Open Tuinen: neerwaartse spiraal?

De twee keurig in het pak gehesen heren waren kort van stof. Een van hen had een blocnote en wat voorgedrukte documenten in de hand, de andere een digitale compactcamera. Onze tuin spreidde zijn herfstkleuren tentoon toen hij, ondertussen een eeuwigheid geleden, door dit duo aan een keuring werd onderworpen. Als hij aan ‘de nodige criteria’ voldeed, zou hij het jaar erop in aanmerking komen voor de gekende Open Tuinen van de Landelijke Gilden, de organisatie waarvoor dit tweetal enigszins stijfdeftig opereerde.
Toen ze hun schouwingsronde na ruim drie kwartier beëindigden, gaven ze ons enkel mee dat de beslissing van de raad zou opgestuurd worden. We waren groentjes in het opentuinengebeuren en vonden het allemaal vreselijk spannend.

De tijden zijn veranderd, beste lezer. Het aantal tuineigenaars dat dingt naar een deelname aan Open Tuinen is sindsdien jaar na jaar gedaald. Waar het aan ligt, daar ligt het aan. De selectiecriteria werden, zo vernam ik uit verschillende monden, naar beneden bijgesteld om de bezoekers kwantitatief eenzelfde aanbod te kunnen blijven bieden. Toen ook dat geen zoden aan de dijk zette, lijkt het wel alsof thans rijp en groen wordt geduld. Misschien is dit een geheel persoonlijke perceptie, maar bij de tuin die mijn madam en ik afgelopen zondag bezochten, stelden we ons toch ernstig vragen omtrent de toelatingseisen. Zijn die er überhaupt nog wel? Want waar de Landelijke Gilden vroeger streefden naar een aanbod waar de combinatie van vernieuwing, veelzijdigheid en kundigheid een conditio sine qua non was, lijkt het wel alsof ze thans elkeen die zijn tuinpoort een weekend wil opengooien aan de mouw naar binnen trekken.
Onze ervaring is helaas geen alleenstaand geval. In liefhebbersmiddens gaat die bedroevende evolutie dezer dagen volop over de tong. Onderstaande foto’s nam ik afgelopen weekend in één van de twee tuinen die we bezochten. Vol verwachting wegens een wervende beschrijving in de ‘Open Tuinen’-gids trokken we erheen. Meewarig hoofdschuddend verlieten we al na een kwartier de doening. Want als we een tuin bezoeken, dan willen we echt wel niet geconfronteerd worden met onderstaande, eh, dingen. Beati pauperes spiritu.

Kijk ’s aan: zowaar een heuse kar bij de inkom. Die hooglijk originele beplanting! Dat unieke ‘wars van alle kitsch’-concept!
De toon was gezet:

“Zou de ijzerhandelaar hier eerstdaags langskomen, denk je?”
“Hm. Dit schroot werd hier volgens mij veeleer bewust in een zogezegd tot verfraaiing dienende compositie neergepoot.”
“Néé!”

Een leeg hoekje aankleden? Dat doe je ui-ter-aard met een antieke karnton. “Zo hoort dat op den boerenbuiten, meneer!”

Ik heb een donkerbruin vermoeden dat de tuineigenaars fan zijn van de Titanic, getuige dit majestueus eerbetoon in een vogeldrinkschaal:

Naast elke vijver hoort nu eenmaal een palmboom. “Onze tuinarchitect was een Haïtiaan, meneer.”
Met een obsessie voor Bekaertdraad bovendien:

Magistraal voorbeeld van een geslaagde randafwerking en -beplanting:

Vanzelfsprekend obligaat: een waterbrakende amforavaas:

Een vlinder met een vleugelspanwijdte van een Boeing 747? Een lollige wuftheid, zeg maar:

Tonnen vreugde voor wie deze tuin betreedt. En een paar emmers ook:

Dit stukje kunstzinnigheid is getiteld: ‘stilleven met melkkan’:

Hoort thuis in elke degelijke Vlaamsche lochting: een zo wit mogelijk gipsen beeld. Ter logische aanvulling: een hamster eekhoorn op de tafel:

Zou Gert Verhulst hier vaak op bezoek komen?

