Gemolesteerd

Begin augustus merkte ik een aardehoopje op in de tuin. Het lag wat verscholen tussen een bedje pachysandra. Twintig centimeter diameter en een dito hoogte: dit was onmiskenbaar het werk van een mol.

Tal van mensen zouden bij de aanblik van een dergelijke ophoging panikeren. Een mol! In mijn tuin! O nee, straks heel mijn gazon om zeep!
Nu, een gazon heb ik al tijden niet meer. En bovendien is een mol in de tuin best wel een heuglijk gegeven. Zijn graafwerkzaamheden zorgen namelijk voor een open structuur van de grond. Bovendien voedt hij zich met schadelijke insectenlarven zoals emelten, ritnaalden, engerlingen en veenmollen. En trouwens: wat stelt zo’n hoopje aarde in een border nu voor? Niks toch?

De dag erop trof ik vijf hoopjes aarde aan. In dezelfde border, op korte afstand van elkaar. Kijk ’s aan, dacht ik nog, de mol is zijn territorium aan het uitbreiden. Want jazeker, een mol is een territoriumdier. U zult er dan ook nooit meer dan één aantreffen in uw tuin. Tenzij u op een gigantisch domein woont, vaneigens.

Daags nadien vond ik ’s morgens een mol op het tapijt in de hall. Het beest was uiterlijk intact maar voor de rest zo dood als een pier. Mijn katten waren klaarblijkelijk op strooptocht geweest die nacht. Én ze hadden de mol geklist. Een gouden raad voor alle ‘perfecte gazon’-liefhebbers: schaf u een – twee of drie is effectiever – katten aan.
In de tuin duwde ik de hoopjes plat. Arme mol. Hij was geen lang leven beschoren. Met een grijns op mijn gezicht ging ik naar binnen.

Twee dagen later telde ik negen molshopen in de tuin. Qué?
Wat opzoekingswerk bracht opheldering: van zodra een mol zijn territorium verlaat, is de kans groot dat zijn gangen sito presto worden ingenomen door een nieuwe graver. En zo geschiedde blijkbaar te onzent.
Geen paniek, Menck. Nuttig beest en zo.
Doch ’s anderendaags telde ik al negentien molshopen. Ik had hier te maken met een wel zeer noeste graver. Bovendien had hij twee planten ten gronde gericht. Tiens, tiens: een mol veroorzaakt dus niet alleen vernieling in een gazon. Mijn verdraagzaamheid jegens het beestje nam een duik.

Enfin, om een lang verhaal kort te maken: ondertussen zijn we schier anderhalve maand verder. De mol is er nog steeds. Eerder deze week ondernam ik een poging om zijn hopen te tellen. Ik ben gestopt bij tweehonderdveertien. 214! And still counting, beste lezer. U begrijpt dat mijn geduld stilaan opraakt. Temeer omdat hij nu ook al vrolijk en ongestoord lucht komt happen op de oprit (die uit dolomiet bestaat) en tot op vandaag al behoorlijk wat plantgoed heeft, eh, gemolesteerd (lees:  losgewrikt met afsterven tot gevolg). Ik draag dit beest al een tijd geen warm hart meer toe, dat begrijpt u.

Toch ben ik geen wreedaard. Klemmen en dergelijke zijn niet aan mij besteed. Ik wil de snoodaard wég, niet dood.
Van horen zeggen weet ik dat veel toegepaste ingrepen – flessen op een stokje, een mollenstaaf, geurbollen, de gangen onder water zetten – leiden tot niets.
En dus heb ik gisteren, op kennersadvies, carbuur in -tig gaten gestopt. O, u kent carbuur niet? Het is ook wel gekend als carbid of – op zijn schoon Vlaamsch – karbiet. Onder kenners staat het te boek als calciumcarbide, een anorganische verbinding van calcium en koolstof. Giet er wat water op en er ontwikkelt zich langdurig een kwalijk riekende rookpluim. Die dringt tot diep in de gangen van de mol door. Waardoor het beest hopelijk de biezen pakt.

Of zulks het gewenste effect zal sorteren, laat ik u bijtijds weten. Want ik ben het onderhand hartgrondig beu om een maanlandschap als tuin te hebben.

