecht in het patrimonium van de Vlaamse overheid en vond het letterlijk en figuurlijk zijn vaste ‘draai’ tussen Middelkerke-bad en Westende-bad.

      Like

    • Menck

      Fijne denkpiste. De vergankelijkheid een halt toeroepen en zodoende ombuigen naar onvergankelijkheid, is veelal een theoretisch model. Zelfs inox gaat oxideren in een omgeving met veel zout.

      Like

  3. zem

    Deze kunstenaar was mij onbekend. Ik kan zijn werk wel waarderen. Ik heb wat met techniek.
    Bovenstaande kraan en ook de betonmolen: een ode aan de techniek, waarbij aan de vergankelijkheid ervan niet wordt voorbijgegaan.
    Mooi dat je het werk van Delvoye onder de aandacht brengt.

    Like

    • Menck

      Delvoye is een van Vlaanderens grootsten, maar ook best wel controversieel bij momenten. Het werk van Delvoye kenmerkt zich door een grote interesse in ambachtelijke, niet direct met kunst verband houdende, productieprocessen. Vaak speelt ook ironie een grote rol. Delvoye heeft een grote interesse in het banale, zoals excrementen. Hij houdt wel van provocatie en confrontatie, van grappen en grollen. Maar tegelijkertijd is zijn kunst uiterst serieus en zorgen zijn creaties voor discussie.
      Wim Delvoye confronteert uitgeholde beelden van de populaire cultuur met zichzelf en het verleden. Maatschappelijke ordeningen en klassen worden vaak met elkaar vermengd: hij jongleert met ‘hoge’ en ‘lage’ cultuur. Hij zet logica op zijn kop. Hij speelt een subtiel spel van betekenissen en associaties.
      Gaat en googelt, gij allen.

      Like

  4. elke

    Mij kan hij niet bekoren, al vind ik dit iets beter dan zijn ‘kakmachine’. Dat valt bij mij onder de blabla-kunst. Zijnde: als je het goed kan uitleggen, loopt er wel altijd iemand in. Maar goed, dat is maar mijn mening.

    Like

    • Menck

      De cloaca-installatie van Delvoye vind ik gewoon grappig. Niks meer. Onder de noemer kunst zou ik ze zeker niet plaatsen.
      Maar deze ‘Caterpillar 5bis’ is van een gans ander niveau en naar mijn mening ook effenaf mooi.

      Zeg overigens niet: ‘maar’ mijn mening, want ze is zoveel waard als elke andere mening van elke andere mens. 😉

      Like

  5. bentenge

    Ik vind het eveneens kunst. Niet noodzakelijk direct mijn stijl, maar dat doet niet echt terzake. Ik kan het wel appreciëren en bewonder het zelfs. Het heeft iets. Delvoye is wat dat betreft niet voor niets een “grote” naam.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.