Tuinstruinen: januari

Woensdag 9 januari 2013, halfvijf ’s avonds. Het regende. Ragfijne kille motregen, waardoor er een weeë mist over de tuin trok. Alsof de getergde aarde zich opende en het grondwater nevelend buiten zijn oevers trad. Van de kale takken en twijgen maakten zich gestaag frêle druppels los. Ik werd er niet nat van, ik bleef er niet droog onder.
Geen ideale omstandigheden om foto’s te maken. Maar ach, een ideaal is vaak slechts een vlammend visioen van de werkelijkheid. En een groot fotograaf zal ik überhaupt nooit worden. Bovendien had ik tijd. Tijd om het onder tuinbloggers gekende ‘Op het eerste gezicht’ vast te leggen. Maar dan anders. Want het is allerminst mijn betrachting om, zoals dit initiatief het voorschrijft, elke eerste dag van de maand vanuit één of meer vaste invalshoeken de evolutie mijner flora op u los te laten. Wat ik de moeite waard vind, leg ik op de gevoelige plaat vast. Dat kan een totaalbeeld zijn, maar evengoed een detail. Daarmee loods ik u eveneens, doch een stuk veelzijdiger, doorheen de groenevolutie van mijn hof. Maand na maand, dat wel. Soms zelfs meermaals per maand. Als ik zin heb. Als de tuin zin heeft. Ik noem het voortaan ‘Tuinstruinen’.

Januari, dus. In velerlei opzichten de minst fraaie maand van het jaar. Dat is, beste lezer, uiteraard mijn hoogst persoonlijke dunk. Het miezerige weer gaf me die avond trouwens gelijk, ook al was het met acht graden een stuk warmer dan gemiddeld.
Ik fotografeerde van halfvijf – onder ronduit sombere omstandigheden – tot vijf uur – toen het bijna donker was. Geheel tegen mijn principes in heb ik aan het einde van de sessie mijn toevlucht tot de flits genomen. Kleuren veranderen en de naturel is ver te zoeken. Maar het effect is soms verrassender dan verwacht; letterlijk en figuurlijk een andere belichting van het onderwerp.
Volgt – en vooral: scrollt – u even mee?

De eerste Helleborussen zijn een feit:

De Viburnum bodnantense.
Zijn opvallende zoete geur is, samen met zijn rijke bloei op kale takken, een wintertroef van jewelste:

Een heuse tentakelwirwar – Aristolochia durior ofte Duitse Pijp in combinatie met Rosa filipes ‘Kiftsgate’ – bedekt het schaduwterras:

Immer trouw op post: Epimedium:

Behoudt het jaar rond zijn statigheid: Euphorbia characias:

Mos is een te vaak onderschatte natuurlijke tuinverfraaiing. Het floreert bovenmatig in vochtige omstandigheden, zoals bijvoorbeeld de moeraszone van mijn vijver:

De vijver zelf wacht dan weer op een – hoognodige! – voorjaarsschoonmaak. Of zelfs – en dat plan krijgt meer en meer vorm – een geheel nieuwe aanleg/bestemming:

Jong leven! Ook het speenkruid neemt hand over hand toe:

Avondsilhouet van de trotse wintergroene eik, die nu trouwens aan de bladwissel is begonnen:

De, eh, “gele” border. Momenteel een soortement van dorgeel, zeg maar:

De vorig jaar noodgedwongen fors teruggesnoeide (de strenge februarimaand, weet u nog?) Euonymus loopt alweer aardig uit:

Groenblijvende heesters, zoals onderstaand onder meer Choisya ternata, Buxus sempervirens en Viburnum tinus, alsook haagjes bepalen de winterstructuur van een tuin en zijn daardoor mijns inziens onmisbare bakens:

De lege zaadbol van een trots overeind gebleven Allium ‘Lucy Ball’:

En tenslotte een genadeloos geflitst lieflijk winterviooltje:

[ Foto’s: Menck | aanklikbaar voor groter ]

