Takkenwijf

“Wil je de beukenhaag langs de straatkant deze keer erg kort scheren?”
Dat betuttelende toontje van haar wordt jaar na jaar erger, dacht ik terstond.
“Alleen die kant, mevrouw Verdonck?”
“Enfin, uiteraard moeten beide zijden worden getrimd, maar die kant wil ik een heel stuk korter omdat hij zo snel de ervoor staande taxushaag overwoekert. En mijn echtgenoot heeft ze pas zo netjes geschoren.”
Lees: voor een mens met Parkinsonisme valt het resultaat wel mee.
“Ja maar, mevrouw Verdonck, als ik die kant korter dan gewoonlijk scheer, dan zal de haag daar welhaast geen blad meer hebben.”
Tut, tut, tut: kort.” Ze rolde net niet met haar ogen.
“Eh, zoals in zéér kort, dus?”
“Meer nog: zoals in korter dan kort.”
“Dan wordt dat knippen in plaats van scheren, vrees ik.”
“We zitten hier niet bij de kapper, jongeman.”
“Nee, we staan.” Een grijnslach mijnentwege.
“Met dat werkvolk valt niet te praten,” sprak ze uit de hoogte, waarna het hautaine besje zich resoluut omdraaide en de tuin in stapte. “Nogmaals: ik wil die kant heel erg kort, jongeman, héél erg kort!” riep ze nog zonder me daarbij een blik waardig te gunnen.

Tja.
De klant is koning, nietwaar?
Maar die avond was de ontzetting op haar gezicht me zo veel meer waard dan het loon dat ze me stilzwijgend uitkeerde.

Alvorens u me in het reactieluik de meest voor de hand liggende vraag begint te stellen: ja, alles komt weer goed met die haag. Al kan ik dat niet beloven voor de privacy van mevrouw Verdonck voor de rest van dit jaar. En volgend voorjaar. Hà!

[ Foto’s: Menck | aanklikbaar voor groter ]

Advertenties

    • Menck

      Dat is de fout die veel mensen begaan. Na x aantal jaren moeten ze dan opboksen tegen een veel te hoge en veel te brede haag. Op zo’n moment geldt: rigoureus kortwieken. (Al gaat zulks uiteraard niet voor elke heg op.)

      Like

  1. Johan

    ‘k Heb zo’n nat vermoeden dat die haag er volgend voorjaar weer prima bijstaat.
    Onze buurman heeft zijn haag aan onze kant vorig jaar ook zo geschoren opdat wij er een schapendraad zouden kunnen tegen zetten. Onze woef zat immers meer bij de buurvrouw te spelen dan dat wij hem hier zagen 🙂
    Haag tot tegen de stam gekortwiekt, draadje ertegen, tegen de zomer was er al niets meer van te merken en is ze al opnieuw 2x geschoren.

    Like

    • Menck

      Gimme hope, Johan. Het is effectief tijdelijke kaalslag. Maar ‘k ben toch benieuwd of mevrouw Verdonck volgend jaar weer van ‘heel kort’ zal gewagen. 😀

      Like

    • Menck

      Da’s blijkbaar een ‘mode’ die eind jaren ’60 en begin jaren ’70 in voege was. Nooit begrepen waarom. Mooi vind ik het alleszins niet en ik zie enkel maar praktische nadelen.

      Like

  2. Eilish

    Opletten dat het geen trend wordt nu, dan mag je overal gaan knippen i.p.v. scheren ! Hoewel, dat is beter voor de portemonnee zeker, want dat duurt langer 😉
    Ocharme mijn moeder, ’t menske is er nog niet goed van …

    Like

  3. Affodil

    Het is een goeie manier om de haag vanbinnen “vol” te houden. We doen dat om de paar jaar ook zo om te vermijden dat binnenin de takken te dik worden en dan is het inderdaad moeilijker werken.

    Like

  4. Zem

    Het dilemma van de hovenier: de wil van de klant is wet.
    Maar deze mevrouw is duidelijk niet van het overlegmodel.
    Het enige goede is, dat ze je als “jongeman” ziet!

    Like

    • Menck

      Gelukkig is overleg met klanten meestal wél mogelijk, doch dat is quasi nooit het geval met mevrouw Verdonck. Maar ach, dat is één keer per jaar door de zure appel heen bijten.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s