Te zijner ere

Hij kijkt strenger de wereld in met zijn nieuwe bril. “De glazen zijn ontspiegeld,” zegt hij. En dat ik daardoor zijn ogen zal zien op de foto die ik neem.
Op het terras nipt hij behoedzaam van een glas cava. Door de breedgeschouderde taxus valt een vlek zonlicht op de muur. Ze danst. Hij tuurt er een wijl naar. In zijn hoofd draaien raderen. Regelmatige afwezigheid kenmerkt hem. “Jaja…” murmelt hij tenslotte. Een onuitgesproken conclusie als een zucht. Een afgeronde gedachte die hij nimmer deelt. Hij zet opnieuw het glas aan zijn lippen. Dan staat hij op, sloft het huis in en komt meteen terug. Na negenenzeventig jaar nog steeds even rusteloos. ‘Geen zittend gat,’ noemt hij het. En dat hij daar geen eelt wil kweken.
De eerste druppels vallen. Met zijn zevenen staan we op. Mijn moeder rolt voor ons uit. Ze wil niet geduwd worden. Vader, kinderen en partners schuifelen in haar kielzog de veranda in. Het heeft iets weg van een begrafenisstoet. Alleen is het feest vandaag. De lege glazen worden in de eetkamer weer bijgevuld. We loven de rijke dis vol vis en steken de loftrompet over de handgemaakte kroketten. Er is roséwijn voor iedereen. Ma blieft geen alcohol, zegt ze. Ze wuift daarbij de fles weg die haar voorgehouden wordt. Verbod op doktersadvies, maar we doen alsof we het niet weten. Want zo wil ze dat.
’s Avonds is er La Trappe en Omer en Tongerlo. Er worden glazen geheven, luchtig gefilosofeer ingezet en geregeld weerklinkt er een bulderlach. De sfeer is ongedwongen en als vanouds. Toen de woonkamer er nog niet als een ziekenboeg uitzag en de vensterbanken vol planten stonden. We flashbacken in ons hoofd en zien door de batterij pillen heen. Er worden herinneringen op tafel gegooid en er meteen weer afgeveegd door andere. Op de achtergrond is Helmut Lotti aan het tiritomba’en. We prikken druiven en kaasblokjes op een houten tandenstoker en spoelen ze weg met een trappist. Mijn moeder negeert het gerstenat en zuigt een aardbei leeg. “Op Vaderdag!” scandeert ze.

[ Foto’s: Menck | aanklikbaar voor groter ]

  1. bentenge

    De foto waar je door de brilleglazen heen zijn ogen ziet… mooie foto Menck ! En mooi beschreven die familiale huiselijkheid. Een soms sterk onderschatte bron van waardetoevoeging aan het leven.

    Like

  2. Eilish

    Mooi ! Fijn voor jou dat je nog beide ouders mag hebben en dat je die momenten met hen blijkbaar ook bewust beleefd ! Ik moet toegeven dat ik mijn ouders zo vanzelfsprekend gevonden heb, en voor ik het wist waren ze allebei veel te vroeg heengegaan. Een fout van mij die niet meer goed te maken valt !

    Like

    • Menck

      Also sprach Wikipedia: “In België is Vaderdag de tweede zondag in juni en in Nederland de derde zondag. In Spanje, Portugal, maar ook in een deel van België (o.a. Antwerpen), wordt op 19 maart Vaderdag gevierd, de dag van Sint-Jozef, de vader van Jezus.”

      Like

  3. onderdeappelboom

    Als mijn kinderen later zo over mij en mijn man zouden schrijven, dan zullen mijn tranen van geluk en ontroering onstopbaar zijn… Mooi werk Menck, zowel in schrijven als in menselijkheid.

    Like

  4. Hilde

    Menck, wat een heerlijk stukje heb je geschreven! Inderdaad, soms moeten we door de ouderdom en de kwaaltjes kunnen heen kijken, doch niet altijd gemakkelijk vooral niet bij jouw eigen ouders! Fijn weekend, Hilde

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.