[ Foto’s: Menck ]

Advertenties

  1. bentenge

    Onze tuin begint zo langzamerhand ook alweer wat meer op een maanlandschap te lijken.
    En ik opteer voor klemmen. Of het een dode mol tot gevolg zal hebben laat ik je nog wel weten. Maar mollen vangen met klemmen schijnt ook niet vanzelfsprekend te zijn. Onze kat die vangt geen mollen, dat heb ik ondertussen wel door.

    Like

  2. ludorutten

    dat je het beestje laat leven, siert je. Ik zou het zelfde doen. Mijn buur schiet met een jachtgeweer in de hoop als de mol aan ’t wroeten is. Ik vind dat toch nogal wreed, stel je voor dat de mol gewond is en nog weken afziet!

    Like

    • Menck

      Een jachtgeweer? Jeetje, da’s meteen wel héél grof geschut.
      Dieren pijn doen/doden ligt allerminst in mijn aard. Enkel voor muggen maak ik een uitzondering.

      Like

  3. gamine

    Niks mis met een omgekeerde petfles in elke molshoop, weliswaar met afgezaagde bodem, de mollen zouden niet van de ontstane turbulentie in de gangen houden maar dit is geen verdelgingstechniek, eerder een wegjaag van -ga -naar-de-buren-strategie. Mijn buren vatten de mol bij de horens met een heuse mollenverdelger en ne een paar knallen en lange rookpluimen was het probleem opgelost.

    Like

  4. De biodiverse tuinier

    Vroeger dacht ik mollen te hebben, maar het bleken woelmuizen te zijn. Dat massale verschijnen van hopen gebeurt hier altijd in het najaar, wanneer de watertafel stijgt. Ik denk dat ze dan de oppervlakkige gangen uitkuisen om er de winter door te brengen. Dieper staat alles dan vol water. Ik hark de hopen plat en daarmee is het gedaan. Nog nooit meegemaakt dat de ganse tuin een maanlandschap wordt.

    Like

  5. opdeboerderij.be

    In de weide hebben we ook wel wat hoopjes, maar bij het grasmaaien klepel ik ook de hoopjes plat, dus al te erg is dat niet.
    Sowieso is het wel vreemd dat je er zo veel hebt op korte tijd. Zeker dat het geen woelmuizen of andere wroeters zijn? ’t heeft ook nog niet zo veel geregend deze week dat de waterspiegel nu al terug zo hoog zou komen.
    Wat ook werkt en geen enkel kwaad doet aan de beestjes: je kan in het gemiddelde tuincentrum een soort tube kopen met batterijen die je in de grond moet steken. Om de zoveel tijd trilt die dan eens, waar de mollen niet tegen kunnen en dan verdwijnen. Of je buurman dat zo leuk zal vinden, is dan natuurlijk een andere vraag 🙂
    Hier een voorbeeld van zo’n ding: http://www.ongedierteplaats.nl/mollenverjager-batterij-p-9373.html?cPath=1344

    Like

    • ludorutten

      met wat fantasie en knutselkunde kan je dan beter wielen onder een vibrator vijzen en deze in de mollengang loslaten. De mol met zijn klein kontje zal vlug de biezen pakken. 🙂 Of lees ik bovenstaande reactie verkeerd?

      Like

    • Menck

      Die trilstaven, zo kwam mij reeds meermaals ter ore, blijken toch echt wel onafdoende te werken.
      Misschien toch maar ineens voor de vibrator opteren… 😉

      Like

  6. supermasj

    Zeker dat het geen woelmuizen zijjn? Haal de volgende keer eens één van die ge-mol-esteerde planten uit de grond, en controleer eens of de wortels er niet afgeknaagd zijn. Woelmuizen en -ratten nemen erg vaak het gangenstelsel van een dode mol over.

