Vanuit de hoogte (2 – slot)

Wat voorafging, leest u hier.
Even citeren uit dat bewuste log:

Vervolgens trok ik met het uitgewerkte voornemen naar mijn ouwelui. Als een volleerd pleiter garandeerde ik hen de uitvoerbaarheid. En of de kostprijs misschien een obstakel was? Vrijheid bleek onbetaalbaar en de stoutmoedige onderneming daartoe werd goedgekeurd.

Goedgekeurd én ook uitgevoerd, dat spreekt. Meer bepaald als volgt:

DE VOORBEREIDING

Bovenstaande rariteiten worden H-voeten genoemd. Die roestvrije jongens zijn vervaardigd uit gegalvaniseerd staal. Ze worden verticaal verankerd in de grond met een stevige betonmix.

De palen die straks het terras zullen ondersteunen. Ik opteerde, net zoals de rest van het hout, voor vacuüm-drukgeïmpregneerd vurenhout met een PEFC-certificaat. Dikte: 12 x 12 cm, lengte 90 cm.

De palen worden in de H-voeten vastgezet met roestvrije bouten. Deze werkwijze voorkomt dat het hout in contact komt met de aarde. Rotting wordt op die manier vermeden.

En tenslotte mogen ook de planken niet ontbreken. Met hun dikte van 3,5 centimeter en respectievelijke lengtes van 4 en 5 meter zijn het flink uit de kluiten gewassen kleppers.

Verder nog op het menu: een pallet betonmix aangevuld met evenveel cement, schroeven (5000 stuks!) alsook een geprefabriceerd hekwerk.

AAN DE SLAG

De eerste palen worden nauwkeurig en geheel waterpas in de muur verankerd. Daarna worden de hoekpalen gemonteerd. Dat maakt het mogelijk om vanaf hier, middels een forse (aluminium) peillat, alle tussenpalen te plaatsen op identieke hoogte.
Waar het terras zal komen, wordt het gazon afgeplagd.

De tussenpalen, allen verankerd in een H-voet, worden vastgezet middels betonmix. Het hout raakt de grond niet.
Voor elke paal wordt een put gegraven van zowat 60 cm diep. De palen dienen zowel verticaal als in hoogte tegenover elkaar waterpas te worden geplaatst. Ik verzeker u: dit is een werk van lange adem.
Droogtijd: minstens drie dagen.

De palen worden met dwarslatten verbonden. Daar worden straks de vloerplanken op bevestigd. Dwarslatten en vloerplanken zijn van dezelfde houtsoort en dikte.
Boven de trap worden de dwarslatten links en rechts in de muur vastgezet. Op die manier verdwijnt de trap onder het terras.

De eerste vloerplanken zijn een feit!
Tussen de planken wordt een paar millimeter afstand gehouden als uitzetvoeg.

De zijkanten worden dichtgeschroefd. De opening tussen elke plank is zowat een centimeter. Bij regenweer komt dat de verluchting ten goede.
Opzij wordt ruimte gelaten voor een deurtje. Dat dient om eventuele toekomstige onderhoudswerken te kunnen uitvoeren. Tevens wordt er zo toegang gemaakt tot een bruikbare bergruimte. Nice!

De eigenhandig geconstrueerde terrasdeur is geplaatst. Ze weegt, onverhoopt, als lood en vereist zodoende zware hengsels.

Om te vermijden dat mijn moeder straks met haar rolstoel de dieperik induikt, en ook wel ter algehele verfraaiing, wordt er een solide hekwerk op het terras gemonteerd. De afsluiting werd af-fabriek aangeschaft. Ze wordt verankerd in gegalvaniseerde paalvoeten die op de vloerplanken worden geschroefd.

Het ontwerp van een trap bezorgde mijn maat en ik bijzonder veel hoofdbrekens. We raken eruit en uiteindelijk wordt hij überstevig geassembleerd en vervolgens tegen het terras gemonteerd. Zo kan iedereen, behalve helaas mijn moeder, terug de tuin in.
De hoeken van het terras worden afgewerkt met aluminium profieltjes.

Tuinmeubeltjes op het plankendek, wat verse beplanting voor het terras en klaar is kees.
Nu de zon nog…

  1. zapnimf

    Dat is inderdaad een staaltje van ambacht, werklust en ouderliefde.

    Echt niet dat ik iets aan uw ontwerp wil afdoen hoor Menck, maar waarom was een hellend vlak over die bestaande trap geen optie? Ik meende te zien dat er toch genoeg plaats voor was?

    Like

    • Menck

      Ik heb destijds ook even met dat idee gespeeld. Heel even maar, want al snel rezen er praktische en esthetische bezwaren.
      Praktisch: het stijgingspercentage. Zelfs indien de lengte van de ‘loopbrug’ ettelijke meters zou bedragen, zou het voor mijn vader een onmogelijkheid blijken om mijn moeder in haar rolstoel naar boven te duwen. Die mens is 78 en verre van een krachtpatser. Maar ook hellingafwaarts zou ondoenbaar zijn, want hou een bergafzoevende bemande rolstoel maar eens tegen/in toom.
      Ethisch Esthetisch: zo’n hellend vlak is niet bepaald een constructie van ongeziene schoonheid te noemen. Tenzij u een inwoner van Ronquières bent, zult u die mening ongetwijfeld volmondig bijtreden.

      Like

  2. Pingback: Het jaar van het konijn « TWAAIT

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.