Van buiten naar binnen

Op het planten van een vijftigtal voorjaarsbollen na, zit het werk in eigen tuin erop. Of nee, wacht, er moeten nog een handvol vaste planten alsook een heester ter aarde worden besteld. (De onovertroffen Heptacodium miconioides – slaat aan het googelen, gij allen.)
Beroepsmatig werk ik mij nog immer uit de naad om alle lopende zaken te kunnen afronden alvorens De Grote Kou ons kikkerland inpalmt. Voor volgende week wordt zowaar al grondvorst voorspeld, iets wat me niet bepaald luimig stemt. Dat geldt overigens ook voor de dagen die thans schrikbarend snel korter worden. En de avonden langer, doch dat vermoedde u wellicht al.
Et bien, zulks heeft ook voordelen. De tuin verkleurt bijzonder mooi, om er maar eens eentje te noemen. En ik kijk nu al uit naar de ongetwijfeld vele boswandelingen die mijn madam en ik zullen maken. Ritselende, van groen over geel naar rood verkleurende blaadjes onder onze stevig geschoeide voeten! Kastanjes! Loopneuzen! Hete chocomelk in plastic bekertjes tijdens een gegidste paddenstoelentocht! Deugnieterij in de sauna achteraf! *ahum*

Om ons op het gestaag afnemende buitenleven voor te bereiden, proberen we het binnen extra gezellig te maken en de leefruimtes zelfs wat nieuw leven in te blazen. Verandering van spijs doet eten.
Een thans in onbruik geraakte kamer zal worden ingericht als logeerkamer. Verfje, bedje, kastje, lampje. Enfin, u kent dat wel. Ook onze slaapkamer krijgt een nieuw likje verf. Dat grijzige blauw ben ik onderhand wel beu gezien, ook al vertoef ik aldaar grotendeels met gesloten oogleden. En als de winter lang genoeg duurt, zal ik zelfs de hall onder handen nemen. Een eigentijdsere look – lees: wit heerst momenteel big time te onzent – staat op het programma. De garderobekast, een donkerbruin oud-Vlaams erfstuk (iemand interesse?), mag hierdoor reeds beginnen te beven; ze wordt weldra vervangen door een strak hoogglansexemplaar met handige schuifdeuren.

Toch hebben we ondertussen al een paar tamelijk ingrijpende veranderingen aangebracht. Uiteraard ten goede. Vinden wij. Maar u mag gerust ook úw mening eens ventileren.

In de keuken werd het oude bruine tafeltje (gammel!) vervangen door een al even oud witje (solide!). Het is een model dat het levenslicht zag in 1970, maar het sluit wel naadloos aan bij de eerdere restyling van onze kookruimte. Bovendien heeft dit kleinood ons amper twintig euro gekost. Tweedehandssites zijn niet zelden een zegen, zeg ik u.

VOOR:

Het levensmoeë tafeltje:

En diens stoeltjes. Vier ervan stonden trouwens ook in de eetkamer:

NA:

Een veel uniformer geheel:

Volgt u mij even naar de eetkamer? Diens grenen tafel en dito stoelen vonden snel een koper. Ze waren dan ook allerminst versleten. De enkele gebruikssporen promootten we als een authentiek patina. We hebben geen traan gelaten toen ze in een bestelwagen werden geladen door de nieuwe eigenaars. Na 17 jaar wil een mens al wel eens iets anders.

VOOR:

NA:

Vooraleer u mij een gebrek aan goede smaak aansmeert: het tapijt vloekt met het nieuwbakken meubilair, ik weet het. Maar hey, Rome is ook niet op één dag gebouwd.
Het bruine kastje op de foto is intussen vervangen door dit vintagemodelletje. En ondanks enkele bloggewijze tegenkantingen destijds, zal het tóch met witte hoogglansverf worden getooid. Opgaan in het geheel, heet zoiets.

En last but not least: de zithoek. Die was wel degelijk aan vervanging toe. Het wijnrood van weleer was verworden tot een soortement van flets oranje, de kussens vertoonden ernstige doorlig- en -zitwonden – één exemplaar was zelfs gescheurd – en het gevaarte rook niet bepaald okselfris meer. Wat overigens niks zegt over onze hygiëne. Denk ik.
De zetels werden ‘gratis af te halen’ op het internet geplaatst. De dag erop waren ze foetsie.
Adieu rood, welkom grijs. En diervriendelijk als we zijn: geen enkel beest heeft het leven moeten laten voor de bekleding van het bankstel. Het blijkt een compleet nieuwe materie te zijn met de goede eigenschappen van leder en de behaaglijke warmte van stof. Portemonneevriendelijker dan leder bovendien.

VOOR:

NA:

Zo.
U bent weer helemaal mee.