    Ik gebruik hier een woelmuizenklem, vang er af en toe ook een mol mee

    Like

  7. Affodil

    Eens curieus hoever het gegraaf hier gaat uitbreiden nu onze honden -en met name Nicky- er niet meer zijn. Al weet ik nog altijd niet wat mij het meeste stoort: een molshoop of het graafwerk van de honden. Al heb ik dikwijls in een deuk gelegen als ze gelijk twee zotten op jacht waren. Maar momenteel zitten er vooral veld- en spitsmuizen in onze tuin denk ik. Aan het aantal gaatjes te zien moeten het er veel zijn (en dan stijgt de populatie exponentieel). Maar enkele weken geleden vond ik een gaatje in de haak tussen grond en garagemuur. Net te groot voor muizen. Maar heel gelijkend op dat gaatje dat we jaren geleden onder de rand van de huisdrempel hadden. ’t Zou zowaar maar eens kunnen dat we terug een wezeltje hebben! Dat wordt dus op vinkenslag liggen en hopen op een glimp van dat fel karakterke!

    Like

      • Affodil

        214 plaatsen is misschien wat veel, maar gezien het aantal mergpijpen en andere “schatten” die we al opgegraven hebben bij tuinwerkzaamheden, zal het toch niet veel minder zijn. En dan moet je er nog bijtellen dat Floor nooit goed kon beslissen waar ze haar oorlogsrantsoenen ging bewaren. Tegen dat ze gerust was, had ze één en hetzelfde been al wel een keer of 3-4 van plaats veranderd. We graven trouwens nu nog soms sokken van mijn man op. Floor was namelijk een sokkenfetishist. 🙂

        Like

  8. veerle

    Niet dat ik een zweverig type ben ofzo, maar ooit verjaagde ik de mollen in onze tuin met een wichelroede. Waar de wichelroede openging stopte ik staven in de grond. We hebben zeker een jaar of zes, zeven geen mollen meer gehad, maar ondertussen zijn ze terug. Helaas weet ik niet meer hoe dat met die wichelroede in zijn werk ging.

    Like

    • Menck

      Eén ding weet ik alvast zeker: als er een reiger in mijn tuin landt, dan is hij geheid met één of meer vijvervissen weg. Ik heb echter nog nooit een reiger met een mol in zijn snavel zien opstijgen.

      Like

  9. onderdeappelboom

    Zou daar geen geheim ‘Hoe groen is de groene man’-trainingsprogramma achter zitten ofzo? 214 hopen dan nog… Mijn mollenpijngrens ligt ergens bij 20 ofzo…

    Like

  10. Hilde

    ik ben een dierenvriend, maar mollen in MIJN tuin duld ik niet! in de tuin van onze vorige woning hadden we er regelmatig last van. een mollenvanger laten komen, met klemmen. nu is de tuin reeds maanden molshopenvrij!

    Like

  11. internet marketing

    Zeg eens eerlijk: wilt u nog steeds van die nuttige mol af? Ja? Goed, in dat geval gaan we over naar de volgende fase: de huismiddeltjes. We hebben allemaal wel eens bodems uit wijnflessen gehaald en die, met de hals boven de grond, in molsgangen ingegraven omdat mollen niet tegen het fluiten van de wind zouden kunnen. En dan maar wachten tot het beestje, net als in tekenfilms, met de handjes tegen de oortjes de tuin uitrent.

    Like

  12. margogogo

    214? 214?!! Dat is wel heel erg wreed veel! Pittige diertjes heb jij daar. Zal ik onze 2 katten even in uw tuin loslaten? Die vangen elke dag meerdere mollen en woelmuizen, en ik heb geeneens een tuin, kan je nagaan.

    Like

  13. gold account

    Want bij wat ruimte onder de lip kan de mol passeren zonder dat de klem dichtslaat. Bedek de klem tenslotte met losse grond of een omgekeerde zwarte emmer zodat de loopgang weer geheel LICHTDICHT afgesloten is.

    Like

  14. HansDeZwans

    Sorry, maar ik ben ook de klemgebruiker. Het is niet gemakkelijk om ze juist te plaatsen, maar ik moet zeggen dat ik het goed onder de knie heb. Telkens ik een mol in mijn tuin had, even de klem plaatsen (of 2 klemmen) en de dag nadien stond hij al voor de poort van Sint Pieter met de vraag of er nog plaats was voor een blinde mol. Dus als het niet lukt, geef maar een seintje.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s