Avanti, Avensis!

“Ik ies Momo,” begroette hij me met een rokerige stem. “Ik heb mail gestuurd.” Voor me stond een (Noord-?)Afrikaan in een opvallend felgroene overall.
“Menck,” stelde ik me voor, waarna we handen schudden. Meteen daarop onderwierp Momo mijn stationwagen aan een kritische blik. Daar nam hij zijn tijd voor.
“Ja, ik mocht hem misschien wel eens gewassen hebben,” trachtte ik zijn gedachten te raden. “Zwart is nu eenmaal een teer kleurtje.” Hij ging er niet op in.
“Ies airco?”
“Yep. Werkt prima bovendien.”
“Auto ies voor Kameroen. Airco ies noodzaak. Ies ginder warm, menier.”
“Ik vermoedde al zoiets, ja. Mijn schoonheid gaat dus richting Afrika?”
“Ies voor klant, menier. Ik verkoop auto voor klant uit Kameroen.”
“Ach, kijk eens aan,” knikte ik. De verveling droop intussen lichtelijk van mijn gezicht.
“GPS?”
“Jazeker. Ingebouwd, zelfs.”
“Ies goed zo. Auto met GPS ies prima.” Hij stak een duim op.
Ik glimlachte naar hem. Een glimlach die ultrabrite werd beantwoord. Al vertelde ik hem er wijselijk maar niet bij dat het GPS-systeem niet verder reikte dan de Benelux.
“Tweehonderdduizend kilometers ies wel veel, menier.”
“Veel? Voor een diesel? Die doet er met gemak nóg eens zoveel,” stelde ik hem gerust.
“Niet in omstandigheden Kameroen. Ies zwaar land. Auto ies ook al dertien jaar.”
“Dit, beste Momo, was de laatste echt degelijke reeks van Toyota. Daar rijd je met twee vingers in de neus nog zeven, acht jaar mee rond. Trouwens, bij jullie is er toch geen keuring, niet?”
“Keuring, menier?”
“Dat dacht ik al, ja. Bon, Momo, interesse in deze prachtige bolide of niet?”
“Wat ies scherpste prijs?”
“Ik ben Donald Muylle niet, maat. De prijs stond duidelijk bij het zoekertje: tweeduizend euro.”
“Zeventienhonderd. Ik betaal direct.” Hij diepte zijn portefeuille op.
“Dáág Momo,” repliceerde ik droog en draaide me om.
“Menier, ik verkoop auto in Kameroen aan klant.
“Ja, dat weet ik ondertussen wel al.”
“Klant wil máximaal tweeduizend euro betalen.”
“Zo? Laat dat nou toevallig de prijs zijn die ik vraag. Prima geregeld, toch?”
“Ik dan verliezen veel geld bij verkoop, menier.”
“Geen winst maken, zal je bedoelen. Kijk, Momo, ik heb nog drie mails van geïnteresseerden. Als tweeduizend euro voor u teveel is, dan contacteer ik wel iemand van dat trio.”
“Nog even nadenken, menier? Ik stuur mail morgen. Zeventienhonderd ies goede prijs.”
“Het spijt me. Tweeduizend is gewoon een zeer faire deal. Ik kan u prompt vier, vijf gelijkaardige Toyota’s laten zien waar drie- tot vijfhonderd euro meer voor gevraagd wordt. En die hebben heus niet allemaal airco en GPS, geloof me. Tweeduizend, dus. Niet meer maar zeker ook niet minder. Da’s ocharme één euro per cc cilinderhoud, Momo.” Ik wierp hem een knipoog toe.
Hij overhandigde me zonder verdere commentaar de vereiste som. Zijn gezicht was ineens een barometer die prompt op veranderlijk schoot.
“Voor dat bedrag krijg je zelfs drie sleutels, beste man. Twee ervan zijn met afstandsbediening. (Platte batterijen included, nvdr.) Alstublieft.” Ik hield hem de sleutelbos voor. Hij griste ze welhaast uit mijn hand, stapte in de Toyota, startte en verdween.