[ Foto’s: Menck/Twaait | aanklikbaar voor groter ]

Advertenties

  1. De Fruitberg

    Wel, die Heptacodium heb ik ook besteld (en haal ik nu zaterdag af tijdens de parkdagen van Beervelde). Verder zie ik binnen heel wat verbeteringen ten Huize Menck (dat tapijt in de eetkamer is volgens mij wel nog een werkpunt) .
    Ik zie op de laatste fotoserie dat je de kerstboom ook hebt ingepakt, maar die ga je binnenkort toch moeten uitpakken 🙂

    Like

    • Menck

      Het tapijt is een doorn in het oog, dat klopt. Maar daar wordt aan gewerkt. 😉
      En die kerstboom is echt nog niet voor heel binnenkort. Nog een maand of twee vooraleer we daar aan toe zijn.

      Like

  2. bentenge

    Man zeg, wat een aanpassingen. Zo’n lange “zomer” moet extra opgebracht hebben denk ik dan 🙂 Enfin, dat tapijt Menck, dat tapijt. Dat vloekt met alles, waarschijnlijk ook met het oude meubilair. Volgens mij.

    Like

    • Menck

      ’t Was destijds een gegeven paard, en daarvan is geweten dat men het maar beter niet in de bek kijkt. Maar ondertussen doen we dat wél. Weg ermee!

      Like

  3. Marta

    Mooie mix: en nu heb ik het niet over je meubels, neen. Je blogstukjes daarentegen zijn iedere keer weer verrassend, en dat vind ik erg fijn.
    Die struik wil ik wel eens in het ‘echt’ zien, even zoeken in het tuincentrum.
    En dat gammele tafeltje, daar ben ik echt wèg van, wat doe je daarmee? Is dit te koop?
    Ja, je kerstboom was echt wel assorti met je salon, dat wordt zoeken naar nieuwe ballen…
    Marta

    Like

    • Menck

      Beter nog: dat tafeltje is ‘te geef’. Als je wil, mag je het komen halen, beste Marta. Een mail om af te spreken volstaat. 😉
      Dank voor je compliment!

      Like

      • Marta

        Ooh! Ik krijg dat zomaar gewoon? En we kennen elkaar eigenlijk niet echt…
        Mijn dag kan niet meer kapot! Ik breng iets mee dat je wel lekker zult vinden, denk ik toch. Er is alleen 1 probleem: ik vind geen mailadres van je, privè dan, sorry hoor.
        Help je me even op weg, dank! Marta

        Like

  4. muggenbeet

    De Heptacodium doet het hier al 2 jaar vrij goed al is de bloei eerder karig. De paarse kelkbladen, waar het om te doen is, zag ik wel in het tuincentrum maar nog niet in de tuin. Maar hij groeit wel gestaag. De ronde stoelen herken ik precies ook 🙂 Hopelijk zijn jullie onderstellen steviger dan hier want de poten zetten zich in de breedte uit waardoor alles gaat wankelen. We hebben er al 6 moeten wegdoen. grts.

    Like

    • Menck

      De ronde stoeltjes houden zich sterk, maar kwalitatief bestaat er inderdaad beters.
      Staat je Heptacodium misschien niet in volle zon? Want pas dan krijg je de volle bloei te zien.

      Like

  5. Eilish

    ’t is precies de tijd voor het veranderen van inrichting. Ik ben zoooooooo blij dat ik niet de enige ben geweest met zetels in een kleur waarvan iedereen nu denkt “die zijn zot zeker” en lelijke tapijten … daar heb ik ook al niets aan bij te leren 😦
    In de keuken heb ik exact dezelfde tafel gehad, recht uit de seventies keuken van de schoonouders. ‘k Moet zeggen we zaten hier vroeger niet voor een stijlvloek meer of minder verlegen, want die tafel paste toen heel goed (not!) bij onze bruin-eiken keuken…

    Like

    • Menck

      De wijnrode zetels heb ik nochtans altijd mooi gevonden. Bovendien waren ze erg comfy. Maar onderhand waren ze echt wel aan vervanging toe.
      De stijlvloeken zijn we stelselmatig aan het weg werken. Love doing it.

      Like

  6. liesbeth

    gek maar ook wij hebben precies dezelfde ronde keukentafel (gekocht in 1979). De stoelen staan ondertussen op zolder maar de tafel is nog in gebruik, maar eigenlijk aan vervanging toe want de poten dragen sporen van het gebit van een onstuimige pup.
    Prachtig resultaat in elk geval !

    Like

  7. Pingback: Beervelde | de Fruitberg
  8. boerenerf

    Wij zijn hier nu wel vree nieuwsgierig naar de afgeschreven garderobekast, ne keer een fotoke daarvan placeren? Voor de rest: wat een werkijver! Was een nieuwe madam pakken niet gemakkelijker geweest? 😉

    Like

    • Menck

      De afgeschreven garderobekast is ondertussen op een andere bestemming aanbeland.
      De tijd dat ik een nieuwe madam pakte, ligt ver achter me. Sweet memories, though. 😉

      Like

  9. elke

    En toen werd het licht. Al hou ik het persoonlijk liever bij mijn donkere meubels, maar die staan er natuurlijk nog niet zo lang. Ik zal over een jaar of 10 nog een keer klappen.

    Like

  10. Pingback: Door de bank genomen | Menck Weserhütte

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s