Uitgevinkt

Een vink zegt sus.
En ke.
En wiet.
Maar dan in één keer.
Deze helaas nooit meer.
(*)

“Zonder eten naar bed, seut!” sneer ik, wijl ik verbouwereerd het gevelde vogeltje van tussen haar poten pluk.
Ze blikt boos en blaast. Vervolgens de aftocht.
“Misschien moet je haar net wel méér eten geven,” merkt mijn madam misprijzend op. Ze voegt de blinde vinken aan de gestoofde sjalotten toe. Haar woorden worden luid sissend gewist.

[ Foto: Menck | aanklikbaar voor groter ]

(*) Geert De Kockere, 41 dierengedichten.

Advertenties

    • Menck

      Niet verwonderlijk dat het beestje zielig kijkt; het is dood. Poseerde wel gewillig zo.
      En gesmaakt? Ik had geen mayonaise in huis, dus heb ik het dan maar niet opgegeten.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s