“Zo. Dat was me een waar genoegen, mister Momo uit Kameroen.”
Waldo de kater, die intussen nieuwsgierig bij me was komen zitten, trok die uitspraak met een langgerekt klaaglijk gemiauw in twijfel.

Dankjewel, o gij robuuste machinerie, voor tweehonderdduizend probleemloze kilometers. Je werd me helaas te klein om nog gerieflijk samen te werken.

[ Foto: Menck | aanklikbaar voor groter ]

Advertenties

    • Menck

      Deze foto, genomen op de oprit voor de ouderlijke woning, dateert alweer van vorig jaar. Dat moet zowat zijn laatste wasbeurt zijn geweest. :mrgreen:
      De opvolger is inderdaad een middelgrote bestelwagen geworden.

      Like

    • Menck

      Het is de gangbare prijs voor dit type en bouwjaar. Aanwezige opties zijn overigens van weinig tel bij het bepalen van een tweedehandsprijs, heb ik gemerkt.
      Ik heb er weinig moeite mee om een wagen van de hand te doen. Het is uiteindelijk maar een stuk mechaniek.

      Like

  1. Affodil

    Ik heb ooit maar één keer een zucht van verlichting geslaakt toen we een auto van de ahdn deden en dat was onze mini. Maar die had dan ook meer in de garage gestaan voor reparaties allerhande dan dat hij onderweg was. De trouwe verkeersgezellen werden steeds met een beetje weemoed bedankt voor bewezen diensten. Succes met de nieuwe aanwinst!

    Like

    • Menck

      Dat was dan toch, zo vermoed en hoop ik (madam Mencks autootje indachtig), een Mini van de eerste lichting? Die lieten inderdaad vaak ernstig te wensen over als het op betrouwbaarheid aankwam.

      Like

      • Affodil

        Dat was er al een van een latere lichting. Wij hadden ons laten strikken omdat mijn schoonzus zo enthousiast was over die van haar. Maar bij die van ons was het zo erg dat de garagist vlakbij het werk (waar ik hem altijd nog net kon binnen laten rollen wegens bergaf) op een gegeven moment vroeg of hij er aan alle vier de banden een stekske tegen mocht houden. 🙄

        Like

  2. Eilish

    Ik denk ook nog altijd met heimwee aan mijn groen exemplaar terug (kleur van de wagen that is). Op het vlak van brandstof is zijn opvolger de Fransman dan weer de helft groener ook al is hij donkergrijs 🙂

    Like

    • Menck

      Onder meer het brandstofverbruik was een doorslaggevend argument bij het nemen van deze beslissing. De oude zoop gewoon veel te veel. Het nieuwe exemplaar is, hoewel een pak minder aerodynamisch vormgegeven, helemaal niet zo’n grote drinker.
      Telden eveneens mee: de praktische bruikbaarheid (lees: de grotere binnenruimte), de lagere onderhoudskosten en de veel zachtere taks- en verzekeringstarieven (wegens thans een lichte vracht).

      Like

      • Eilish

        En de boekhouder in mij zegt ook : lichte vracht = 100% aftrekbaar qua BTW en belastingen, zelfstandigen vermelden dat argument er zelden bij 😉
        Groot gelijk dus dat je voor een lichte vracht bent gegaan !

        Like

  3. micheleeuw

    Dat was een koopje ! Je had er meer voor kunnen krijgen maar ja, je bent er nu vlug vanaf. Doet vreemd wanneer ze er zo mee weg rijden, hé.
    Veel succes met je nieuwe ! Foto graag. 😉

    Like

    • Menck

      Geloof me: ik had er NIET meer voor kunnen krijgen. Wie tegenwoordig het onderste uit de kan wil halen, blijft gewoon zitten met zijn koopwaar. En dat was allerminst de bedoeling. Er is momenteel een overaanbod van (tweedehands)wagens op de markt, wat de verkoopsprijzen ernstig naar beneden haalt.

      Like

  4. Pingback: Fons en Filemon(a) | Middernachtsdromen en dageraadswijsheid

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s