Hum onder nul

Mijn computer heeft er gisteren de brui aan gegeven. Of dat finaal is, valt nog af te wachten.
Bij het opstarten kreeg ik een inktzwart scherm te zien met daarop talloze witte cijfertjes en lettertjes die een soortement onontrafelbare code vormden. Onderaan stond slechts één wél leesbare melding: ‘Disk boot failure’. Thans blog ik middels de pc van mijn madam, een oud en pokketraag geval dat nog maar zelden wordt gebruikt. Die pc, bedoel ik dan.

De onheilstijding disk boot failure kan diverse oorzaken hebben, vernam ik diezelfde avond bij monde van de hersteller. Een futiele storing in het beste geval, een harde schijf die kaduuk is in het slechtste. ’t Is óf een fluitje van een cent óf fluiten naar mijn centen. Hopelijk niet naar de inhoud mijner harddisk. Hoor ik u ‘back-up’ zeggen? En ziet u vervolgens mijn beteuterd gezicht?

Nadat ik de toekomst van mijn pc in vakbekwame handen had gelegd, keerde ik huiswaarts. Zowat halverwege dat ritje bliksemde het plots. De schicht manifesteerde zich achter me. In mijn achteruitkijkspiegel ontwaarde ik nochtans een vrij heldere hemel. De donderwolken – twee exemplaren – bevonden zich helaas lager: in een geparkeerde grijze Volkswagen Passat. Op diens voorbumper stond een gigaflitser gemonteerd. Make my day, gasten.

En hier zit ik dan, voor een machinerie die vandaag de dag als verouderd te boek staat. In de razendsnel evoluerende wereld van hard- en software wellicht zelfs als prehistorisch. Alsof ik, wat de surf- en verwerkingssnelheid van het onding betreft, teruggekatapulteerd word naar de tijd toen ik nog via een inbelmodem verbinding maakte. Het treurigste is dat ik pas volgende week opnieuw over mijn eigenste venster op de wereld zal beschikken. Veel wachtenden voor me, én er komt een lang weekend aan waarin mijn pc-hersteller naar eigen zeggen “dringend de gesneuvelden wil herdenken”. Bij die melding gaf hij enkele veelbetekenende klopjes op de kast van mijn desktop.

U begrijpt dat ik thans in geen al te beste stemming verkeer…

Advertenties

    • Menck

      Ach ja, die snelheidsovertreding valt altijd te vermijden, natuurlijk. Echter, wie zonder zonde is, werpe de eerste steen. Ik reed ietsje meer dan 60 in een zone 50. Shit happens.

      Like

  1. zeezicht

    zo’n mooi venstertje heb ik nog nooit gezien,
    alhoewel de inhoud minder leuk is natuurlijk.

    straf toch dat onze elektronische spullen zo snel antiek zijn… en het gaat sneller en sneller…

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s