Uit de pruimentijd

Mijn vader spreekt Engels noch Frans. Laat staan dat hij enige lectuur in die talen ter hand zou nemen.
En toch: he did.
Om de ongemeen boeiende artikels zal het hem ongetwijfeld niet te doen zijn geweest, maar in een uithoek van de ouderlijke kelder ontdekte ik tijdens opruimwerkzaamheden, behalve een bevallige kast, ook een stapeltje vergeelde magazines in hogergenoemde talen. Vergeeld wegens daterend uit de jaren zestig van de vorige eeuw. Blaadjes van enigszins bedenkelijk allooi, zeg maar, met vale korrelige foto’s die ronduit choquerend mogen worden genoemd. ’t Is te zeggen: choquerend omwille van de overdosissen haargroei die anno 2013 als utterly unflattering te boek zouden staan. En nee, ik heb het niet over weelderige kapsels die pagina na pagina op mijn netvlies werden gegooid.
Als u een beetje beharing her en der absoluut niet als storend ervaart, dan wil ik met graagte uw visie wat bijsturen door van het ‘ontplofte mol’-syndroom te gewagen. Waar hadden vrouwen toentertijd het meeste kroezelhaar? Duidelijk niet in Afrika.

Zijn sacrale kijkplekje in de donkere kelderuithoek bestond uit een klein wit formicablad op twee schragen. Naast de boekjes een kaars om het allemaal wat, eh, gezelliger te maken, en onder de lectuurstapel een danig zijn kleur geschoten vloeipapier mét grote vlek. Ik wil me er hoegenaamd niks bij voorstellen. Behalve misschien dat hij ook jong is geweest. Dat vergeet een kind van jaren met ouders van nog véél meer jaren weleens.

Rest mij hem er eens stevig mee te plagen. Want zo’n hufter ben ik wel.

[ Foto: Menck | aanklikbaar voor groter ]

Advertenties

  1. veerle

    Awel, se, ik zou dat zelf niet graag vinden thuis. Ik hoop dat ons vader ze zelf opruimt tegen dat het te laat is. Want ja, ik ben een kind van jaren met ouders van nog meer jaren…

    Like

  2. bentenge

    Het is niet omdat hij tegen jou geen Engels of Frans praat dat hij het niet begrijpt he. De boekskes zullen gediend hebben om zijn taalkennis aan te scherpen. En ik vind haar ketting echt hilarisch. Zijn dat van die strijkpareltjes?

    Like

  3. Stef Den Flater

    Aangezien het bovenste blad blijkbaar nogal informatief is en eerder gericht is tot het vrouwelijk deel van de bevolking: weet je wel zeker dat die van je pa zijn en niet van je ma? Vrouwen lezen naar het schijnt ook graag erotisch getinte lectuur.

    Like

  4. onderdeappelboom

    Eigenlijk is dat veel bloter bloot dan de blootboekjes van vandaag hé. Niks aantrekkelijke lichtinval of zacht kader (tenzij je strijkparels meetelt :-)). Ik zou de blootmadammen van vandaag wel eens zo compromisloos op een foto willen zien… En wat is dat toch altijd met dat haar, sjongens toch, binnen 100 jaar gieren ze van het lachen met onze haarloze foto’s zoals wij niet begrijpen dat vrouwen zich vroeger in een korset lieten snoeren…

    Like

    • Menck

      Het was inderdaad nog rauwe fotografie troef in die dagen. Het pre-fotoshoptijdperk, zeg maar. Tenzij je David Hamilton heette.
      En wat die haarloosheid/haararmoede betreft, zouden de Engelsen het verklaren als ‘There’s no grass on a busy road’. Of zoiets. 😀

      Like

    • Menck

      Het is gebleken: vroeg of laat komen die blaadjes inderdaad boven water. Ik denk dat mijn vader ze al lang vergeten was. Anders had hij ze wel meegegeven met het oud papier.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s