Want dit is Plopsaland!

Moeder Maria, verlos ons van deze ‘Open Tuinen’-deelnemer. En van dat ontsierende groene zeil op de achtergrond, dat ook:

Was het dan allemaal kommer en kwel, beste lezer?
Neen.
Wat buiten de tuin lag, sprak me ten zeerste aan:

En, het moet gezegd, ook de verdwaalde zeldzame Meconopsis wist me te bekoren:

Deze tuin droeg ‘Buitenhof’ als naam. Geen verkeerde keuze; we konden niet rap genoeg buiten zijn.

[ Foto’s: Menck | op eigen risico aanklikbaar voor groter ]

Advertenties

  1. De Fruitberg

    De foto’s die je me toont kunnen me ook niet direct bekoren. En door zo’n tuinen op te nemen in het programma, gaan de landelijke gilden het gebeuren ook niet direct nieuw leven inblazen.

    Like

    • Menck

      Zo denk ik er ook over. We hebben al ettelijke open tuinen bezocht de afgelopen jaren en zien de kwaliteit jaar na jaar achteruit gaan.

      Like

  2. bentenge

    De Bekaertdraad dient om te vermijden dat de vissen gaan wandelen he Menck, wat dat zou helemaal geen zicht zijn. Voor je het weet sukkelen ze in één of andere melkkan.
    Plopperdeplop, moet ik nu toch die grijswitte kabouter, een kruising tussen studio 100 en witte gipsen tuinornamenten, uit onze tuin verwijderen? 🙂

    Like

  3. bart

    ahahahaha 🙂 ZALIG! (maar de hamster is een eekhoorn volgens mij 😉
    Inderdaad grondig fout om zo’n tuin mee te laten doen bij zo’n evenement, ne mens verwacht meer…
    Maar ik kan me aan de andere kant wel inbeelden dat de eigenaar-inrichter kweetniehoetrots is op z’n tuin, en er enorm veel tijd in spendeert. Dat het resultaat niet jedat is voor de gemiddelde tuinliefhebber zal in die mens zijn gedachten totaal niet opkomen wellicht …

    Like

    • Menck

      Misschien moet die eigenaar eens meer buiten komen en andere tuinen bezoeken? Ach, wie weet vindt hij die dan wel oeverloos saai. “Alleen maar planten, komaan hé, zeg!” 😀
      De hamster is in mijn tekst ondertussen – terecht – getransformeerd naar een eekhoorn.

      Like

  4. muggenbeet

    Wij bezochten 3 tuinen Menck en bij eentje waren we na 5 minuten ook al weg. Ik deel je mening: de selectie is wat de kluts kwijt. Heel wat van die opengestelde tuinen zijn volledig voorbijgestreefd en inspiratieloos. Met 1 tuineigenaar had ik hierover een gesprek en het probleem is bekend. Niet voor niets dat het aantal bezoekers met het jaar afneemt en dat ligt niet alleen aan de inkom die sommigen dan nog durven vragen.

    Like

    • Menck

      Voor een tuin die de moeite waard is, ben ik best wel bereid om inkom te betalen. Maar dan wil ik weliswaar niet aantreffen wat ik hier aantrof.
      Dat het de verkeerde kant uitgaat, klopt alvast als een zwerende vinger.

      Like

  5. LandsEinde

    Toen ik zag wat voor een papierwinkel ik moest invullen om te mogen deelnemen aan dit evenement ben ik afgehaakt. En als ik hier dan zie wat hun criteria is….. blij dat ik niet meegedaan heb.

    Like

  6. De Zandeik

    Ook niet direct mijn ding, maar smaken verschillen …
    De onderste foto doet mij denken aan een van de (volgens mij) mooiste tuinen die ik ooit gezien heb: een bostuin vol met allerlei soorten/kleuren Meconopsissen (die daar zichzelf uitzaaiden) gecombineerd met Geranium phaeum.

    Like

  7. Pingback: Klaar | de Fruitberg

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s