Vergeelde wijsheid

‘Wat zou het voorjaar zijn zonder geel?’ las ik in een tuinmagazine, onderwijl met een zucht van verlichting een hardnekkige bolus uit mijn getergde rectum wringend. Lezen doe ik dezer dagen nog slechts in het kleinste kamertje, moet u weten. Tijdsgebrek heet zoiets als ik me niet vergis.
Het artikel werd welhaast obligatoir gevoed met een handvol foto’s van alom gekende geelbloeiende voorjaarsflora.
‘Wat een quatsch,’ fulmineerde ik binnensmonds, daarbij instant een tweede ongeleid projectiel met een luide plons het morsige water insturend. En ik haalde me prompt verschillende soorten lentebloeiers in blauw, rood en wit voor de geest: tulpen, blauwe druifjes, kievitsbloem, boshyacint, anemoon, gebroken hartje, magnolia, vergeet-me-nietje, spirea, judaspenning, Brunnera, longkruid, sierkers en zelfs de door mij enigszins verafschuwde primula’s. Is er, op het blad van de Vlaamse Vaste Plantenvereniging na, nog wel een uit de band springend tuinmagazine verkrijgbaar in ons land? Zijn al die zogezegd vooraanstaande floristische glossy’s geen flauwe afdrukjes van elkaar die jaarlijks dezelfde prak herkauwen in een lichtelijk gewijzigde vorm? Tussen de schreeuwerige commerciële boodschappen door treft u er wijsheden die slechts als dusdanig beschouwd worden door volslagen tuinanalfabeten. In een tijd waar het internet het papier almaar stringenter in een vergeethoek duwt, snap ik niet hoe zoveel pulp nog een bestaansreden heeft en hoe al die tuinblaadjes überhaupt nog het hoofd boven water kunnen houden.
Ik klapte het boekje dicht, wierp het in de lavabo en plukte drie maagdelijk witte velletjes toiletpapier van de rol. Die laatste handeling herhaalde ik zeven keer, ondertussen evenzoveel keer bedenkend dat dit het enige papier is dat de moeite van het produceren dubbel en dik waard is. Meteen daarna: bestaat er eigenlijk een bruinbloeiende plant?

Geel, verdomme.
In onze tuin is dat wel even anders. Een overdosis wit, om maar eens iets te noemen. Zo maagdelijk als wit maar kan zijn.

[ Foto’s: Menck/Twaait | aanklikbaar voor groter ]

      • Menck

        Wat de orchideeën betreft, ken ik de Ophrys sulcata, al is die slechts ten dele bruin qua bloem.
        En yep, de Cosmos atrosanguineus neigt naar bruin. Maar da’s geen makkelijke jongen. Omdat de plant niet zelfbestuivend is, worden er geen levensvatbare zaden geproduceerd. Hierdoor kan de plant alleen vermeerderd worden door het afnemen van de wortelknolletjes. Je treft hem dan ook bijna in geen enkele tuinzaak.

        Like

  1. ludorutten

    Even een blik werpende in de tuin zie ik de gele staan: stinkende gouwe en paardenbloemen. Groepen boterbloemen zijn voor binnenkort. Tuinmagazines heb ik intussen niet meer, enkel de ledentijdschriften van enkele natuurverenigingen. Dit schrijvende achter de laptop in de woonkamer 🙂

    Like

  2. brubeck

    Ik behoor gelukkig niet tot de doelgroep van de tuinmagazines. En vind wit het mooiste in deze tijd van het jaar. Geel hoort voor in de zomer.

    Like

  3. Heidi

    Ik hou niet van gecultiveerd geel. Ik kan het verdragen van narcissen en paardenbloemen, maar daar stopt het ongeveer. Hier ook veel wit – blauw – paars – lila. En boekjes? Nee, mijn favoriete tuinbloggers leren mij veel meer.

    Like

  4. els

    Groot gelijk heb je wat betreft de tuinmagazines.
    In mijn klein tuintje vooral groen! En ik verheug me al op de binnenkort bloeiende witroze klimroos (Rosa ‘New Dawn’) en blauwe Clematis (Clematis ‘The President’) die er de nodige kleuraccenten gaan toevoegen. Aangevuld met de éénjarigen gevulde hangpotten aan mijn regenafvoerpijp en dat is het.
    Maar wit is altijd o.k. hé, niet echt een modegebonden kleur. Mooi!

    Like

    • Menck

      Wit is een mooie neutrale bindkleur tussen veel anderskleurige vaste planten. Gotta love it.
      Clematis ‘The President’ is super, hè. Het was een van de eerste clematissoorten die we ons aanschaften, ondertussen welhaast zeventien jaar geleden.

      Like

  5. Kristien

    Wit in de lente is idd altijd mooi. In de herfst is er al genoeg bruin in de natuur.
    Zolang jouw ‘kakske’ maar niet wit wordt in de lente! 😉

    Like

  6. Eilish

    ik vind geel niet mis in de tuin, maar om nu te zeggen dat er niets anders is … Zelfs een plantenleek als ik weet dat het voorjaar veel kleuriger is dan dat !
    Benieuwd wat hier zou verschijnen na een aanval van diarree 🙂

    Like

  7. TheHappyFive

    Hier is ook wit en roze de hoofdkleur in het voorjaar. Samen met een overweldigende zoete geur. Dit alles van de bloesems. In eigen tuin en de plantages rondom ons. Toch een mooi contrast met de blauwe druifjes en vergeet me nietjes. Dit jaar mocht ik plots ook 2 bloempjes van het speenkruid ontdekken. Ooit wat meegebracht van bij mijn schoonvader en reeds lang opgegeven. Niet dus. Hopelijk zijn het er volgend jaar 4 😉

    En wat die bolus betreft: zolang het geen Bruno wordt, alles in orde!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.