  1. supermasj

    Een écht mooie tuin is ook in de winter interessant, en dat is voor jouw tuin zeker het geval. De droge structuur van klimplanten zijn vaak erg interessant, jouw tentakelwirwar is dat zeker.
    Viburnum tinus wordt weinig winterhardheid toegeschreven, eigenaardig dat die de vorige winter heeft overleefd als je zoveel winterschade had.
    En de derde laatste foto toont een stukje tuin met een knappe structuur, ik hoop dat je daar later in het jaar nog eens langsstruint

    Like

    • Menck

      Ik struin er fotogewijs zeker nog langs, minstens een keer per maand, zelfs. To be continued. 😉
      Viburnum tinus kan effectief serieus invriezen. Als dat het geval is, dan snoei ik hem heel diep terug. Hij loopt meestal snel weer uit. Maar als hij niet afdoende beschut staat, kan zulks hem fataal worden. De V. tinus te onzent staat op het zuiden en wordt ook nog eens beschermd door afdoende hoge hagen.

      Like

    • Menck

      Een beetje gezonde jaloezie werkt inspiratie in de hand, zeg maar. 😉
      De flits gebruik ik liever niet, maar gezien de snel invallende duisternis die dag was het reeds te laat voor gepriegel met een statief en camerainstellingen. Zodoende: flitsen maar. De foto’s zijn trouwens vooral als impressie bedoeld. (Zei hij om zich eruit te praten.)

      Like

  2. bentenge

    Ik zei het voordien al. Een inspirerende tuin. Ik ben nu aan het kijken hoe ik onze zijkant kan aanpassen naar een iets levendiger geheel. Hierbij werkt jouw tuin (en de vroegere foto’s toonden de structuur nog beter) inspirerend.

    Like

  3. Zem

    Een feest, om zo virtueel met je door de tuin te struinen. Je hebt zo’n prachtige tuin, ook nu, in januari.
    Tuinstruinen, mooi gezegd, en een vrijer concept dan “op het eerste gezicht”, dat natuurlijk ook niet als een keurslijf moet worden opgevat.

    Like

    • Menck

      Vorig jaar vatte ik ‘Op het eerste gezicht’ ook al ruimer op dan bedoeld. Dat vond ik niet eerlijk van mezelf. Ik deed het originele concept een beetje geweld aan, vandaar de geheel eigen naamgeving dit jaar.

      Like

    • Menck

      Moe? Weest gezeten op mijn tuinbank, Mich. Met een extra wollen trui, een dikke jas, een lange onderbroek, berensokken en gevoerde laarzen is het er best gezellig. Kopje koffie en een koekje erbij?

      Like

  4. elke

    De Viburnum bodnantense (heb ik voor het gemak gewoon van jou gekopieerd) lijkt me heerlijk. Ik hou wel van planten die nu bloeien en tot nu toe heb ik alleen een winterjasmijn (of hoe heet die plant met gele bloemetjes op de kale takken?) en de Helleborus in mijn tuintje.

    Like

    • Menck

      Yep, een winterjasmijn. Ook wel een Jasminum nudiflorum, zo je wil. Bloeit bijzonder schoon, vind ik.
      Viburnum bodnantense schaf je aan voor zijn winterpracht. Want eenmaal hij in blad komt, is het voor de rest van het jaar eigenlijk een erg onopvallende heester.

      Like

  5. onderdeappelboom

    En toch vind ik het heel mooie foto’s. En een mooie winterstructuur is zoveel waar om de winter door te komen; wij slagen er maar langzaamaan in, maar bij jou is echt al veel te zien!

    Like

    • Menck

      Dankjewel, mevrouw Onderdeappelboom. Je tuin is aardig wat groter dan die van mij; logisch dat alles dan wat langzamer tot stand komt. Of zoals de Fransen het zo mooi uitdrukken: Rome wasn’t built in a day. 😉

      Like

  6. Menck

    Bedankt voor de wensen, Veerle.
    En groot? Alles is relatief, natuurlijk. Met zijn 7 are springt mijn tuin niet bepaald uit de band. Hij is wel aangelegd volgens het principe: niks is zichtbaar in één oogopslag. Je moet er echt doorheen wandelen om de verschillende kamers te ontdekken. Of struinen, dat mag ook. 😉

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.