Het jaar van het konijn

2011 zal de annalen ingaan als het jaar waarin ik, voor het eerst sedert ik tanden heb, geen kastanjes heb gegeten. Nochtans kijk ik daar elk jaar opnieuw geweldig naar uit. Dit jaar was ik helaas te laat. Of de kastanjes te vroeg, dat kan ook.
Verder was 2011 een jaar dat, toch op persoonlijk vlak, alras grotendeels uit mijn geheugen zal verdwijnen. Het leek in velerlei opzichten een doorslagje van 2010, ook al niet zo’n vermeldenswaardige 365 dagen. Ik at, dronk, kakte, badderde, tuinierde, wandelde, las, lachte, beluisterde muziek, computerde en sliep weliswaar dat het een lieve lust was, maar maakte daarmee geen uitzonderlijke statements. Ook vertrouwd: ik deed een rookstoppoging, ging niet op reis, gaf noodgedwongen handenvol geld uit, martelde mijn aftandse auto overmatig, negeerde veelvuldig de televisie, bezocht op zeer geregelde basis mijn ouwelui, koesterde mijn vrienden, reinigde mijn derrière met Scottex, hield mijn huisdieren in leven en schoor me met een Gillette Mach 3. Niks nieuws onder de zon, kortom.

En toch waren er uitgesproken subjectieve hoogte- en dieptepunten.
De 28e juni zal ik bijvoorbeeld niet licht vergeten. Na lange tijd gevangene van haar eigen huis te zijn geweest, kon mijn moeder eindelijk weer de tuin in. De zon! De buitenlucht! En vooral: de overweldigende fonkeling in haar ogen waardoor zowel mijn als haar gemoed volschoot. Ik ben, zelfs een half jaar later, nog steeds verdomde fier op wat mijn maat en ik daar hebben verwezenlijkt en beschouw het als het persoonlijke orgelpunt van 2011. Dat ik dan weer geen enkele kastanje wist te bemachtigen, was de uitgesproken anticlimax van het afgelopen jaar, dat spreekt.

Aangezien ik evenzeer behoor tot het selecte clubje BV’s (*) mag het dan ook geen verwondering wekken dat ik 2011 verder uitdiep middels de u ongetwijfeld gekende eindejaarsvraagjes die heden weer opmars maken. Gaat ie:

Wat vindt u de belangrijkste gebeurtenis, evolutie of trend van het voorbije jaar?
Op internationaal vlak zullen de zeebeving en de daaropvolgende kernramp van Fukushima lang nazinderen. Ook: de Duitse oprukking verontrust me; waar blijft Angela Merkels snorretje?
Nationaal: de grap die België heet. Evenzeer: de klimmende Kerstmannen zijn zo goed als wijlen maar werden vervangen door blauwverlichte sparren.
Trend: iedereen die ik ken begon zijn keuken in het felgroen te schilderen waardoor ik al achterhaald was nog voor ik mijn reeds lang aangekochte verfpotten kon openen.

Wat vindt u het beste en wat het slechtste radio- en/of tv-programma van 2011?
2011 was opnieuw een rijk Duyster-jaar. Leve Ayco en Eppo. En bij uitbreiding: leve Music For life tijdens de lange autoritten. Slechtst: quasi alles van Radio 2, MNM en Q-Music. Guilty pleasure: radio Nostalgie.
Op televisioneel gebied genoot/geniet ik vooral van Red Sonja, Rang 1, De Patat, God en klein Pierke en Around the world in 80 gardens. Opmerkelijk en niet onplezant: de niet te stuiten opmars van Evelien Bosmans. Verder is er weinig dat me aan het scherm kluister(de)(t), behalve aanstaande vrijdag: de eerste van helaas slechts drie nieuwe afleveringen van Absolutely Fabulous op Canvas. Aanrader van jewelste!

Wat vindt u het beste boek, de beste film, het beste toneelstuk/concert en de beste cd van 2011?
Het is lichtelijk mensonterend, maar ik las geen enkel nieuw boek, heb niet één bioscoop vanbinnen gezien en woonde welgeteld nul concerten bij. Ik heb evenmin mijn cd-collectie verrijkt (de als geschenk verkregen cd’s even buiten beschouwing gelaten). 2011 is by far mijn zieligste culturele jaar tot nog toe, vrees ik.

Wie wenst u wat toe voor 2012 (ten goede of ten kwade)?
Ik wens het jaar 2012 weer échte seizoenen toe en veel van mijn buren eindelijk eens een goede smaak qua kerstversiering. Het lijkt hier momenteel wel Rue du Kitsch.
Ook hoop ik dat tal van bloggers hun tweede adem mogen vinden en dat Facebook, Twitter en consorten daadwerkelijk hypes bleken.
Alle tuinbezitters met diepgroene verlangens wens ik twee linkerhanden doch wel een gedegen tuinman toe (hebdem?).
Aan zij die ik liefheb, waardeer en apprecieer: break a leg in 2012, zij het vanzelfsprekend allerminst letterlijk.

En u?

(*) Bloggende Veertiger

  1. micheleeuw

    Ook voor mij was 2011 een doorslag van 2010, mits hier en daar een uitschieter. Het zou te saai zijn, anders. Toch mag 2012 weer zo iets zijn. Ik ben best gelukkig zo.
    Ik wens voor jou en je geliefden veel werk (toch ?), goede gezondheid en heel veel liefde & geluk !

    Like

  2. Pingback: U draait, wij vragen « Tussen ons gezegd en gezwegen
  3. sterreklimt

    Nochtans, die kastanjes waren bijzonder dit jaar. Wij gingen er op 3 oktober rapen. De kinderen liepen rond in short en topjes. Kastanjes rapen bij 26° (of iets in die buurt). Dat was een gekke ervaring.

    Like

  4. Affodil

    Van mij had je ook nog wensen tegoed, Menck. Een fijn, gezond en groen 2012! En wat die 2de bloggersadem betreft: nog vóór jouw wens mijn oog kon bereiken, is hij al uitgekomen want het bloed is weer gaan kruipen. Affodil is terug!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.